Skip to main content

जपान चित्रसफ़र - २ (ओदायबा)

लेखक डोमकावळा यांनी मंगळवार, 06/07/2010 12:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
या आधी जपान चित्रसफ़र - १ (असाकुसा मंदिर) 'तोयोसू' नावाच्या टोकियोच्या एका उपनगरा पासून काहीशा अंतरावर असणारे 'ओदायबा' नावाचे एक ठिकाण. ओदायबा हे जपानच्या समुद्रावर वसलेलं उपनगर. खर तर वसलेलं म्हणण्यापेक्षा समुद्रावर अतिक्रमण करून वसवलेलं कृत्रीम बेटच. टोकियो आणि ओदायबा हे 'रेनबो ब्रिज' (Rainbow bridge) नावच्या मोठ्या आणि सुंदर पुलाने जोडले गेले आहेत.

भुलेश्वरच्या शिल्पखजिन्यात

लेखक प्रचेतस यांनी मंगळवार, 06/07/2010 09:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
रविवारी सकाळी लवकर निघालो. पुणे-सोलापूर रस्त्याने जाउन आधी थेऊरच्या चिंतामणीचे दर्शन घेतले आणी परत महामार्गाला जाउन यवतच्या २ किमी अलीकडे असलेल्या टोल नाक्याच्या थोडेसे पुढे भुलेश्वर-सासवड फाट्यावरून उजवीकडे वळालो. इथून साधारण ८ किमी असलेल्या भुलेश्वराच्या मंदीरापाशी घाट चढून पोहोचलो. भुलेश्वर हे अतिशय सुंदर कोरीव काम असलेले १३ व्या शतकातील यादवकालीन शिल्पसमृद्ध शिवमंदीर आहे. इस्लामिक आक्रमणात येथील बर्‍याच शिल्पांची पडझड झाली आहे. तरी जे शिल्लक आहे ते निव्वळ अप्रतिमच.

||ससा, मधमाशा आणि मासे सारे ॥झाडून॥ अर्थात- मळ्यातले बोल तळ्यात फ़ोल||

लेखक अरुण मनोहर यांनी मंगळवार, 06/07/2010 02:38 या दिवशी प्रकाशित केले.
ससा, मधमाशा आणि मासे सारे ॥झाडून॥ अर्थात- मळ्यातले बोल तळ्यात फ़ोल आधूनिक मिपाप निती कथा एकदा एक ससा रानातील हिरव्या गार गवतावर उड्या मारत खेळत होता. रानफ़ुलांच्या गंधानी थोडे जास्तच मोहित होऊन त्याने एक टुणकन उंच उडी मारली. त्या उडीने नेमके तिथले एक मधमाशांचे मोहोळ उठले. त्यातल्या मधमाशा ह्या बेफ़ाम उडीने दंग होऊन “ सुटल्या ”. त्यातल्या काहींनी सशाच्या कानाभोवती गुणगुणून त्याला गुदगुल्या केल्या. सशाची जरा करमणूक झाली. ते स्मित विरते न विरते तोच सशाला असे वाटले की एखाद-दोन माशांनी त्याला दंश देखील केला की काय. कदाचित खेळात असे अभावितपणे झाले देखील असेल.

मनोरंजक आकडेवारी फुटबॉल विश्वचषक (केवळ गंमत)

लेखक कापूसकोन्ड्या यांनी मंगळवार, 06/07/2010 00:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
वेगवेगळ्या मित्रांकडून फिरत फिरत आलेली एक मेल मराठीत टंकीत करून आपल्या वाचकांसाठी देत आहे. केवळ गंमत म्हणून या कडे पहावे. (हा वर्ल्ड कप कुणाला द्यायचा आहे हे अगोदरच ठरले आहे का?) =========================== विश्वचषकाचे मानकरी त्यांचे वर्ष आणि काही बेरजा १) ब्राझील १९९४ आणि १९७० (१९७०+१९९४)=३९६४ २) अर्जेंटीना १९८६ आणि १९७८ ( १९७८+१९८६)=३९६४ ३) जर्मनी १९९० आणि १९७४ (१९९०+१९७४) =३९६४ ४) ब्राझील २००२ आणि १९६२ (२००२+१९६२)=३९६४ वरील आकडेवारी बघता, एक सोपी गोष्ट करा. ३९६४ मधून २०१० वजा करा. उत्तर येईल,१९५४! १९५४ मध्ये कुणी कप घेतला होता? जर्मनी ??????

गाणे : असेच असते जीवन कुणाचे, नच तयाला कोणी गणती

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 05/07/2010 22:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी मराठी वरच्या "गाण्याच्या-यशामधले-संगीत-संयोजकाचे-योगदान" या धाग्यावरून मला खालील गाणे करता आले. ( हे गीत येथे देतांना त्याची लिंक संकेतस्थळ अ‍ॅक्सेस होत नसल्याने देवू शकत नाही.
काव्यरस
शांतरस

बंद!

लेखक तिमा यांनी सोमवार, 05/07/2010 19:50 या दिवशी प्रकाशित केले.
बंद जाहीर झाला होता. पण नेहेमीसारखा तुमच्या आमच्या आयुष्यातला नव्हे. तर राडेसेनेच्या एका पदाधिकाराच्या घरांत जाहीर झाला होता. आपण त्याला शाप्र म्हणुया. बायकोने, मुलांनी एकमुखाने मिळून हा बंद जाहीर केला होता. कारण होते, त्याची वागणुक! म्हणजे घरातली आणि थोडीफार बाहेरची. ऐकल्यावर पहिल्यांदा तर त्याने सातमजली हंसून घेतले. पण मुले व बायको अजिबात हसत नाहीयेत हे लक्षांत येताच तो गुर्मीने ओरडला,' अरे जारे, काय करता बघतोच मी पण! शाप्र मोठ्या मेहनतीने या स्थानावर पोचला होता. अनेक लोकांचे पत्ते काटून त्याने 'वरची' मर्जी संपादन केली होती.

एकदा होवोनी पक्षी

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 05/07/2010 19:04 या दिवशी प्रकाशित केले.
एकदा होवोनी पक्षी
वाटे एकदा होवोनी पक्षी पहावी शेते डोंगर नद्यांची नक्षी उंचच उंच जावे वरती वरती अलगद उतरावे धरणीवरती हळूच आपले पंख पसरूनी घास शोधावा हिरव्या रानी शोधावा पाणवठा निर्मळ शितल प्यावे पाणी थंडगार नितळ मध्येच एखाद्या झाडावर थांबावे विश्रांती घ्यावी पंख झाडावे चोचीने फळ एखादे तोडावे मनात येईल तेव्हा उडावे दिवसभर असेच फिरावे सायंकाळी पुन्हा माघारी यावे घरचे सारे पुन्हा भेटावे काय घडले दिवसभरात ते सांगावे - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ०५/०७/२०१०
काव्यरस
शांतरस

दाभिळ टोक ते अर्थर-सीट... एक थ्रीलींग अनुभव

लेखक विमुक्त यांनी सोमवार, 05/07/2010 18:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
चला! सकाळी ६.३० ची स्वारगेट - वेल्हा - घिसर बस मिळाली... आता घिसरला उतरायचं... समोरची डोंगररांग चढून मोहरी आणी मग सिंगापूर... सिंगापूरला मुक्काम करायचा आणि दुसर्‍या दिवशी पहाटे सिंगापूर-नाळेनं खाली कोकणात उतरुन पुण्याला परत... "मास्तर, ३ घिसर द्या..." "पावसात घिसर पर्यंत जात नाही बस..." "कुठ पर्यंत जाते मग?" "विहिर... त्यापुढं नाही जात..." काय करायचं आता?... विहिर पासून चालत घिसरला जायचं म्हणजे १७-१८ कि.मी. चालावं लागणार... त्यात ४ तास तरी जाणार... "सध्या वेल्ह्या पर्यंतच तिकिट द्या..." तिकिटं काढली आणि आता काय करावं ह्यावर आमच्यात विचार सुरु झाले...
Subscribe to