तू जन्मी येता देवून प्रचंड वेदना न्याहळते ती तुला घेवून गोड चुंबना घेई तुला ती माऊली पोटाशी रडून मात्र तू जग डोक्यावर घेशी वेळी अवेळी जवळ घेवूनी पाजिते ती तुला घेवूनी पदराशी दुदु पिताना तू मात्र तिला लाथेने धुसक्या मारिशी शिकविले चालण्या जिने तुला हांक मारता दूर धावशी सोडून तिला तुला खेळण्या आणे ती खेळणी एक एक करूनी टाकशी तू मोडूनी गोड खाऊ करूनी देते तुला बशी जमिनीवर तू खाऊ तुझा उडवून देशी छान छान कपडे तुला तिने आणिले खेळुनी मातीत तु ते सर्व मळविले शिकवीण्या शाळेमधे घेवून गेली तुला न जाण्याचा रडूनी गोंधळ तू घातला संगीत शिकण्या दाखल केले शाळेला रियाज करण्याचा सराव तू सोडुनी दिला मित्रासंगे घेवूनी गेली ती सिनेमाला दूरच्या रांगेत सांगशी तिला बसायला पाठवी तुला ती दहा दिवसाच्या शिबीराला नाही लिहिले एक ओळीचे पत्र तिला शाळा कॉलेज संपवूनी झालास तू मोकळा विचार करिला तिने तुझ्या साठी आगळा विचारे तुला ती करियर कसली घेशी म्हणशी तू तिला तुला कशाला चौकशी सुचविले तिने तुला कराया लग्नाला आई...प्लिज! असे म्हणालास तिला झाले लग्न तुझे थाटाने बदली करून घेतलीस हट्टाने म्हणाली ती घरात पाळणा हलू दे म्हणालास तू निर्णय आम्हाला घेवू दे नाही जमले भेटाया तिला तिच्या पन्नासाव्या वाढदिवशी म्हणालास तू "होतो बिझी त्यादिवशी" नंतर एकदा झाली ती आजारी पत्र पाठविले तिने तुला सत्वरी आले तुझ्या मनी झडकरी म्हातारी मंडळी ताप देती भारी एके दिवशी शांतपणे ती निघून गेली पश्चातापाची वीज तुझ्या मनात चमकली (एका लेखाच्या आधारावर काव्य माझे) श्रीकृष्ण सामंत