लॅपटॉपची बॅग बराच वेळापासून खांद्यावर धरली की तिचे वजन वाढू लागते. मनोभौतिकीचा अप्रसिद्ध सिद्धांत! ठासलेली एमआरटी स्टेशनात प्रवेशली. शिरतानाच सिनियर किंवा गरजूंसाठी ठेवलेली राखीव सीट हेरली. रिकाम्या होणाऱ्या जागेकडे एक तरुणी लगबगीने येतांना दिसली. सिनियर वय पाउलांमधे अडकू नये अशा धडपडीने मी राखीव सीटकडे झेपावलो. माझ्याकडे बघत हरीणीच्या चपळाईने तरुणीने सीटचा कबजा केला. कडी पकडून खांद्यावर लॅपटॉप तोलीत उभा राहिलो.
एका मध्यवयीन स्त्रीने माझ्याकडे सहानुभूतीचे आणि तरुणीकडे तिरस्काराचे कटाक्ष टाकले. तरुणी स्थितप्रज्ञ! मीच न राहवून मोठ्याने म्हणालो, “Never mind, she was faster than me. She won!” लाज वाटल्याने तरुणीने उठून माझ्यासाठी जागा रिकामी केली.
न जिंकलेल्या जागेवर मी अवघडून बसलो.


वाचने
3953
प्रतिक्रिया
24
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
चांगला प्रयत्न !
आवडली
:-)आवडली. शरातले जगणे म्हणजे
आवडली...!!
कुठली....
कधी येताय?
In reply to कुठली.... by पगला गजोधर
नै ओ जुन्या स्मृती …बाकी काय ….!
In reply to कधी येताय? by अरुण मनोहर
आवडली कथा !!
मस्त आवडली
गुलाबाच्या पाकळ्या टोचणार्या
छान.
कथा नाही आवडली . आपल्या वृद्ध
तुडतुडी, सिंगापूरात
In reply to कथा नाही आवडली . आपल्या वृद्ध by तुडतुडी
फ़ोटो
In reply to कथा नाही आवडली . आपल्या वृद्ध by तुडतुडी
पात्रता की गरज
In reply to फ़ोटो by अरुण मनोहर
आवडली !
खूप छान. कथा आवडली.
अहा!
शिंगापूरातली कथा आहे होय . मग
छान कथा...
अगदी गलिच्छ विडंबन. एका वृद्ध
In reply to छान कथा... by अंतु बर्वा
विडंबन हे कथेचे करण्यात आले
In reply to अगदी गलिच्छ विडंबन. एका वृद्ध by जडभरत
“Never mind, she was faster than me. She won!”
अंतु बर्वा ह्याला विडंबन