साहेब !

>> वरील "जनातले-मनातले" लेखाचा उद्देश जरी समजला असला तरी इतके त्रोटक असू नये असे वाटते. >> असेच म्हणतो.. जेपी, येऊ दे एक फर्मास लेख साहेबांवर! मी लिहायला घेतला होता पण तू माझ्यापेक्षा नक्कीच जास्त चांगला लिहितोस हे ठाऊक आहे मला! तुझ्या लेखाची वाट पाहतोय! आणि साहेबांवर लिहू तितकं कमीच रे! येऊ दे! -- मेघवेडा. भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

शब्दच नाही उरले

सहमत... काल कोण का जाणे सुटी घ्यायची इच्छा झाली. दिवसरात्र सामना असल्याने इथं सकाळी ९ वा. सुरू झाला. अख्खी इनिंन्ग्स बघायला मिळाली. सुटी सत्कारणी लागली. दिवसाचं सोनं झालं. पण काय भयंकर प्रकार होता तो. टेस्ट मधील फास्टेस्ट २०० आहेत १५३ चेंडूत (नेथन अ‍ॅस्टल). साहेबांनी तोही विक्रम मोडला काल!! काल मला 'थरारक' या शब्दाचा अर्थ उमगला. अक्षरशः चिमटे काढून बघत होतो स्वतःला. रात्री झोपेपर्यंत विश्वासच बसत नव्हता. सगळं कसं अनाकलनीय! शब्दशः 'स्पीचलेस' झालो होतो काल. आणि काय बोलायचं राहिलंय? कारकिर्दिच्या २१व्या वर्षी आणि वयाच्या ३७व्या वर्षी हा असला प्रकार?? काही वर्षांपूर्वी कोणी विचारही केला नसेल वैयक्तिक २०० धावांचा!! हे सगळं अमानवी आहे! काल फेसबुक वर एकाचा स्टेटस वाचला: "देवाला क्रिकेट खेळण्याची इच्छा झाली म्हणून त्यानं सचिनला बनवलं!" किती सूचक!! साष्टांग दंडवत रे बाबा! -- मेघवेडा. भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

तो म्हणतोच ना "आचरेकर सर एकदाही मॅचनंतर छान खेळलास असं म्हणत नाहीत! मी आउट झालेलो असलो तर फक्त विचारतात आउट कसा झालास?" काय गुरु आहे आणि काय शिष्य!! एवढी एकनिष्ठता, एवढं खेळावरचं प्रेम, एवढं एकाग्र असणं त्यामुळेच तो महान आहे. आणि तो महान आहे म्हणूनच त्याच्या प्रतिक्रिया आपसूक साध्या असतात कारण तो महान आहे हे त्याला सिद्ध करायचं नसतं, ते बाकीच्यांसाठी असतं! चतुरंग

बॅकफूट क्रिझ मधे फर्म असला पाहिजे ही आचरेकर सरांची पहिली शिकवण आणि दोन्ही फीट जमिनीवर फर्म असले पाहिजेत ही रमेश तेंडुलकरांची पहिली शिकवण! दोन्ही गोष्टी रक्तात भिनल्यायत त्याच्या! फुकट बडबड नाही की वादावादी नाही. कुणा बॉलरशी शाब्दिक चकमकी नाहीत की खुन्नस नाही. कोणीही कितीही बोलोत, याची फक्त बॅटच बोलते! आणि अशी बोलते की समोरचा गप्गार! या विनम्र स्वभावामुळेच तर तो अनिल-मुकेशलाही आपलासा वाटतो आणि धारावीतल्या कुणा अस्लम-गफ्फूरलाही! प्रत्येकजण त्याच्यात स्वतःचं यशस्वी रूप पाहत असतो. आपल्या आयुष्यात ज्या गोष्टी आपण करू शकत नाही आहोत त्या गोष्टी 'आपल्या' सचिननं कराव्यात ही एका सामान्य माणसाची अपेक्षा असते आणि त्या गोष्टी तो करील हा विश्वासही!! म्हणून एका सामान्य माणसाला तो 'आपला सचिन' वाटतो! सचिनच्या युगात आपल्याला जन्म लाभला आणि तो त्याच्या कारकिर्दिच्या सर्वोच्च टप्प्यांवर असताना आपल्याला क्रिकेट कळत होतं/ आहे हे आपलं भाग्यच म्हणायचं!! (काय बोलणार, बोलायला काय उरलंय, शब्दच संपले असं कितीही म्हटलं तरीही हे चालूच राहणार!) -- मेघवेडा. भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!