ओठातील छळी मला, अधूरी कहाणी जुनी गालातील खळी काढी, खोडी दिवाणी जुनी नीरव डोही काळाच्या, शब्द कुठूनी आले? आठवांच्या लाटा म्हणती मुकी गाणी जुनी सर्वस्व देऊनीही, ऋणमुक्त ना जाहलो विकूनीयाही आत्म्याला, उरली नाणी जुनी बेगड्या दुनियेमध्ये बेगडी किमयाच दिसे शहनाई भासे जरी, आहे पिंगाणी जुनी भग्न वा्स्तूखंडरात धुंडाळशी काय आज? भरभरुनी लुटल्यावरी, उरली विराणी जुनी मनोहर शेर लिखीत, रातराणी गायी गझल का टोचूनी पुन्हा देशी, जखम ही राणी जुनी

पाउस आणी निसर्ग पाउस हा नसतो फक्त आनंदाचा उरुस तर पाउस हा असतो आभाळाच्या लेकरांनी विश्वाच्या ओसरीत घातलेला धुडगुस पाउस म्हणजे आभाळाने धरणीला दिलेला असतो एक नजराणा आणी पाउस म्हणजे आकाशाचा धरतीला भेट्ण्याचा असतो एक खोटा बहाणा या जलदाच चैतन्य भेटत असत जेव्हा प्रितीत तेव्हा पाउस घेत असतो स्रुजनाला आपल्या गोड मिठीत तहान विसरुन मेघ जेव्हा जलधारा शिंपुन होतात अधु धरणी मात्र होते तेव्हा हिरवा शालु नेसलेली नववधु पावसाच या निसर्गाला काहिच नसत सांगण आणी निसर्गाच या पावसाकडुन काहीच नसत मागण कारण पाउसच असतो या निसर्गाच शुभ्र कोंद्ण आणी निसर्गच असतो या पावसाच हिरवं अंगण .......