रेवं मध्ये (आमच्या येथील सुपरमार्केट) मोठ्या मोठ्या फुसिलोनी (पास्त्याचा एक प्रकार)दिसल्या म्हणून घेतल्या. त्या पाकिटावर लिहिलेली रेसिपी आणि खरं म्हणजे त्या पाककृतीचे 'अल झिंगारा' हे नाव वाचून काहीतरी झिंग्यांचा प्रकार दिसतो आहे असे वाटले. जेव्हा कृती पूर्ण वाचली तेव्हा झिंग्यांचा आणि झिंगार्‍याचा काही संबंध नाहीये ते समजलं पण त्यांनी लिहिल्याप्रमाणे पाककृती करायची हुक्की आली.

साहित्य: लाल भोपळा अर्धा किलो, मूठभर तूरडाळ भिजवलेली, अर्धा छोटा चमचा मेथीदाणे, किसलेले सुके खोबरे भाजून कुस्करून अर्धा ते पाऊण टे.स्पू.,कच्च्या चारोळ्यांची भरड पूड अर्धा टे. स्पू., खसखस भाजून कुटलेली अर्धा टे. स्पू., लाल तिखट, मीठ व गूळ चवीनुसार, फोडणीसाठी तेल, पाव वाटी गरम पाणी, फोडणीचे सामान, थोडी कोथिंबीर चिरून. कृती: साले काढून लाल भोपळ्याच्या मोठ्या फोडी कराव्यात. कढई गरम झाल्यावर त्यात छोटा डाव तेल घालावे. मोहरी, हिंग व हळदीची फोडणी करावी. त्यातच मेथीदाणे घलावेत. ते तांबूस झाल्यावर आता भिजलेली तूरडाळ घालून बोटचेपी शिजवावी. यानंतर भोपळ्याच्या फोडी घालून ढवळावे.

छोट्या डॉनने पिझ्झा हटमधे घालवलेल्या संध्याकाळवर टाकलेला लेख वाचला आणि माझी पिझ्झा खायची इच्छा जागृत झाली. वाढत्या वजनामुळे लई दिवसांपासून पिझ्झा खाणे बंद केलेले आहे. विकतच्या पिझ्झ्यात एकतर भरपूर कॅलरीज असतात, शिवाय मैद्याचा बेस म्हणजे भरीत भर! तरी अधे-मधे कधी लहर आलीच तर विकतच्या पिझ्झ्याला पर्याय म्हणून एका बॅचलर पिझ्झ्याला बर्‍याच दिवसांपुर्वी जन्म दिलेला होता... तोच आज करायचा ठरवला. याची चव ही विकतच्या पिझ्झ्याच्या जवळचीच, कॅलरीज् पण कमी... आणि अगदी लवकर व कमी कष्टात होणारा आहे हा पिझ्झा! पिझ्झ्यासाठी काय लागतं? जास्त काही नाही...