परवा भारतातील सगळ्या टी. व्ही. चानेल ला एकाच बातमीने ग्रासले होते इंडोनेशियांत त्सुनामी येणार ! झालं ! सगळ्यांचे मला इंडोनेशियांत फोन जप रे बाबा ! कुठे बाहेर जाऊ नकोस बुधवारी ! वगैरे वगैरे ! ! माझ्या मनांत मात्र विचारांचे वादळ सुरु होते विदेशात नोकरीसाठी एकट्या राहणाऱ्या इतर अस्वस्थ भारतीयांप्रमाणे ……………………. ! त्सुनामी मनांतले ! ! ! त्सुनामी ! त्सुनामी ! ! येणार ! येणार ! सगळेच अस्वस्थ, भितिग्रस्त. आले, आले ! गेले ! ! हु..S...S...श्य ! ! ! निभावले एकदाचे ! ! ! तू तिथे, अन मी येथे , दूर. S...S दूर ! साता समुद्रापलीकडे ! ! त्सुनामी ! त्सुनामी ! तिकडे , अन ईकडेही ! भावनांचे, आठवणीचे, विचारांच्या कल्लोळांचे ! ! घोंगावते, वेगांत. कधी तुझ्याकडे. तुझ्याकडून माझ्याकडे, तुझ्याकडे, माझ्याकडे, नित्याचेच ! ! आठवणीच्या प्रचंड लाटा आदळतात नयनांच्या किनाऱ्यांवर . ओले चिम्ब किनारे, अन अस्वथ मनांतील उमाळे ! ! ! लाटा ओसरल्यावर शमतात हळूहळू आवेग भावनांचे , अंतर सातासमुद्राचे सहय होते विचारांनी, आपल्या घरट्याच्या ! इवल्याशा, पण अथांग प्रेमाच्या ! ! ! येते उधाण पुन्हा उत्साहाला, नव कल्पनांना, खुप काही करण्याच्या, करत राहण्याच्या, माझ्यासाठी, तुझ्यासाठी, अन आपल्या इवल्याशा घरट्यासाठी ! ! ! निरंजन वहाळेकर