( बरीच पूर्वी लिहिलेली आणि मोबाईल एसएमएस फार जास्त वापरात आलेले नव्हते, त्या काळातली गोष्ट... पाच पत्रांची... बरेच योगायोग वगैरे गृहित धरावे लागतील , पण वाचा) ********** मनीष दिनांक १२ नोव्हेंबर २००० ती.सौ. आईस, सा.नमस्कार. पत्र लिहायचा इतका कंटाळा येत असूनही तुला शब्द दिलाय म्हणून लिहितोय. (खरंतर तुझी धमकीच याला कारण, की तू पत्र लिहिलं नहीस तर आम्ही पण लिहिणार नाही). आता एवढे फोन आहेत ना, तरी?) दिल्लीला येऊन आज तीन महिने सात दिवस झाले आहेत. घरी यायला फ़क्त २१ दिवस उरले आहेत.

नुक्ता चीं हैं गमे दिल उनको सुनाये ना बने... ह्या गझलची जादू अशी की तीने अनेक गायक, संगीतकारांना वेड लावले. हि मिर्झा गालीबची गझल, अनेक संगीतकारांनी चालीत बांधली. अनेक गायकांनी ती गायली. ह्या गझलच्या अनेक छटांचे संकलन करण्याचा मानस आहे. ह्या पैकी सुरय्या, नुरजहाँ, रफी साहेब व सैगल साहेबांच्या आवाजातील गझल यु ट्युब वर उपलब्ध आहेत. हि गाणी येथे ऐकता येतील. आणखी गायक, संगितकारांच्या छटा हव्या आहेत. कृपया मिपाकरांना माहीत असल्यास दुवे द्यावेत.

लेयनार्डो द विन्ची ह्या गुढ व्यक्तिमत्वाबद्दल जितके लिहावे तितके थोडे. त्याची अनेक चित्र पॅरीसच्या लुव्र म्युझियममधे तसेच इतरही युरोपमधिल म्युझियममधे आहेत. असेच एक म्युझियम म्युनिकमधे आहे- Alte Pinakothek. त्यात लेयनार्डो द विन्चीने काढलेले मुळ चित्र "The Madonna of the carnation" (1478–1480) संग्रहीत आहे.

गणपती नंतर लगेचच गौरींचे आगमन म्हणजे आनंदाची पर्वणीच असते. आमच्याकडेही गौरी बसवण्यात आल्या. परंपरेनुसार आम्ही शाडूच्या उभ्या गौरी बसवतो.सर्व सजावट मी आणि माझ्या भावाने केली. तर पक्वान्नं आई आणि आत्या यांनी केली. रव्याचेलाडू,चकली,करंजी ,मोदक हे सगळे पहील्या दिवशी ! तर गौरीपूजनाच्या दिवशी पुरणपोळीचा नैवेद्य होता. आमच्यात गौरी आगमनाच्या वेळी अंगणातील तुळशी वृंदावनापासुन घरात स्वयंपाक खोलीपर्यंत रांगोळीची पाउले काढली जातात आणि त्यानंतर प्रत्येक पावलावर मुखवटे ठेवले जातात.