एकात्म......

वाड्याचं वर्णन एखाद्या 'व्यक्तिसारखं जिवंत' झालंय. खूप आवडलं. पुढच्या भागाच्या प्रतीक्षेत...

काय टायमिंगला क्रमशः टाकलंय. जयंतराव, वाचतोय हो. येऊद्या पुढचा भाग लवकर. :)

"......एकदा आमच्या मामाचे प्रगतीपुस्तकही आमच्या हाती लागले होते...." ~~ हे तर धमालच आहे....कारण जवळजवळ सर्वच भाच्यांना आपल्या मामाची त्याच्या वयातील प्रगतीपुस्तकातील 'प्रगती' कळाली की एकप्रकारचा 'असुरी' आनंद होत असतो.....(जो मी स्वतः अनुभवलाय...). गणिताच्या गुणावरून माझ्या मामाचा हसून हसून मी लसावी काढला होता....आणि आज अनुक्रमे ८ वी व ५ वी शिकणारी माझी भाचरे माझ्या गणिताच्या गुणांच्या चिंध्या करतात आणि 'मामाचा कसा कचरा केला..." यावर खिदळतात....!! अर्थ इज राऊंड आफ्टरऑल ! नो? श्री.जयंतराव....थॅन्क अ मिलिअन फॉर सच अ ब्युटिफुल नॉस्टॉल्जिया ! नो नीड टु टेल यू दॅट इगरली अवेटिंग नेक्स्ट कोटा ऑफ धिस एक्सलंस इन रायटिंग फ्रॉम यू, सर ! इन्द्रा

आनेदो और भी.. तात्या.

वातावरण निर्मिती मस्त झाली आहे. लवकर दुसरा भाग टाका.

धन्यवाद ! सुचेल तसे लिहीतो आहे. पण मनात रुपरेषा तयार आहे. भिती हीच आहे, पुढचे लेखन जमेल का ? कारण (या प्रकारचे ) असे लेखन पहिल्यांदाच करतो आहे.....:-) जयंत कुलकर्णी

वाचतेय!! येऊ द्या लवकर.

मस्त वर्णन. वाट पाहते. लहानपणी पाहिलेल्या जुन्या घरांची आठवण झाली. तो बाळांच्या टाळूचा वास हा मात्र स्पेशलच असतो :)

छान लेखन...पुढच्या भागाच्या प्रतिक्षेत.

ढिन्च्याक ! एकदम चित्र दर्शी !! घरच पहाते अस वाटल ! बाकी ही प्रगती पुस्तक वेळच्या वेळी विल्हेवाट लाव्ली तर ठीक नाहीतर अशी भुत होउन मानगुटावर बसतात ना की बस ! पुढचा भाग लवकर येउद्या !

खूप सुरेख लिहिले आहे, अगदी चित्रदर्शी. मिपावर हल्ली जे काही थोडेच चांगले लिखाण येते, त्यातले एक.

वाचतोय... :)

वाचतोय.. जयंतराव आता प्रतिक्रिया शेवटच्या भागालाच देईन