चांदण्यातली रात्र असावी,डोळ्यांमद्धे स्वप्नं असावे अशा क्षणाला ओठी माझ्या,तुझेच केवळ नाव असावे. दुरुन कुठुनसा ओळखीतला,निशिगंधाचा सुगंध यावा, वार्‍यावरती वाहत अलगद,माझ्या श्वासामधे भिनावा. अशा क्षणाला मनात माझ्या,तुझेच केवळ गीत घुमावे, तुझ्या स्मॄतीने डोळ्यांमद्धे,माझ्या नकळत अश्रु जमावे. पाण्याच्या पडद्यातुन जेव्हा,दूर कुठेतरी तुला पहावे, स्वप्न असे की सत्य असे हे,माझिया मना मीच पुसावे. तुझ्या रेशमी स्पर्शाने मग,स्वप्नातुन मी जागे व्हावे, वास्तव सुद्धा असते सुंदर,हे माझ्या प्रत्ययास यावे. मग वाटावे,आपण आता,काळावरही मात करावी, इथेच थांबू द्यावा हा क्षण,फक्त तुझीच साथ असावी... फक्त तुझीच स

कुणालाच माझी हमी आज नाही. जगाला कशी बातमी आज नाही ? मला एकट्याला नको दोष देऊ. तुझी प्रीतही संयमी आज नाही..! कधी मी म्हणालो हवे चंद्र तारे, कसा काजवाही तमी आज नाही..! जरा धाव घे आसवांच्या सवे तू. खरे दुःख हे, मोसमी आज नाही..! तुझ्या वेदनेची नशा और काही. तशी वेदनांची कमी आज नाही..! -- अभिजीत दाते

थेंब एक असा बरसून गेला.. ===================== . . गडगडाट ना कल्लोळ झाला.. घननीळ मुक्याने बोलून गेला.. . सुटला ना जरा भिरभीर वारा.. वादळ थेंबात निचरून गेला.. . झाकोळ रात्रीत दडवून गेला.. अवचित पाऊस बरसून गेला.. . दिशा दिशांत पसरवून शहारा.. अंतरंगी गारवा झिरपून गेला.. . अलवार झेलता झेला नभीचा.. अलगूज कधीचे मांडून गेला.. . कितीक अश्या अबोल गाथा.. भिजल्या मला सांगून गेला.. . थेंब एक असा बरसून गेला.. थेंब एक असा भिजवून गेला.. . . ===================== स्वाती फडणीस............. २२-१२-२००८

वामा- स्त्री. डाव्याबाजूला (पुरूषाच्या) असते ती, खास करून कलश पूजन करताना..(वामा म्हणजे रूक्मिणी ..) जगत-जननी, माता, भगीनी बंध नवे तू जोडीत ये घेत भरारी क्षितिजाशी त्या नवे नाते जोडीत ये अलका, अचला, कोमल गंधा अभिसारीका झळकत ये विश्वस्वरूपा, दुर्गा, अंबा अग्निशलाका तळपत ये स्नेहसुमना, अधोवदना कमल नयना अलगद ये मौक्तिक मुक्ता, रूप कांचना सुवर्णलता उमलत ये चाल हंसिनी, रूप कामिनी विश्वमोहीनी , सजून ये गजगामिनी, दिप्ती दामिनी चंचल हरिणी, बनून ये रण चंडीका, मुंड मुंडीका दैत्य दंडीका, जिंकूनी ये जगतकारिणी, गर्भ धारिणी, दु:ख सोषिणी, होऊन ये रूप गर्विता, तनू अ