सिनेमा पॅराडिसो ... इटालियन फ़िल्म... १९९० चे बेस्ट फॉरीन फ़िल्मचे ऑस्कर घेतले या फ़िल्मने... अप्रतिम सिनेमा आहे. जरूर बघा... या फ़िल्मचे काही कॅप्चर्स मी काढले आहेत आणि मी स्वतः मिक्स करून काही फोटो तयार केले आहेत ते इथे डकवतोय....त्यामुळे हा धागा कलादालनात टाकला आहे ... साल्वाटोर नावाचा इटलीतला मोठा सिनेदिग्दर्शक .....३० वर्षांनी तो गावात पुन्हा परतला आहे... त्याच्या लहानपणाची, सिनेमा शिकण्याची, घडण्याची फ़्लॆशबॆक तंत्राने सांगितलेली ही गोष्ट आहे... हा आहे लहान टोटो...याला सिनेमाचं प्रचंड आकर्षण... प्रोजेक्शन रूम मधून पडद्याच्या दिशेने येणारा तो प्रकाश आणि त्याकडे भारावून पाहणारा टोटो. इटलीच्या ग्युआनकाल्डो नावाच्या छोट्या शहरात ही गोष्ट घडते...शहरातल्या मुख्य चौकातल्या एका थिएटरचे नाव आहे, सिनेमा पॆराडिसो. या थिएटरमध्ये आल्फ़्रेडो प्रोजेक्शनिस्ट म्हणून काम करतो आणि टोटो नेहमी त्याच्याबरोबर असतो आणि फ़िल्म्सबद्दल सतत प्रश्न विचारत राहतो आणि आल्फ़्रेडोकडून शिकत राहतो. दुसर्‍या महायुद्धाच्या काळात या छोट्या गावातला प्रीस्ट सिनेमे आधी पाहून सेन्सॉर करतो आणि ते साठलेले फ़िल्मचे तुकडे टोटोला हवे आहेत. पण अलफ़्रेडो त्याला सांगतो की तू मोठा झालास की मी तुला जरूर देईन ह्या फ़िल्म्स. अल्फ़्रेडोची इच्छा आहे की टोटोने मोठा माणूस बनण्यासाठी रोमला जावे आणि पुन्हा गावात परत येऊ नये... त्याची इच्छा टोटो पाळतो आणि थेट ३० वर्षांनी आल्फ़्रेडोच्या अंत्यसंस्कारासाठी गावात पोचतो.... आता थिएटर अत्यंत जुने झाले आहे आणि ते पाडणार आहेत. टोटोच्या सार्‍या आठवणी त्या भग्न जुन्यापुराण्या वास्तूशी निगडीत आहेत.... या दोघांच्या दोस्तीची , एका वेगळ्याच बापलेकासारख्या नात्याची ही गोष्ट... आणि आल्फ़्रेडोने टोटोला दिलेले वचन पाळले आहे.... सिनेमाच्या शेवटी पाणावलेल्या डोळ्यांनी बालपणाच्या आठवणीत रमलेला साल्वाटोर कोणते ते वचन? जाणून घेण्यासाठी जरूर पहा, सिनेमा पॆराडिसो.