ओला कचरा आमचा ओल्या कचयाचा प्रयोग वर्षभर चालू आहे. स्वयंपाकघरात तयार होणारा बराचसा ओला कचरा आधी दिवसभर वाळवून मग दोनेक महिने कुंड्यांमध्ये कुजवून तयार होणारं काळं कंपोस्ट हे मातीला छान पर्याय आहे हे अनुभवलं. गांडूळ खत याआधी एकदा गांडुळं आणून पाहिली होती, पण काही दिवसातच गांडुळांची अख्खी फौज गारद झाली. काय बिनसलं होतं कोणास ठाउक! दोनेक महिन्यापूर्वी पुन्हा "दोनशे ग्रॅम" गांडुळं आणली "इनोरा" तून ... ती नुसती जगलीच नाहीत तर त्यांनी आमच्या ओल्या कचयाचं काळं सोनं केलं!

मराठीद्वेष्टय़ांची बनवाबनवी लोकसत्ता- १७ जून २००९, विशेष लेख गेले काही दिवस बीएमएमच्या (बॅचलर ऑफ मास मीडिया) मराठीकरणाने कार्यकर्त्यांना झपाटलंय. एका अभ्यासक्रमाचे मराठीकरण करण्यासाठी वर्षभर विविध पातळ्यांवर झगडावं लागतं, हे दु:खद तरीही अपरिहार्य आहे, याचं कारण विद्यापीठात आणि इतरत्र मुबलक आढळणारे झारीतले शुक्राचार्य. या सगळ्यांना सरळ करण्यासाठी रस्त्यावरच्या लढाईचा मार्ग वापरण्याचा पर्याय सुरुवातीपासूनच उपलब्ध होता. पण दोन कारणांनी तो नाकारणं श्रेयस्कर होतं. एक म्हणजे मराठी माणसाच्या आक्रमक, दहशतवादी चेहऱ्याबद्दल गळा काढणाऱ्या विचारवंतांना, माध्यमांना त्यामुळे आयतंच कोलीत मिळालं असतं.

नमस्कार, सर्वप्रथम हा प्रस्ताव - चर्चा म्हणून तसेच व्यावहारीक आचरण म्हणून मी नेहमीप्रमाणेच केवळ एक मिपासदस्य म्हणून मांडत आहे. त्याचा संबंध जरी माझ्यासकट सर्वांनी जनात आणि मनात कसे वागावे याच्याशी मुख्यत्वे मर्यादीत असला तरी मिपा संबंधात संपादकांचे विशिष्ठ धागे संपादन करताना धोरण काय असावे या संदर्भात देखील आहे. हा वेगळा काथ्याकुटाचा धागा सुचण्याचे तात्कालीक कारण जरी हिमानी सावरकरांचे पत्र असले तरी तशा अनेक चर्चा येथे चालू असतात. या संदर्भात प्रथम मला सांगायचे आहे की हिमानी सावरकरांचे पत्र आणि विचार मला अजिबात पटले नाहीत आणि मान्य देखील नाहीत.