मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

मिपाजाल -सी.ए. एंटरटेनमेंट ओपन अनलिमिटेड

लेखक विनायक प्रभू यांनी शनिवार, 22/11/2008 21:09 या दिवशी प्रकाशित केले.

विप्र मास्तरांना मिपाजालवर येउन साधारण चार महिने झाले होते. तेवढ्यात त्याना ठाणे मिपा कट्ट्याचे आमंत्रण मिळाले. मिपाच्या मालकांना व इतर विभुतींना भेटायला मिळणार हे बघून त्यांचा आनंद त्यांच्या ब्लॉकमध्ये मावेना. मास्तर मिपाजालावर क्रिप्टीझम चे बादशाह म्हणुन प्रसिद्ध झाले होते. त्यांनी शिक्षण ह्या रुक्ष विषयाला सोडून वेगळेच विशय हाताळायला सुरु केल्याने मिपा सद्स्य रामदास त्यांच्यावर नाराज झाले. मास्तर पण आपला हट्ट सोडेना. म्हणून रामदासानी स्वःत ती जबाबदारी उचलली. "पीक लुटून नेले, केव्हा नेले, किती वेळा नेले" अशा कविता करणारे रामदास सध्या "मराठी मुले सी.ई.टी.

रम्य एक संध्या कोमल गंधार, कुसुंबी किनार क्षितिजाला... तेजस्वी रवीची किरणे सोनेरी, लाली गालावरी संध्येच्या का !?! मुग्ध प्रियतमा संध्या ती आरक्त, का 'रवी' आसक्त 'निशे'वरी ! दुखावली 'संध्या' हळवा गंधार, का क्षितिजापार गेला सखा..... हवेत गारवा नभी चंद्र तारे, मादक इशारे निशेचेही... आसुसला 'रवी' निशेच्या छायेला, कौमुदी कायेला चंद्र साक्ष... मिठीत 'रवी'च्या 'निशा'ही उन्मुक्त, प्रकाश अव्यक्त अंधारला... मेघाचा मल्हार, कित्येक प्रहर, प्रणय कहर, आसमंत..... पहाट भैरवी तिमिर छेदून, गगन भेदून, झंकारली.

Taxonomy upgrade extras

का बंध रेशमाचे जुळले कधीच नाही चित्रात रंग माझ्या भरले कधीच नाही त्या सावळ्याच होत्या रात्री फिरून माझ्या देहात चांदणे मग फुलले कधीच नाही बरसात ही सुरांची तव मैफ़लीत होते मज त्या सरींत भिजणे जमले कधीच नाही डोळ्यात जागलेल्या रात्री कितीक माझ्या स्वप्नात भेटणे तुज सुचले कधीच नाही जखमा दिल्या जगाने, बुजल्या तशाच सा-या का घाव तू दिलेले भरले कधीच नाही जग जिंकले सदा मी, जिंकेन मी पुन्हा ते का जिंकणे तुला मज जमले कधीच नाही जयश्री अंबासकर

Taxonomy upgrade extras

प्रकटन

हि कविता मी कॉलेजमध्ये असताना केलेली होती. थांबू नकोस तू, ओळख देण्यासाठी नादात हरवल्या एका वेड्यासाठी तो म्हणतो "गाणे रुसले गाता, गाता, शब्दांस टाळुनी गेली एक कविता" हे गाणे नाही, हे तर त्याचे जळणे कवळून आठवणी, झाडामागे हसणे ती सुरेल गाथा, झुरण्यासाठी आता शब्दांस टाळुनी गेली एक कविता आठवतो चांदण्या रात्रीमधले श्वास 'याचना फुलांची', होता केवळ भास त्या याचकास ना उरला कोणी दाता शब्दांस टाळुनी गेली एक कविता

दुपारच्या रणरणत्या उन्हात, पागोळीच्या सावलीत एक गाय येऊन बसली निवारा शोधीत ओटीवरती सासूबाई, डाळिंब्या निवडत होत्या. जपमाळ घेऊन माजघरात बसली होती नलूआत्त्या सैपाकघरात आवराआवर, सूनबाई करते खोचून पदर मन मात्र झुलत असते, माहेरच्या झोपाळ्यावर आई, भाऊच्या आठवणीने डोळ्यामध्ये अश्रुधारा आत्ताच का आठवते आहे, भातुकली अन चिमणचारा गायीला पाहून मायेची सय तिला येते आहे. गायीशी गळामिठी घालून सासुरवाशीण रडते आहे. गाय आणि माय दोन्ही आहेत एकच बाळे वात्सल्याशिवाय वेगळे काही बोलतात का दोघींचे डोळे?

Taxonomy upgrade extras

विरंगुळा

येड लागलं, येडं लागलं, या छंदाचं येड लागलं

लेखक धोंडोपंत यांनी शनिवार, 22/11/2008 13:26 या दिवशी प्रकाशित केले.

लोकहो, आज तुम्हाला येड लावण्याचा विडा उचलून आम्ही लेखन करीत आहोत. आम्ही ठार "येडे" झालोच आहोत, आता तुम्हालाही करतो. या वेडाचे कारण म्हणजे लवंगलता छंद. हा छंद माणसाला वेड लावणारा आहे. या छंदाचे नोटेशन असे आहे. प| प| प| -|-| =१४ अक्षरे येथे प म्हणजे पद्मावर्तनी म्हणजे ४ अक्षरे (जातींमध्ये प च्या ८ मात्रा मोजल्या जातात) तर या छंदात एका ओळीत १४ अक्षरे असतात. पण लेखनाच्या सोयीसाठी आणि कवितेच्या सौंदर्यासाठी १४ अक्षरांची ओळ दोन भागात विभागून लिहिली जाते. म्हणजे ८ अक्षरांची पहिली व उर्वरीत ६ अक्षरांची दुसरी. अशा दोन ओळी एकत्र येऊन २ आणि ४ या ओळींचा यमक.

विशेष

छंदशास्त्र

ईऽऽऽऽऽऽऽऽऽऽऽ असे ओरडुन तीने मला घट्ट मिठी मारली. मला नक्कि काय झाले ते समजले नाहि, पण लग्गेच फिल्म मध्ये दाखवतात तसे बासरीचे प्रसन्न background music कानात आपसुक वाजायला सुरुवात झाली. मुळात काय झाले हेच माहित नसल्याने तीने ती मिठी आनंदाने, दु:खाने कि घाबरुन मारली होती हे मला कळेनासं झाल. पण सुरुवातीला तिने जो ईकारान्त स्वर काढला होता त्यावरुन घाबरुन तिने मला मिठी मारली असावी असा अंदाज मी बांधला(कारण मुली ८०% वेळा हाच स्वर वापरतात आणि हा आनंदाचा देखिल असु शकतो you never know).

देवाकडे काही मागणे| हीच खरीतर चुक आहे| सर्व काही तोच देतो| मझी फक्त भुक आहे||

Taxonomy upgrade extras

विरंगुळा

मित्रांनो आणि मैत्रिणींनो, ही घ्या हॉटेलांची यादी. ज्या लेखावरुन यादी बनवली तो येथे आहे. तुम्ही प्रतिक्रिया देवुन यादिमध्ये वाढ करु शकता. पुणे १. सुगरण्स कोल्हापुरी - पुणे-३० झक्कास कोल्हापुरी थाळी मिळण्याचे ठिकाण. मटण्/चिकन सोबत तांबडा पांढरा रस्सा, दहीकांदा, भाकरी एकदम टकाटक चव Smile पत्ता: सदाशिवपेठेत, भरत नाट्य मंदीरावरुन टिळक रस्त्यावर टिळक स्मारक मंदीराकडे येताना लागणार्‍या शेडगेवाडीत हे सुगरण्स कोल्हापुरी आहे. २.

१. अर्थातच ही कविता पूर्णपणे काल्पनिक आहे. २. कुणालाही आक्षेपार्ह वाटल्यास उडवून लावली तरी चालेल. अल्फा असो वा याहू!

Taxonomy upgrade extras

विरंगुळा

Subscribe to

मिपाजाल -सी.ए. एंटरटेनमेंट ओपन अनलिमिटेड

""कालचक्र""

कधीच नाही

एक कविता

सासुरवाशीण

येड लागलं, येडं लागलं, या छंदाचं येड लागलं

पालपुराण!

भुक

संक्रांतीच्या शुभेच्छा