वर्ष झाले असेल मी पाल बघून. परवा पालीवर माझी नावडती मैत्रिण हा लेख वाचला आणि पालीची खूप आठवण आली - कसा मी रोज सकाळी उठून अर्ध्या झोपेत धडपडत धडपडत बेसिनपाशी जायचो आणी पालीला बघुन दचकायचो. नंतर आपली रोजची पालच आहे ते बघुन कसा सुखावायचो वगैर वगैरे सगळे आठवून दाटून कंठ आला एवढी आठवण आली की मग कविता करण्याशिवाय पर्याय नव्हता.

प्रेरणा : क्रांति यांची जोगवा बरेच दिवसाच्या गॅप नंतर अचानक आलेला हा सांगावा गुरुवर्य केशवसुमार याना अर्पण ! नातेवाईकांच्या गावातून कुणी सांगावा धाडला? जीव पाखरू होऊन कुणाचा अभाळा भिडला वैशाखातल्या दुपारी असा घाला हा घातला ? काम धाम सोडा, चला टापशी गुंडाळा आला मैफलीला रंग , रडू हुंदक्याला भेटला अंतरात दु:खाचा असा उमाळा दाटला बुक्कागुलाल लाऊन दारी मुडदा डोलला देऊया खांदा त्याला आता लोकाना बोलवा झाकला लाकडानी बघा काडीही लावली जरा थांबा कवटी आता फुटेल आतली ======================= कंदीलसुमार.............. १४-०३-२००९

नक्षत्रांच्या गावातून कुणी सांगावा धाडला? जीव पाखरू होऊन माझा आभाळा भिडला वैशाखातल्या दुपारी कुणी गारवा पेरला? मनी फुलोरा फुलला, रानी मयूर भारला आला मैफलीला रंग, ताल सुराला भेटला अन्तरात आनंदाचा असा उमाळा दाटला मोतिपोवळे माळून दारी प्राजक्त डोलला हळूवार गूज काही वारा कानात बोलला झाकोळल्या दृष्टीला या दिसे प्रकाश आतला माझ्या फाटक्या झोळीत असा जोगवा घातला

मिसळपाव आणी मिपाकरांचे चे आभार कसे व्यक्त करु अस प्रश्न मला बरेच दिवस भेडसावत होता आणी डोक्यात ही कल्पना आली. रुक्ष वाळवंटात जसा सापडावा अमृताचा झरा तशी मराठीची तृष्णा शमे मिसळपावच्या घरा मराठमोळ्या माणसांना फक्त मिपाचाच आधार मिपा, तुझे लक्ष लक्ष आभार!! काव्य, चर्चा, साहित्याचा अनमोल असा ठेवा संगे कौल,कलादालन आणी पाककृतींचा मेवा लहानथोरांसाठी हे मराठीचे अक्षय भांडार मिपा, तुझे लक्ष लक्ष आभार!! कोणी न वाटे इथे परके जरी आले कधी प्रतिसाद तिरके भावाबहिणीचे गोड भांडण, तसे एखाद्या काव्याचे विडंबन किती आपुलकी, जिव्हाळ्याची इथे बहार मिपा, तुझे लक्ष लक्ष आभार!! चुकुन कुठे कंपुबाजीची तक्रार, कधी तंट

अज्ञाताच्या अंधारात प्रतिभेची घोरपड घेऊन सर करतेस प्रसिद्धीचा कोंढाणा गड आला पण घोरपडीचे काय? काही म्हणतात, घोरपड ही तर दंतकथा कोणी म्हणतं , ते तर प्रतीक, चिवट जीवननिष्ठेचे म्हणून सांभाळ गं आपापली असलेली आणि नसलेली घोरपड कारण किल्ले येतील आणि जातील पण तेवत राहील , फुलत राहील मनामनात ... एक घोरपड