मैत्री
खळखळणारे पाणी भिडे कातळाला
सांगे गुज मनीचे त्या स्थितप्रज्ञाला
तोही मग हलकेच घेई कवेत त्याला
पाणीही मग सरसावे आलिंगनाला
हळुवार बोलणे त्यांचे वाटे खळाळता झरा
शुभ्र लाटाही मग उठाती त्यांच्या साथीला
चाले संवाद त्यांचा क्षणोक्षणी, दर एक ऋतूत
निसर्गही मग देई दाद त्यांच्या मैत्रीला
वर्गीकरण
अप्रतिम
सुंदर... एक विनंती -
अर्र............ ताई ,माई,
अवघड..
कविता -