जागली रात्र हिरवी सांज कोवळी लाजली झोपला गं दिनमणी चंद्रकला हि फाकली गुज काजवे करती क्षितिजाही सैलावली धुंदी तव लोचनी गात्रे सारी मस्तावली चाहुल तुझी सजणी रातराणी धुंदावली प्राजक्त गातो अंगाई बघ पश्चिमा उजळली सखे रात ही जागवु चल तनुत आगळी नको आता दिरंगाई नीज नयनी जागली विशाल

चोरून पावा, वरी कांगावा नाही लागली हाती तुच शोध की, तुझी लाडकी शोधू कशा मी सवती सावळ रंगी बावळी राधा भांडत बसली कॄष्णाशी दिड दमडीची, नळी बांबूची सोड तिला, बोल माझ्याशी माझ्या कृष्णा रं, माझ्या कान्हा रं निर्जीव तरी, द्वाड खरी पिडते सार्‍या वृंदावना ओठासंगे, जेव्हा लागे लबाड, वेड लावी मना रोज कटीला घेऊन फिरशी लळा तिचा का इतका तुला गोप गोपिका, झुरती फुका चिंता कशी ना त्यांची तुला माझ्या कृष्णा रं, माझ्या कान्हा रं बैस समोरी, कधी मुरारी तुला पाहू दे शुद्धीत नकोच अडसर, कुठला कणभर रंगू सावळ्या धूंदीत तुझ्या भक्तीने भरली घागर उतू जाऊ दे डोळ्यातून काया वेणू, झाली जणू सूर प्रीतीचे ओथंबून माझ्या कृष

ते पण एक वय असतं दिवसभ पाळण्यात झोपायचं सगळ्यांकडून कौतुक करून घेण्याचं ते पण एक वय असतं हाफ चड्डीत गावभर फिरायचं आईची नजर चुकवून डब्यातलं खायचं ते पण एक वय असतं मुलींच्या स्क्रॅपबुक्स भरायचं आणि तरीही त्यांच्याशी बोलायला लाजायचं ते पण एक वय असतं घरी खोटं बोलून पिक्चरला जायचं आवाज म्युट करून रात्री एफटीव्ही पहायचं ते पण एक वय असतं तिच्यावरचं खरं प्रेम तिला सांगून टाकायचं तिच्या उत्तराची वाट पाहत रात्रंदिवस झुरायचं ते पण एक वय असतं आता छोकरी नंतर नोकरीच्या मागे लागायचं पॅकेजचा विचार करत एम.एस.ची स्वप्नं पहायचं ते पण एक वय असतं लग्नाच्या 'डोमिनियन स्टेटस' आधी तारूण्यातला टोटल इंडिपेंडंस आठ

(सानेकर, बांदोडकर वगैरे प्रभृतींची क्षमा मागून) मित्र - मागवेन व्हिस्की, मागवेन ब्रॅंडी, आणिक गावठी खास हातभट्टीची कधी कुठे कसा तुला सांग पाजू, वाट पाहतो मी रविवारच्या सुट्टीची कामाला विसर तू, बस बरोबर तू. माझा पेग तू घे, तुझा पेग मला दे. मी - कोणता हा गुत्ता हायवेवाला तुझ्यासवे मजला माहिती झाला सुने सुने होते किती मन माझे फ्रेश झाले पाहुनी ही मधुशाला चकण्याची मज आता कळते मजा मित्रा मी आभारी आहे तुझा सांगतो मी खरेखरे, एवढाच पेग पुरे तोल जातो धरा रे. कधी

पहाट नहाली दवाच्या कुशीत रात्र विरघळे रेशमी मिठीत.. झाले बघ दूर झुन्जुर्-मुंजुर दूर जाणे तरी तुला ना मंजूर.. निरोप घेई रे एकेक चांदणी तरी ही सुखाने जडावे पापणी.. किरणे नाजुक सोनपावली स्वप्नांची रात्र तरी ना सरली... मिठीत तुझ्या मी तुझीच होवून पहाट उमले प्राजक्त होउन