जेव्हा ते मावळतीच्या शेजार्‍याघरीं बालेकिल्ला बांधत होते - तेव्हा ते होते पवित्रभूमिरक्षक! जेव्हा ते उगवतीच्या शेजार्‍याला रक्तबंबाळ करीत होते - तेव्हा ते होते शहीद व्हायला निघालेले स्वातंत्र्यसैनिक! आता त्यांच्या बंदुका रोखल्यात आमच्यावरच - हो, खरे आहे - ते आहेत दहशतवादी!!

क्षितीज दुरुन फार छान दिसते, म्हणुन त्याकडे नुसते पहायचे नसते. तर त्याला आपण गाठायचे असते.. सुर्य चंद्र जिथे रोज उगवतात, तिथे आपणलाही एक दिवस पोहचायचे असते. म्हणुन त्याला आपण गाठायचे असते.. जितके आपण पुढे पळू तितके तेही पळते, पण आपण मुळीच कंटाळायचे नसते. तर त्याला आपण गाठायचे असते.. खुप लोक असेही असतात जे मागे ओढतात, पण आपण क्षितीजाचेच ध्येय ठेवायचे असते.

वेदना ही आज माझी - अंतरीची साद आहे देह माझा चंदनी अन चित्ती तुझा नाद आहे । जगताना जगले असे मी ध्यास तुझा घेउनी उमगले अंती आता - श्वास माझा तूच आहे । दिवस चालती काळोखाला सांगाती घेउनी रवी-शशी नभी असता अंधाराचे नाव आहे । सतत वर्षती अमृतधारा परोपरी धरेवरी अंतरी स्मरणांचा धगधगणारा दाह आहे । वाटेवर चालता मिळे काटेरीच पखरण ही रंग गंधी फुलाफुलांचा गाव तर दूर आहे । चांदण्यांची शुभ्र फुले - वेचियली मी येथे भंगलेल्या स्वप्नांचा त्या आज मला शाप आहे । डोळ्यांनी माझीया आजही, घात माझा केला सांगितले सार्‍यांना की दुः खाचा हा घाव आहे । र्‍हुदयीच्या जखमा अशा अलवार मी त्या जपल्या ब

खरंच मला बरंच काही करायचायं आयुष्यातला प्रत्येक क्षण न क्षण तुझ्या साथीनी जगायचायं हातात हात गुंफून तुझ्या प्रत्येक स्वप्न पहायचाय !! अगणित चांदण्या मोजत रात्रभर जागायचाय आणि वाळूत रेषा ओढत सुर्यास्त बघायचाय !! प्रणयाला चंन्द्र साक्षीला हवा सोबत तुझी उब आणि हवेतील गारवा !! तुझ्या सोबतीनी मला गरुडा साऱखं उडायचाय मला जाणणारं तुझं मन मात्रा आयुष्यभर जपायचाय खरंच मला बरंच काही करायचायं !!