वाह ! आवडली रचना.

''हसून बोलसी जशी नभात वीज तोलसी
अनाहतात नाद तो जपून गाज पाहतो''

ख़ासच.

-दिलीप बिरुटे

असे कसे गं चांदणे, चुरा करून सांडले
लवून वेच साजणी, दुरून बाज पाहतो

सुं-द-र

👍

हसून बोलसी जशी नभात वीज तोलसी
अनाहतात नाद तो जपून गाज पाहतो

अबोध पापणी तुझी कुठूनही खुणावते
मिटून लोचनांस घे, खळीत लाज पाहतो

असे कसे गं चांदणे, चुरा करून सांडले
लवून वेच साजणी, दुरून बाज पाहतो

निव्वळ अप्रतिम..
पुन्हा पुन्हा वाचावी अशी...

आत्ताच तीनदा वाचली कविता..

सुरेख, गणेशा म्हणाला तशी, पुन्हा पुन्हा वाचावीशी वाटते,
पैजारबुवा,

असे कसे गं चांदणे, चुरा करून सांडले
लवून वेच साजणी, दुरून बाज पाहतो.... क्या बात

किती सुंदर!!!!

एकदा वाचून मन भरत नाही.सुंदर,अतिसुंदर!