अब्दुल खान - १

या दिलेरखानाला महाराष्ट्र माहिती नव्हता पण शिवाजी बरोब्बर माहिती होता... अभिमानाची भावना! माझ्या अंगावर सरसरून काटा उभा राहिला. माझ्या पूर्वजांच्या पराक्रमाची कीर्ती त्यांचा एक हाडवैरी, एका सर्वस्वी परक्या अमेरिकेत माझ्यासमोर गात होता... इथे वाचताना आमच्या ही अंगावर काटा उभाराहिला.. तुमच्या अब्दुल खान ला पुढे वाचायला उत्सुक, स्वाती

श्री. पिवळा डांबिस, अतिशय सुरेख लिहीले आहे. अभिनंदन. उत्सुकता वाढली आहे. लेखाच्या पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत.

"अरे हमारे यहां जनरेशन्स से दादा-परदादा बताते आये हैं तुम्हारे सूरमा शिवाजी और उसके पहाडी मुल्कके बारेमे! कहते है, पठानोने पूरे हिन्दोस्तांमे फतेह पायी. लेकिन सिर्फ शिवाजीके मराठा और उसके पहाडोंके सामने वे कामयाब नही हुवे!!"

वाचताना आपोआप मान ताठ झाली. साध्या सोप्या भाषेत सुंदरच लिहिलंय डांबिसकाका. पुढचे लवकर लिहा!

मा. पि. डांबिस, व्यक्तीचित्र दर्जेदार आहे. पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत... हे 'पिडा' नाव आता बदललेत तर बरे नाही का होणार?असो. नावात काय आहे म्हणा!

डांबिसकाका मस्त लेख, ओघावती गुंगवुन टाकणारी लेखनशैली. लेख खुप आवडला. मिपाला अजुन एक व्यक्तिचित्र किंग मिळाला.

मस्तच लिहिलंय! दुसरे शब्दच नाहीत! डोळ्यासमोर उभा राहिला तुमचा तो पठाण मित्र! "सिख, मराठा, पठान, गोरखा, ये है असिजीवी | बाकी सब तो मसीजीवी || हे तर खासच! पुढच्या भागाच्या प्रतीक्षेत! मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

पण त्याचा दृष्टीकोन वेगळा होता. त्याच्या बोलण्यात म्हणजे फाळणीपूर्व भारत हा हिन्दोस्तां, आणि फाळणीनंतर त्याचा पाकिस्तान आणि माझा इंडिया! त्यातही हिन्दोस्तां म्हणतानाचा आदर आणि अभिमान इंडिया म्हणतांना थोडा कमी व्हायचा!! तसा धार्मिक होता, कधीकधी नमाज पढतांना दिसायचा! वा डांबिसा, सुरेखच लिहिलं आहेस रे... औरभी लिख्खो... तात्या.

छान ओघवत्या शैलीत लिहिलं आहे...पुढचा भागही लवकर येऊद्या!

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

पुढच्या भागांना मुदत किती हवी आहे ते? असे एकेक भाग टाकून आमचा चक्का करून ठेवणाऱ्यांचा निषेध, निषेध, निषेध. पुढचे भाग न देणाऱ्यांचा त्यापुढे जाऊन निषेध, निषेध, निषेध. नारद एवढेच करू शकतो. नारायण, नारायण... बाकी व्यक्तिचित्र उत्तम रंग जमवते आहे. आता पुढे लवकर कूच करा.

डांबिसकाका, व्यक्तिचित्र दर्जेदार आणि सुंदर. शिवाजीमहाराजांबद्दलचा प्रसंग काटा आणणारा. महाराष्ट्रात जन्म झाल्याचे बरे वाटले :). पुढच्या भागांच्या प्रतिक्षेत, --लिखाळ.

व्यक्तीचित्र छान आहे. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.... अवांतरः सरफरोश मधील खान आठवला.

वावा...आज फार उत्तमोत्तम लेख वाचायचा योग आहे.....हे सारे एकदम फिल्मसारखे डोळ्यापुढे उभे राहते... फार छान डांबिसकाका..... प्लीज लवकर टाका हो पुढचा लेख....

पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत!

चित्र डोळ्या समोर उभे राहते, आणि पठाण आपला ही आओळ्खीचा वाटु लागतो, पुढचा भाग लवकर वाचायला मिळु दे, हा भाग डोक्यातुन जाण्या आगोदर.

काय जबरदस्त लिहिता हो तुम्ही..तो पठाण माझ्या डोळ्यासमोर उभा राहिला...शिवाजी राजे एवढे फेमस आहेत तिथे हे मला माहीत नव्हतं सॉलीड अभिमान वाटला..

डांबिसकाका! वाह वाह!सुभानअल्ला! अख्खा पठाण आणि त्यांच्याबरोबर तुमचा चाललेला सुसंवाद ,तुमचे अपार्टमेंट सगळेच क्षणभर डोळ्यासमोर चलचित्रासारखे तरळुन गेले ."महाराजांच्या" वास्तव्याने पावन झालेल्या "महाराष्ट्रभुमीत "जन्माला आले याचा आज खर्‍या अर्थाने अभिमान वाटला. आणि पाठीचा कणा आपसुकच ताठ झाला. पुढिल भाग वाचण्याची उत्सुकता शिगेला पोहोचली आहे या मीतीला. लवकर लिहा. पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत असलेली "मी मराठी" "अनामिका"

पंडितमैत्री तर होतेच, समविचारी लोकही भेटतात. "सिख, मराठा, पठान, गोरखा, ये है असिजीवी | बाकी सब तो मसीजीवी ||" असा काही वाक्प्रचार मराठीत आहे काय? पठानांमधला, गोरख्यांमधला, शिखांमधला कोणी शिवाजी महाराजांसारखा लढवय्या असेलच. अब्दुल खान यांना जसे शिवाजीमहाराजांबद्दल माहिती होते, आदर होता; तशी माहिती, तसा आदर मलाही या योद्ध्यांबद्दल असावा असे मनोमन वाटते. पण अब्दुल खान यांच्या चौफेर ज्ञानापेक्षा माझे ज्ञान फारच तोकडे आहे, याबद्दल खेद वाटतो. कदाचित या क्रमशः व्यक्तिचित्रातून, पिवळा डांबीस यांच्या प्रभावी लेखणीतून ही माहिती कळू लागेल. ("मसीजीवी"वरून आठवले - माझ्या पूर्वजांच्या आठ पिढ्या, म्हणजे थेट पेशवाईपर्यंत तरी नोकरशाहीत होत्या. किंवा पुस्तकी शिक्षणाच्या व्यवसायात. आणि आताही चुलते-मामे सर्व एक तर खर्डेघाशी करणारे किंवा सुशिक्षित नोकर. तलवार सोडा, साधी गोफणसुद्धा फिरवता येत नाही कोणाला. तरी अब्दुल खानसाहेबांनी आम्हाला असिजीवी म्हटले तर उगाचच जरा बरे वाटते. न कमावलेले स्नायू थोडे फुरफुरले.)

"अरे हमारे यहां जनरेशन्स से दादा-परदादा बताते आये हैं तुम्हारे सूरमा शिवाजी और उसके पहाडी मुल्कके बारेमे! कहते है, पठानोने पूरे हिन्दोस्तांमे फतेह पायी. लेकिन सिर्फ शिवाजीके मराठा और उसके पहाडोंके सामने वे कामयाब नही हुवे!!" डांबीसकाका अगदी अंगावर काटा उभा राहीला हो! मस्तच लिहीताय. एकदा अशीच गंमत झाली.... हे बरंय तुमचं. उत्कंठा वाढवून क्रमशः काय टाकताय हो? जरा पटकन द्या पुढचा भाग. टि.व्ही.सिरीयल बघणं कमी करा. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे

तुम्ही एकदम छुपे रुस्तुम निघालात! बरेच दिवसांनी आता एकेक अनुभव पोतडीतून बाहेर काढता आहात. एकदम चित्रदर्शी लिखाण. वाचता वाचताच अब्दुल खान मनात कुठेतरी घर करून बसला. शिवाजी महाराजांबद्दल आणि मराठ्यांबद्दल त्याचे मत वाचून तर छाती अभिमानाने भरुन आली! (अवांतर (स्वगत) - एक करा बुवा, पुढच्या भागाची वाट मात्र बघायला लावू नका. ते पेटंट तात्यांचं आहे म्हणा!;)) चतुरंग

काका मस्तच !!!!! अगदी माझ्या डोळ्यांनी पाहतो आहे व त्या पठाणाची अदब अनुभवतोय असे मला वाटले..... त्यातही हिन्दोस्तां म्हणतानाचा आदर आणि अभिमान इंडिया म्हणतांना थोडा कमी व्हायचा!! जबरदस्त निरिक्षण..... अजुन काय बोलु शब्दच नाही माझ्या जवऴ. (भाग २ ची वाट पाहणारा) मदनबाण

....असे या लिखाणाच्या बाबतीत म्हणावेसे वाटते. एखाद्या व्यक्तिचा दिलदारपणा, मनाचा मोठेपणा कळण्याकरता अनुभव घेणारासुद्धा त्या जातीचा असला पाहिजे. "शूर मर्दाचा पोवाडा शूर मर्दाने ऐकावा". त्यामुळे , लेखाचा हा आरसा , अब्दुलखानाइतकेच डांबिसखानाच्या दिलदारीचेही प्रतिबिंब दाखवतो आहे :-) बाकी या व्यक्तिच्या लकबी, छोटी छोटी वैशिष्ट्ये या सर्वगोष्टी फारच सुरेखरीतीने चित्रित झाल्या आहेत.... !

वा 'सुलेश' राव! फारच सुंदर अनुभव कथन. नेमक्या शब्दात अब्दुलला छान उभे केले आहे. पुढचा भाग लवकर टाका. -बगाराम

फार सुंदर लिहिलेत हो डांबिसकाका. आता फार वेळ लावू नका पुढच्या भागाला. लवकर येउद्यात! केशर आणि मध घातलेला चहा हे कल्पना बाकी फक्कड. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मस्त लिहीले आहे हो. पुढच्या भागाची वाट पाहतो आहे. नीलकांत

सहज, सुंदर आणी मस्त लिखाण! पुढच्या भागाची वाट पहाणारा प्रशांत

संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

मला यारी है ईमान मेरा यार मेरी जिंदगी.. मधला प्राण आठवला मलाही.. सु॑दर लेखन, पण एकच वाईट गोष्ट..क्रमशः

फारच आवडलं. पुढील भागाच्या प्रतीक्षेत इन पठानोंमे अगर कोई उनकी दी हुयी खातिरदारीको इन्कार करता है तो वे अपना पर्सनल इन्सल्ट समझते है मी नोकरीनिमित्त कुवेत मधे आलो तेंव्हा कुवेती लोकांबद्दल मला असंच सांगण्यात आलं होतं. काही अंशी ते खरंही आहे. पण दुर्दैवाची गोष्ट अशी की आपण त्यांना काही ऑफर केलं तर ते नाकारण्याचं स्वातंत्र्य ते खुशाल घेतात. X(

क्या बात है! जनाब डांबीसखाँ, मज़ा आ गया.. इस नाचिज के हातों जवाब आने में चंद घंटोंकी देरी हो गयी, इस गुस्ताख़ी के लिये कीई दरख्वा़स्त-ए-मुआफि कबुल हो | बाकी हे पठाण लोक असतात बडे़ दिलखुलास ! आहे त्यांचा अनुभव आहे...एकदम 'जमलं तर सूत नाही तर भूत' असला प्रकार असतो !

आता बघा! या दिलेरखानाला महाराष्ट्र माहिती नव्हता पण शिवाजी बरोब्बर माहिती होता... पठानोने पूरे हिन्दोस्तांमे फतेह पायी. लेकिन सिर्फ शिवाजीके मराठा और उसके पहाडोंके सामने वे कामयाब नही हुवे!!"

खरंच काटा आला अंगावर!!!!

"सिख, मराठा, पठान, गोरखा, ये है असिजीवी | बाकी सब तो मसीजीवी ||"

:) एक नंबर !!!!

मी हिन्दू असल्याचे त्याने ताडले होते. पण कधीही स्वतःहून धर्मावरची चर्चा चुकुनही सुरू करीत नसे. त्याच्यामते व्यक्तिस्वातंत्र्याला, मित्राचं मन जपण्याला जास्त महत्त्व असावं!!

वा:! आमच्या मोहसिनखाँसारखंच अगदी! हे पठाण म्हणे, पाकिस्तानात येड्यात गणले जातात, आपल्याकडे सरदार जसे तसंच. पण इतका विचारी माणूस बघून हे खरं नाही वाटतं!!!! डांबीसकाका, मस्त लिहिताय, मजा येते वाचायला, और भी आने दो ....... आपला, -धमालुद्दीन खाँ

>>>माझ्या अंगावर सरसरून काटा उभा राहिला. माझ्या पूर्वजांच्या पराक्रमाची कीर्ती त्यांचा एक हाडवैरी, एका सर्वस्वी परक्या अमेरिकेत माझ्यासमोर गात होता... >>>सिख, मराठा, पठान, गोरखा, ये है असिजीवी | बाकी सब तो मसीजीवी || खरच!! वाचतानाही इतका अभिमान वाटला!!

कदाचीत तुम्हाला पण आवडेल

खुप छान लिहीलंय.