पेर्ना, एक नितांतसुंदर कविता, कदंब. कदंब सळसळणारी वसने देही, विस्तीर्णाचे दान समांतराचा ध्यास बुडाशी, सममितीचे भान गजगामिनी तुझी चाल अन् नाजुकशी पाऊले वार्‍यावरती सरसरणारे , गंधविभोरी झुले "हिरवाई"वर तांबूस हळदी, केसर भरले तुरे चेंडूवरती कशिदाकारी, रुणझुणती गोपुरे घटद्वयी की म्हणू नितंब, खूप तुझे भरजरी पानोपानी म्हणून डोलते कान्ह्यांची बासरी अवतीभवती पिंगा घालत भ्रमरांची लीला मोह वाटुनी सोडून येई आम्रफले बावळा रुंदरुंदशा मऊ गादीसम दाट तुझी सावली मिळेल का विश्रांत जीवाला, छळते मज काहिली