पाडगावकरांचे हे शब्द कदाचित भारतीय फुलांसाठी लागू होत असतील परंतु, लिलीसारख्या मूळच्या परदेशी फुलाला हा संयम मान्य नसावा! पावसाळा सुरू झाला की एरवी आठ महिने गुपचूप बसलेली लिली बहरू लागते. गुलाब, मोगरा आदी फुले प्रथम बरेच दिवस कळ्यांच्या स्वरूपात असतात आणि हळूहळू त्यांचे फुलात रुपांतर होते. पण ह्या लिलीचे सगळेच निराळे. संध्याकाळ झाली की, त्या कळ्या अगदी धुसमुसळेपणाने उमलतात. त्याचीच एक झलक.........

आकाशाचं वेड तसं लहानपणापासुनच आहे.

लंडन आय जायंट व्हील ऑन थेम्स.... या जायंटव्हीलचा कारच्या साईड विंडोमधुन काचेआडुन काढलेला हा फोटोदेखील तेवढाच मस्त आला होता. टॉवर ब्रिज....

अलिबागपासुन साधारण चाळीस किमीवर असलेल्या काशीद बीच वर टिपलेला सुर्यास्त ... त्याच सागरकिनार्‍यावर टिपलेला हा फेसाळलेला समुद्र ...

आमच्या कंपनीचे (फुग्रो) हेडऑफीस लायशेंडॅम (Leichendam) हॉलंड इथे असल्याने दरवर्षी किमान दोन तरी चकरा होतातच हॉलंडच्या. यावेळी कालच्या मे महिन्यात परत एक दौरा झाला. यावेळी वुरबर्ग येथे राहण्याची सोय केली होती कंपनीने. इथे आलो की इथली फुले कॅमेर्‍यात पकडणे हा माझा छंद असतो. या वेळी ठरवले होते की नेहेमीच ट्युलीप्स च्या मागे लागतो, (मग सिझन असो वा नसो, मी आपला ट्युलीप्स शोधत फिरतो वेळ मिळेल तसा) या वेळेस त्या वाटेला जायचे नाही. मग इतर फुलांच्या मागे लागलो.

हा विकांत पुण्यात बहिणीकडे गेला. कालच्या रवीवारी सकाळी प्रचंड कंटाळा आला होता. कुलकर्णीबाई आणि आमच्या बहिणाबाई सकाळी सकाळी केतकावळ्याला श्री बालाजींच्या दर्शनाला गेल्या होत्या. भाऊजी नाशिकला गेलेले. एकटाच होतो, काय करावे ते सुचेना. मग सरळ भाऊजींची बाईक काढली आणि निघालो. चिंचवड क्रॉस करुन सोमाटणे फाट्यावरुन एक्सप्रेस हायवेच्या दिशेने निघालो. मधला छोटासा घाट ओलांडला आणि कॅम सरसावला.... वेगवेगळ्या घाटांचे फोटो आजपर्यंत खुप काढले होते. म्हणुन काहीतरी वेगळं शोधत होतो, तेवढ्यात आकाशाकडे लक्ष गेलं. पावसाअभावी भेगाळलेली जमीन पाहिली होती.

काही दिवसांपुर्वी नेरळपासुन जवळ असलेल्या सगुणाबागेत (निसर्ग निकेतनात) एक विकांत घालवण्याचा योग आला. आम्ही शुक्रवारी रात्री थोडे उशीराच पोहोचलो, त्यामुळे जेवण करुन थेट पडी मारली. आम्ही तिथल्या पाँड हाऊसवर उतरलो होतो. सकाळी उठल्यावर पाँड हाऊसच्या बाहेर पडलो तो समोर छान शाळा भरलेली.

हा आहे कात्रजच्या प्राणीसंग्रहालयातील वाघ. एक पांढरा आणि एक पिवळा पट्टेरी. जरी तो बंद कुंपणा आड असला तरी त्याचा रुबाब कमी नाहि होत. काय म्हणता खालील फोटु बघुन. :) एखादा माणुस मंतर मारल्यासारखा गुंग होतो म्हणजे काय होतो ह्याचा अनुभव ह्या कुंपणा आडच्या वाघाने दिला बॉ. आता ओढ आहे ती असाच वाघ जंगलात बघायची ह्याचीच. पहिल्यांदा हा पाहिला पांढरा वाघ. एकदम रुबाबात बसला होता. त्याचे डोळे पाहिले का?? वेगळेच आहेत.