एक जुना किस्सा आहे... उद्योजक असताना ब्यांके कडुन कर्ज घेतले होते..नियमाप्रमाणी क्वारट्रली "इंटरेस्ट" चा हप्ता खात्यात डेबिट पडला. यावर गमतीने समोरच्या ऑफिसरला म्हणालो.."ईंटरेस्ट" कमी करा राव परवडत नाहि.." यावर तो हसून म्हणाला ब्यांक म्हणजे सावकार व सावकार व्याज कधीच सोडत नाही भले एक दिवसाचे का असेना.. या वर त्याने एक गोष्ट सांगितली.. नाईक म्हणून पुण्यात प्रख्यात सावकार होते..सोन्याचे जानवे घालायचे ते ....गडगंज आसामी व पेढी होती.. पेशव्यांना पण वेळ प्रसंगी ते कर्जाऊ रकमा देत असत.. एकदा अचानक पेशव्यानं पगारा साठी पैशाची गरज लागली... खंडणी वसुलीसाठी स्वार शत्रू पक्षाकडे गेले होते. पण त्यांच्या कडूनं काही खबर आली नव्हती.. सैन्याच्या पगाराचा दिवस जवळ येत चालला होता.व अधिकारी वर्ग चिंतेत होता... पगाराचा दिवस आला..पण खंडणी घेऊन स्वार आले नव्हते .. सकाळी कारभारी वर्ग पेशव्या कडे गेले व नाईका कडूनं पगाराची रक्कम कर्जाऊ घेण्याचे ठरले...नाईकांना निरोप गेला व त्या प्रमाणे नाईक रक्कम कागद पत्रे घेऊन दरबारात आले.. पेशवे दस्त ऐवजावर सह्या करणार इतक्यात दूत दरबारात आला व स्वार स्वारगेट जवळ खंडणीची रक्कम घेऊन पोहोचले आहेत व कोणत्याही क्षणी शनवार वाड्यावर येतील अशी खबर पेशव्यांना दिली... पेशव्यांचा जीव भांड्यात पडला व सोय झाली त्या मुळे त्यांनी नाईकांचे आभार मानले व कर्जाऊ रक्कम नको म्हणून सांगितले.. यावर नाईक म्हणाले "हरकत नाही श्रीमंत पण तिजोरीच्या बाहेर काढलेली रक्कम व्याजा सकटच तिजोरीत जाते असा आमचा नियम आहे त्या मुळे किमान १ दिवसाचे तरी व्याज द्यावेच लागेल... यावर घासाघीस व तंटा झाला पण शेवटी नाईकांनी एका दिवसाचे व्याज वसूल केले अन मगच शनिवार वाडा सोडला.