कंदिल बनविणे: एक आनंददायी कला

कंदील न बनवता ही बनवण्याचा आनंद मिळाला. धन्यवाद आणि दिवळीच्या शुभेच्छा.

वा छान माहीती ! धन्यवाद मित्रवर्य ! आनी हो, तुम्हाला ही दिवाळीच्या शुभेच्छा ! जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आमचा ब्लॉग

ऋषी , आपल्या हस्तकलेला आमचा सलाम !!! ( इथे कमरेत वाकून मी आपणास अभिवादन करतोय असे चित्र डोळ्यासमोर आणावे ) आपण कंदील अजूनही बनवता, हे वाचून आनंद झाला कंदीलाच्या कृतीबद्द्ल आभारी !!! दीपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा !!! अवांतर : कंदील बनवण्याचा लहाणपणी आम्ही प्रयत्न केला आहे, दोन-तीन दिवस प्रयत्न करुन झाल्यानंतर नवीनच कंदील विकत आणावा लागल्यामुळे आमच्या कलेचे कधीच कौतुक झालं नाही :( -दिलीप बिरुटे (ऋषीचा दोस्त )

खरोखरीच छान कृती. आकाशकंदिल करून पहातो.

किती छान! लग्गेच करून पाहावासा वाटतोय.. धन्यवाद! दिवाळीच्या शुभेच्छा!

ऋषिकेश, कंदिल मस्त झालाय रे.. अजून तू घरी आकाशकंदिल बनवतोस हे वाचून आणि पाहून कौतुक वाटले. लहानपणी घरातले इतर मोठे कंदिल बनवत असताना केलेली लुडबुड आठवली.. :) शाळेमध्ये कंदिल बनवायची स्पर्धा असायची ते आठवले. स्वाती

ऋषिकेशा, तू तर लेका कलाकार निघालास! उत्तम कंदील बनवला आहेस! :) या निमित्ताने आंबोळीची आठवण झाली! :) तात्या.

कारागीर म्हणून पाच ते दहा रुपये कम्माई व्हायची लहानपणी. ६५ / ७१ च्या दिवाळीत कंदील विकून विक्रमी कमाई केली होती .आलेले पैसे अनुक्रमे सैनीक आणि दुष्काळ फंडात दिले होते.

मित्रा... अरे काय सुंदर कंदिल बनवला आहेस... आणि ते किल्ला, कंदिल वगैरे लिहून सगळ्या लहानपणीच्या आठवणी जाग्या केल्यास तू. माझ्या लहानपणी दिवाळीची सुट्टी लागली (म्हणजे सहामाही परिक्षेच्या शेवटच्या पेपरची दुपार) की पहिले काम म्हणजे फटाके विकत आणणे. बरीच वर्षे आमच्या शाळेतल्या एक बाई फटाके विकायच्या. मग त्यांच्या घरी जाऊन ऑर्डर देणे किंवा ऑर्डर अगोदरच दिली असेल तर जाऊन फटाके घेउन येणे. मग दुसर्‍या दिवसापासून ते फटाके गच्चीवर नेउन वाळवणे हा एक प्रचंड महत्वाचा प्रकार. असे वाळवलेले फटाके 'कडक' फुटतात हा दृढविश्वास. दुपारी उन चढायला लागले म्हणजे एखादी आडोश्याची जागा धरून तिथे किल्ला बनवणे हा दुसरा उद्योग. कधी कधी स्थानिक आणि प्रासंगिक राजकारणामुळे दोन किंवा तीन सल्तनती तयार व्हायच्या आणि मग किल्ले बांधायची चढाओढ लागायची. त्या किल्ल्यांवर मग खेळातले सैनिक, तोफा वगैरे स्ट्रॅटेजिक ठिकाणी ठेवायच्या. आमच्या वेळी 'जी. आय. जो' किंवा 'ही मॅन' वगैरे नव्हते. पण प्लॅस्टिकचे वेगवेगळे सैनिक, प्राणी वगैरे मिळत असत. मग मराठमोळ्या मावळ्याच्या खांद्याला खांदा लावून एखादा रोमन सोल्जर उभा असायचा. जिथे कमतरता असेल तिथे वाघ, सिंह, हत्ती, घोडे मदतीला धावून येत असत. माकडं सुद्धा बाद नव्हती. (परत) तात्कालिन राजकारणाप्रमाणे तह व्हायचे, सैन्याची आणि साहित्याची देवाणघेवाण व्हायची. त्या किल्ल्याच्या बाजूला खंदक हवाच. त्या खंदकात पाणी नसले तर काय मजा? मग त्यात पाणी ओतायचे. किल्ला करताना चिखल भरपूर लागायचा. मग प्रत्येक (तळमजल्यावरच्याच फक्त) घरातून बादली बादली पाणी आणायचे. राड झाल्याशिवाय मजा नाही. दिवाळीचे चार पाच दिवस नुसती धूम. अभ्यंगस्नानाच्या दिवशी पहाटे अंधारात उठून आंघोळ करायची. आईच काय, 'सात जन्माची वैरीण' :) असलेली ताईसुद्धा स्वतःहून छान तेलाने अंग चोळून द्यायची. उजाडायच्या आत फटाके फोडायचे. लाडू, चकल्या, करंज्या, चिवडा बर्‍याच दिवसांपासून तयार असायचं पण त्याचं दर्शन पण दुर्लभ असायचं. अभ्यंगस्नान झालं की मात्र सगळं आपोआप समोर यायचं, देवाला फराळाचा नैवेद्य झालेला असायचा. सुर्योदय होता होता सगळे जण देवळात जाऊन देवदर्शन घ्यायचो. त्या धुसर प्रकाशात देवळातली घंटा वाजायची, काकड आरतीची पदं चालू असायची. लोणीसाखर हातावर पडायची. दिवाळीचे चार दिवस बघता बघता जायचे. बिपिन कार्यकर्ते

सही रे. सलाम. तुझ्या आजोबांच्या वस्तु मालीकेत टाकू शकतोस. मस्त.

मुक्तसंगः अनहंवादि सुं द र ! बरयाच वर्षांनी पूर्वस्म्रुतिंना उजाळा मिळाला. धन्यु.

मस्त आहे. मला असा स्टिक्सचा आणि वर कागदाची करंजी लावलेला आकाशकंदिल खूप आवडतो. अमेरिकेत मायकेल ,हॉबी लॉबी या नावाची आर्टचे सामान मिळण्याची मोठाली दुकान आहेत.तिथे सर्व सामान मिळते. गरब्याच्या दांडियांच्या साईज पासून ते पार मोठ्या ,बारिक ,पातळ सर्व साईज मधे उत्तम लाकडी काड्या मिळतात.पेपरची ही सर्व व्हरायटी आहे.पट्ट्या आहेत्.चिटकवायला हर त-हेचे ग्लु आहेत. पण आमच्या घरात कुणीच उत्साह दाखवला नाही. मला एकटीला जमेल अस वाटल नाही. सोप वाटत आहे करायला. पण आता पुठल्या वर्षी --- मीनल.

मस्तच आकाश क॑दील आहे. पण शीर्षक वाचून आ॑बोळीच्या क॑दिलाच्या आठवणीने एक क्षण ठोका चुकला :)

छान कंदिल. लहान मुलांसाठी अजून एक उत्तम मराठी लेख. लहानपणी तांदळाच्या ख़ळीने चिकटवण्याची कला अवगत झाली होती. आम्ही अनेकदा असे कंदिल घरी करत असू. मस्त, आणि दिवाळीच्या सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा, यानिमित्ताने.

ऋषि मस्त कंदील बनवला आहेस रे.. तुला दिपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा.. :) मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

ऋषि, हा प्रयोग करून बघेन आजच. मला असा ट्रॅडिशनल आकाश कंदिलच आवडतो . त्या प्लॅस्टिकच्या कंदिलापेक्षा हाच छान वाटतो.. धन्यवाद. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

इथे सचित्र कृती दिली आहेस ते फार छान केलेस! अभिनंदन. लहानपणी केलेले कंदील आठवले. मजा यायची. स्वतः केलेल्या कंदिलात दिवे लावताना कोण आनंद व्हायचा! (खुद के साथ बातां : रंग्या, आंबोळीने त्याचा कंदील काढला का रे माळ्यावरुन ह्या वर्षी? :O :T ) चतुरंग

प्राडॉ.,

इथे कमरेत वाकून मी आपणास अभिवादन करतोय असे चित्र डोळ्यासमोर आणावे

:) धन्यु!.. मात्र असे चित्र डोळ्यासमोर आणताच खूप हसलो ;) मीनल,

अमेरिकेत मायकेल ,हॉबी लॉबी या नावाची आर्टचे सामान मिळण्याची मोठाली दुकान आहेत.तिथे सर्व सामान मिळते.

अरे वा! मला वाटलं होतं बांबु मिळणसं कठीण असावं म्हणून पिन्सिल डोक्यात आली. तुम्ही म्हणता तसं असेल तर काय सक्कास कंदिल होईल चित्राताई, मीही तांदळाच्या खळीनेच चिकटवतो.. फेविकॉल फक्त सोनेरी पट्ट्यांसाठी :) खरडी, व्यनीतून, प्रतिक्रियांतून कौतूक करणार्‍या प्रतिक्रिया देणार्‍यांचे - प्रोत्साहन देणार्‍यांचे अनेक आभार! आणि सगळ्यांना पुन्हा एकदा दिवळीच्या शुभेच्छा! -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

छान झालेले दिसते. आधीच्या चित्रांवरून मेहनतीची कल्पना येते आहे. अभिनंदन आणि दिवाळीच्या खूप खूप शुभेच्छा! (प्रेक्षक)बेसनलाडू

ह्या वर्षी मी पण घरीच कंदील बनवला :) तुमची कृती खरच उत्तम आहे. आवडली :) "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"