(पेताडांच्या मेळ्यामध्ये !)

आवडल विडबन..

तुम्ही प्याल विलायती आम्ही कोकचे घुटके का हो तर्र मेळ्यात या तुम्ही बोलता बोबडे हे तर मस्तच... :)

शेंगदाणे जास्त खाल्लेतर पित्त भडकते आणी चुकुन स्वतःचे वाभाडे निघाले तज चित्तही खवळते अश्या विडंबना नंतर हा धोका अंमळ जास्तच!! तेव्हा जरा जपून {इकडे आले की दारुच्या अड्ड्यावर आल्या सारखे वाटते} हं.... हा अनुभव बोलतोय , आपले तिथेही वास्तव्य , आवागमन असते हे वाचुन आनंद झाला || निर्लज्जम् सदा सुखी ||

http://akbrahms.blogspot.com/2008/07/blog-post_25.html पहा काय युवराज म्हन्तात! प्रकाश घाटपांडे

:)