लिहिली आहे कथा तुम्ही. एव्हढेच म्हणतो.
Grant me the serenity to accept the things I cannot change, the courage to change the things I can, and the wisdom to know the difference. --Reinhold Niebuhr
बघ हो आदि, मुलाचा पायगुण चांगला आहे. बेट्याने जन्माला येण्याआधीच आपल्या आईला वाचवले
हे काहीतरी वेगळे वाचायला मिळाले.(नाहीतर मुला/ली च्या पायगुणाने आई जाणे आणि पुढे कथाभर/चित्रपटभर त्या मुला/ली ला सख्ख्या नातेवाईकांकडुन सावत्र वागणुक मिळणे हेच परिचयाचे आहे.)
बाकी कथा वाचनीय.
प्रारंभ,थोडेसे मागे,शेवट असे कथाभाग करुन कथा लिहायची तुमची एक वेगळीच अनौपचारिक शैली तयार होत आहे. लगे रहो..
पुनेरी आणि योगेशभाऊ दोघांनाही धन्यवाद ...
आधीच्या सूड या कथेच्या तुलनेत ह्या कथेवर इतर वाचकांचे सविस्तर अभिप्राय नाही मिळालेत. पण वाचनसंख्या थोडा दिलासा देऊन गेली.
असो...
अभिप्राय देणार्या आणि न देणार्या वाचकांचे मनापासून आभार
आता थोडी गॅप घेईन म्हणतो कथा लेखनासाठी ...
- सागर
पक्याभाऊ
कोमा म्हणजे तात्पुरती शुद्ध हरपणे असते. बर्याच वेळा मानसिक धक्क्यामुळेच माणूस कोमात जातो. मग कोमातील व्यक्ती १ तासात शुद्धीवर येते कधी १० वर्षांनी पण शुद्धीवर येते किंवा कधी येतही नाही.
प्रस्तुत कथेत कथानायकाचा विरह हा नायिकेच्या कोमास कारणीभूत ठरला आहे. आणि त्याचाच स्पर्श नायिकेला जाणवला तर कोमातून बाहेर येण्यास सबळ कारण आहेच.
अशा केसेस मेडिकल सायन्स मधे घडलेल्या आहेत. अर्थात तो माझा विषय नाही. जाणकार कदाचित अधिक माहिती देऊ शकतील.
तेव्हा ज्या व्यक्तीवर आपण जीवापाड प्रेम करतो त्या व्यक्तीचा स्पर्श माणसाला कोणत्याही परिस्थितीतून बाहेर आणू शकतो आणि प्रेमाची शक्ती महान आहे एवढेच या कथेतून दर्शवायचे आहे :)
धन्यवाद
सागर
कथा ठिक वाटली.
कथाविषय नेहमीचाच असल्याने नाविन्याची उणीव जाणवली.. शेवट अचानक गुंडाळाल्या सारखा वाटला.
काळ मागे पुढे करण्याची पद्धत आवडली, मात्र वर तसे लिहायची गरज होती असे वाटत नाहि.
शैली मात्र थोड्या जुन्या काळच्या लेखकांसारखी :) .. एकदम सातव्या/आठव्या दशकांतील दिवाळी अंकातील कथा वाचतोय असा भास झाला..
ऋषिकेश
------------------
संध्याकाळचे ६ वाजून ०२ मिनीटे झालेली आहेत. चला आता ऐकूया एक सुमधूर गीत "होटोंसे छु लो तुम...."
आपली लेखन शैली चांगली आहे. मात्र कथा तीच ती आहे..
कित्येक सिनेमातून, मालिकांतून.. हे कथा बीज वापरलं गेलं आहे. ऋषी म्हणतो त्याप्रमाणे नाविन्याची उणिव जाणवली नक्कीच.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
प्रतिक्रिया
छान
बघ हो आदि,
धन्यवाद ...
लेखन शैली
यापेक्षा अत्भुत उदाहरणे सापडतील
छान कथा !
मस्त रे ...सागर...
प्रामाणिक मत
सागर.. छान
आपली लेखन