डिस्क्लेमर: १. ठिपसे असे एक आडनाव असते. २. इथे केवळ मीटरमध्ये बसवायला आणि यमक जुळवण्यासाठी घेतले आहे. ३. त्यामुळे त्यावरून कृपया गैरसमजूत नको. ४. मूळ कविता आवडली आहेच, त्यामुळे कवींनी माफ करावे. प्रेरणा.. पालिकेतले कळकट ठिपसे काळ्या मळक्या फाईलींच्या ढीगात घुसूनि हरवण्याच्या थोडे आधी तिथून निघूया, पण ठिपश्यांच्या साहेबाला, खात्यापित्या ज्यूनियरांना सहकार्याचा कंठ फुटेतो जरा बसूया मग बोलूया, अन् ठिपश्यांची मंजुरीही पाकीट पाहून विकांताच्या थोडी आधी जलदगतीने नीट मिळू दे मग थांबूया

शहरदिव्यांचे पिवळट ठिपके काळ्याकरड्या रस्त्यांवरच्या धुरात भेसुर चमचमण्याच्या थोडे आधी तिथून निघूया, पाखरठिपक्यांच्या नक्षीला भगव्यापिवळ्या मावळतीशी किलबिलणारा कंठ फुटेतो जरा थांबूया मग बोलूया, चांदणठिपक्यांची रांगोळी गारूड पाडून विस्कटण्याच्या थोडी आधी चंद्रधगीने जरा वितळू दे मग थांबूया.

पत्र नाही चिठ्ठी नाही कावळा ओरडतो फांदीवर चला चला गोडधोड करा पाव्हणा पोचला पांदिवर तोंडभरून आवातन चार दिस आदुगरच यायचं तेलच्या गुळवणी नळीचा पहुणचार घ्यायचां पाव्हणं तुमच्या बिगर जत्रा नाय आस सोयर धायर म्हणायचं वरमाई रुसली लाडाची सार गाव धावलं पोरीच्या आईबापाला जग भरून पावल आमंत्रण येत ऩव्हतं निमंत्रण लागत नव्हतं सुख दुखाःच्या वाटेवर माणुस माणसाला भेटत होतं जसा जसा काळ पुढ गेला तसा तसा मेळ कमी झाला माणुस सुधारला पण नात्याचा भाव मात्र वधारला ट्रिंग ट्रिंग फोन आला भेटी गाठी कमी झाल्या धडाधड माणूस खोट बोलू लागला ट्रिंग ट्रिंग हँलो हँलो येवू का आज आहात का घरी आज नको नंतर भेटू तब