काय सैपाक काय करू मी बाई

काय सैपाक काय करू मी बाई घरधनी उठलं सकाळी रामपारी उसतोडीची आमी केली तैयारी न्यारी डब्यासाठी आंग खंगाळूनी चुल पेटवली पाचट काड्या पेटवूनी हाताशी पोळपाट परात घेवूनी जाळ केला चुलीवर तवाठेवूनी धुर डोळ्यात जाई फुकनीनं फुकूनी पाण्याचा तांब्या शेजारी ठेवूनी भाईर धन्यानं गाडी केली बैलं जुपूनी ठेवला विळा कोयता दोर कळशीत पाणी "घाई कर" म्हनं पोराला उठवूनी रडत उठलं पोरं...रट्टा दिला ठिवूनी सारी तयारी झाली झालं त्यांचं आवरूनी चला उठा निघायचं हाळी आली शेजारूनी पिठाचा डबा घेई हाती करूनी घाई पाहते तर डब्यामधी बाजरीचं पिठच नाही ऐन वक्ताला काय करावं सुधरंना बावरली मी खायाला काय नाहीना त्याच येळेला शेजारीन आली धावूनी एक शेर उसनं पिठ घेई तिच्या कडूनी बडवल्या भाकर्‍या उलट्यापालट्या करूनी पिठलं टाकलं ठेचा केला मिरच्या भाजूनी घाईतच डबा झाला भाकर्‍या फडक्यात बांधूनी कपाळी कुकू लावूनी आली झोपड्यातूनी निघालो सम्दी सारी बैलगाडीतूनी घरधनी म्हणे "येळ का ग येवढा होई" सांगीतलं त्याला खरं खोटं बोलले नाही आवो डब्यामधी बाजरीचं पिठच नाही आग येडी का खुळी तू हाई मला सारं कालच व्हतं म्हाईत सकाळीच शेजारी मीच गेलो पहिलं शेजारणीला संसाराच रडगाणं सांगीतलं तिच्याकडं हिच होती परिस्थिती सारखी तरी बी तीच म्हणे पिठ देते चटदिशी म्हणून तीच आली बघ तुझ्याकडं धावूनं पिठ दिलं भाकर्‍यांसाठी तुझी काळजी पाहूनं "चला तुम्ही म्हणजे लईच हाईसा" म्या बोलली लाजून संसाराची काळजी तुम्हालाबी हाये आलं मला समजून फाटक्या संसाराची विटक्या लुगड्याची लाज मला नाही उद्याला तिचं तिचं पिठं तिला देवून देई तिच्याकडं बी कधी पिठं नसतं तेव्हा मी पिठं देई ती बी कधी मधी तेल मिरच्या पिठं घेवूनी जाई तिच्या डब्यामधीबी बाजरीचं पिठ राहत नाही - पाभे