एकांत; क्षणाच्या भवती
क्षण; उभा जणू की सवती
द्वय पाश; लटकती नाती
मन अस्थिर झोक्यावरती
वाटे जग सारे हलते
पण तिथेच स्थित ते असते
फांदीवर गोत ऋणांचे
मातीवर पाउल नसते
पेटत्या अजून मशाली
वार्यावर प्रतिमा झुलते
कधि दूर दूरचे दिसते
हृदयी स्पंदन काहुरते
..........................अज्ञात
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1060
प्रतिक्रिया
3
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
ह्म्म
सुंदर.
भन्नाट!!