इंद्रधनू
रक्तकेशरी सूर्यदिशा मी समजून घे रे कधी मलाही,
कसा कळेना तुला आवडे मावळतीचा रंग गुलाबी..
अवखळ हसरा झरा होऊनी बागडते मी तुझ्यासभोती,
निळी जांभळी कोसळते मी शोधतोस तू शब्द गुलाबी..
हिरवा नाजूक कोंब प्रीतीचा लपवू बघते सार्यांपासून,
मोहरते मी तुझ्याच 'पाशी', असे छेडसी सूर गुलाबी..
धम्मक पिवळी होऊन येईन, बंध जगाचे तोडून येईन,
अंतर सारे मिटवू जाता होईन मी आरक्त गुलाबी..
मृद्ग़ंधासम हळवे नाते, सांभाळाया तुझ्याच हाती.
सोपवून मी विश्वासाने मिटता डोळे, स्वप्न गुलाबी..

प्रतिक्रिया
सुंदर..
सुंदर कविता
यशोधरा, मित्र हो, धन्यवाद.:)
सुंदर
छान कविता.
सुरेख
_/\_
सुरेख कविता.
वा ह व्वा
सुरेख, खुप आवडली गं कविता.