रस्ता
जन्मापासून खातो आहे , आजवरी खस्ता
असह्य झाले, तरी वाहतो, आहे हा रस्ता
कधी देखणा.. प्रशस्त होता, सांगते हो कोणी
दोन कडेला उभारली ही टप-यांची लेणी
ऐश्वर्याच्या गालाहूनी मऊ म्हणे होता
असह्य झाले तरी वाहतो आहे हा रस्ता
टप-यांपुढे उभी राहते, रिक्षांची सेना
बसथांब्यावर कुत्रे बसते, उतारूंची दैना
उरली आणिक, जागा म्हणूनी, पथा-याही आल्या
सोय झाली, गं भाजीची, बायका म्हणाल्या
शिस्त बिस्त, कधी इथे, कुणी पाळीत होता
असह्य झाले, तरी वाहतो, आहे हा रस्ता
उरल्या सुरल्या..