http://www.misalpav.com/node/20678 ८ फेब. १२ ला कुत्रीने पिल्लांना जन्म दिला होता. आम्ही घरी नव्हतो. आल्यावर हे सर्व दिसले जाणवले.वैतागून गेलो. पण पिल्लांना नि पिल्लांच्या आईला बाहेर कसे काढणार . .? मनात थोडा थोडा करुणेचा प्रकाश झिरपत होता . आम्ही विचार करून तिला अंगणातच राहू देणे मंजूर केले .मग तिला रोज काहीना काही खायला पण देत होतोच. ती खातपण होती. आम्ही दिसताच शेपूट हलवीत होती. तिच्या आर्जवीपणाचा राग येत होता . मग आम्ही आमच्याच मनाला गोंजारून समजावीत होतो आजकाल उष्मा वाढला होता.

3

आमची प्रेरणा: http://www.misalpav.com/node/20789 आमच्या एका मित्राला तुम्ही कुणीच ओळखत नाही. दरवेळी अडचणीत सापडला किंवा एखाद्या नवीन ध्येय धोरणाने पछाडला गेला की आमचा हा मित्र, हा सखा, सुहृद आमच्याकडे धाव घेत असतो. त्याच्या दृष्टीने तो म्हणजे सुदामा आणी मी म्हणजे कृष्ण, तो म्हणजे हृतीक आणि मी म्हणजे राकेश, तो म्हणजे ओमार अब्दुल्ला आणि मी म्हणजे शेख अब्दुल्ला, तो म्हणजे दीप दासगुप्ता आणि मी म्हणजे गांगुली असे बरेच काय काय आहे.

द परफेक्ट स्टोर्म...... एकदा एक सिनेमा बघून कट्ट्यावर गेलो.....मित्राने विचारले "कुठला सिनेमा बघितला"....मी म्हणालो "कबुतर का बदला"....तो म्हणाला " हे काय सिनेमाचे नाव आहे का?"....मी म्हणालो "हो....त्याला तुम्ही "मैने प्यार किया" असे म्हणता"..... आम्ही चित्रपट शौकीन...आम्हाला कुणी एका वाक्यात जरी कथानक सांगितले तरी चालते...कोलेजच्या नावाखाली टाइमपास करत असतांना केवळ पोस्टर बघून "वेट अंटिल डार्क" नावाचा अप्रतिम सिनेमा बघितला......कुणीतरी कथानक सांगितल्यावर आणि मग ते ऐकल्यावर सिनेमा पहायला जाण्यात काय मजा?.....आणि "वेट अंटिल डार्क" सारखे सिनेमे जर कोण कथानक ऐकून बघत असतील तर त्यांना माझ

प्रिय मित्र-मैत्रिणींनो, व्यास क्रिएशन आयोजित ऑनलाईन निबंध लेखन स्पर्धेत सर्वोत्तम अकरा निबंधामध्ये माझ्या निबंधाची निवड झाली असून त्याची लिंक पुढील प्रमाणे आहे.