पंकजराव,
सदर कविता ही उर्दू असून तिचा आस्वाद येथील वाचकांनादेखील घेता यावा या हेतूने इथे देत आहे.
हे अतिशय स्तुत्य आहे. हिंदी भाषा तर कानाला अतिशय गोड लागतेच परंतु ऊर्दू भाषेचा लहेजा आणि डौलही मनाला भावतो. आपल्याला फक्त एकच विनंती, की वरील कवितेतील उर्दू शब्दांचा अर्थही आपण किंवा चित्तोबांसारख्या जाणकारानी इथे दिल्यास बरे होईल..
आपला,
(उर्दूप्रेमी) तात्या.
स्तुत्य..
वावा!