आई समीप येता

आई समीप येता पुत्रांस शोक झाला | न जाणता तुला गे किती काळ व्यर्थ गेला || पुत्रांस आई वाटे देवापुढील ज्ञान | आईस पुत्र वाटे हृदयामधील प्राण || जगतात राम नाही आईशिवाय काही | सौंदर्य सृष्टी जगती आईमुळेच पाही || आईपुढेच नम्र आईपुढे कृतज्ञ | नमतो इथेच तोही सर्वांहुनि सर्वज्ञ ||