मिसळपाव
"वुई कॅन कूक" : सडाफटिंग पाकसिद्धी - भाग २
3
कावळे ..!!
कावळे मला आवडतात . काळ्या रंगाचे दिमाखदार कावळे खरेच सुंदर शुभ्र वाटतात .
पहाटे पहाटे कावळ्यांची कावकाव मला ऐकू येते नि माझी झोप उघडते.
खूप छान प्रसन्न वाटते.
कधीतरी कोंबड्याची बांग पण ऐकू येते .
कोठे कोंबडा असतो किंवा नसतो पण कावळा मात्र सतत असतो .मनाच्या फांदीवर बसलेला असतो. कोठेही जा कोणत्याही गावी जा.कावळा दिसत नाही असे कधी होत नाही .
कावळा दिसला की आपल्याला खरेच खूप बरे वाटते.
कावळे दिसावयास सारखेच असतात त्यांचा आवाज एक असतो.
त्यांचा रुबाब सारखाच असतो.
दुरवरल्या गावाकडची आठवण
दुरवरल्या गावाकडची आठवण
उदास संध्याकाळी असल्या; त्या उजाड डोंगररांगा पाहून
दुरवरल्या गावाकडची आठवण मनात येते राहून राहून
शेणगोठा कचरा काढून झाडून साफ केले घर ते
आईची ती घांदल गडबड मजला येथूनी दिसते
कपीला चांदी गाय गरीब चारा खात असते
मायेचा स्पर्श होताच दुधामध्ये प्रेम उतरते
त्याच वेळचे ते निरसे दुध मी टाकतसे पिवून
दुरवरल्या गावाकडची आठवण मनात येते राहून राहून
धाब्याचे घर पाटाईचे; त्यात झोका बांधलेला
लहान भाऊ त्या झोळीत असे झोपलेला
आठवतो तो परवचा झोका देता देता म्हटलेला
आठवतो तो अभ्यास अजूनही घोकंपट्टी केलेला
जीव वेडा रमतो; जरी तेथे नाही
हेरवाडची भानामती आणि अंधश्रद्धा निर्मूलन समितीची शरणागती - प्रकरण 4
हेरवाडची भानामती आणि अंधश्रद्धा निर्मूलन समितीची शरणागती
विज्ञाऩ आणि अंधश्रद्धा निर्मुलन प्रकरण 4
भाजे लेणीतील गूढ शिल्प
भाजे लेणी. आंबेनळी, वाघजाई प्राचीन घाटवाटांच्या माथ्यावर मळवलीनजीक वसलेला महाराष्ट्रातील एक अतिप्राचीन लेणीसमूह. ह्या पूर्वीच्या लेखात भाजे लेणीचा परिचय करून दिलाच आहे. त्यात ओझरता उल्लेख केलेल्या सूर्यगुंफेतील गूढ शिल्पाचा सविस्तर परिचय करून देण्याचा आता प्रयत्न करत आहे.
सूर्यगुंफा ही भाजे लेणीतील क्र.२० ची लेणी. जवळजवळ शेवटी असलेली. ओसरी, ओसरीवर असलेले खांब आणि आतमध्ये प्रशस्त विहार अशी याची रचना. ओसरीतच डाव्या बाजूच्या असलेल्या कक्षाच्या दोन्हीही बाजूंना हे शिल्पपट कोरलेले आहेत.
भारतीय शिल्पकलेतील हे एक सर्वाधिक चर्चेत असलेले शिल्प.
१.
...." सगुणा धायगुडे "....
क्र्र्रर्र्र्र दाराचा आवाज करत हळूच दाराच्या आडून एक चेहेरा " आत येवू का बाई ?" असा आवाज देवून गेला .
मान वर न करताच मी " हम्म " उत्तर केल . रोजच्या सवयीप्रमाणेच सारं .
ती स्त्री हळूहळू चालत खुर्ची शेजारी येवून उभी राहिली . मग मात्र माझी नजर सरळ तिच्या चेहेर्यावर गेली.
पस्तिशीतली एक कळकट्ट चेहेर्याची ,लांब सडक केस असणारी ..अगदी उंचपुरी .
शरीराने काहीशी मलूल , अशक्त , पण शांत चेहेर्याची एक विधवा माझ्यासमोर येवून उभी राहिली . हल्कस स्मित
करून मी तिला खुर्चीवर बसायला सांगितल तशी ती साडीचा पदर हाताने पुढे घेत सावरून बसली .
जात नाही ती जात : कोर्टाचा अजब निर्णय
http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/11970726.cms
ह्या बातमीनुसार एका माणसाने कोर्टाला अशी विनंती केली होती की माझा धर्म माझी जात का ढून टाका आणि मला फक्त एक भारतीय म्हणायचा हक्क द्या. पण कोर्टाने ते नाकारले.
मला तरी हा न्याय अजब व अतर्क्य वाटतो. एखाद्या माणसाला धर्महीन व जातीहीन असण्याचा हक्क असलाच पाहिजे. वारसा हक्क वगैरे करता धर्म वा जात आवश्यक आहे असे म्हणणे मूर्खपणाचे वाटते. निधर्मी वारसाहक्काचे कायदे बनू शकत नाहीत का?