निर्लज्जम सदा सुखी. तुम्हाला वाटतय तसं काही होणार नाही. ती मुलगी ॲालरेडी वेश्याव्यवसायात मुरली असणार हे तिचा बायोडेटा सांगतोय.

कष्ट, स्किल, बुद्धी इत्यादी शरीर माध्यम उपलब्ध असेल तरच उत्पन्न होते. त्यामुळे शरीर विकले म्हणून अवघड वाटून घेऊ नका. काही काही लोकं तर न दिसत असलेला आत्मा देखील विकतात.

पाश्चिमात्य सेक्स वर्कर्सचा नजरीया पाहण्यासाठी हा व्हिडीओ उद्बोधक आहे-

पैसे इन्स्ता देत नाही. पैसे लोकल मंडळी देतात ज्या अश्या मुलींना हेरतात.

सध्या तरी आईवडिलांना काही तरी माहिती असेल असे वाटते पण झाकली मूठ सव्वा लाखाची आणि पैसे येत आहेत म्हणून त्यांनी कानाडोळा केला आहे असे वाटते.

जास्त विचार केले की असे त्रास होतात. जर विचारच नाही केला आणि आहे त्यांची मजा घेतली तर त्रास कसा होईल. तुम्ही दिलेल्या उदाहरणांमध्ये अपरिहार्यता आहे, पण त्या मुलीच्या बाबतीत लागु नाही.

> पाश्चिमात्यकरण पाश्चिमात्यकरण मला नाही इथे पाश्चिमात्य कारणाचा संबंध वाटत. आर्थिक दृष्टया पुढारलेल्या लोकांत तंत्रज्ञान आधी पोचते आणि त्यामुळे ती मंडळी ते तंत्रज्ञान आधी वापरू लागतात. गरीब देशांत ते नंतर येते त्यामुळे त्याचा वापर कदाचित नंतर होतो. वरकरणी त्यामुळे हे कुणाचे अनुकरण आहे असे वाटते पण ते सत्य नाही. लैंगिकता आणि भारतीय ह्यांचे नाते फारच जुने आहे. पाश्चात्य देशांत लैगिक खेळणी ठाऊक सुद्धा नव्हती तेंव्हा त्यावर विस्तृत अभ्यासपूर्ण लेखन भारतीयांनी आणि अरब लोकांनी केले होते. भारतीयांनी विविध प्रकारची लैगिंगता, सुखाचे प्रयोग इत्यादी केले होते आणि भारतीय कला आणि साहित्यातून त्याचे दर्शन आम्हाला घडत होते. एक प्रगत आणि आत्मविश्वासू समाजाचे ते द्योतक होते. फक्त कामसूत्र नाही तर इतर विविध पुस्तकांत, लैगिक सुख ह्याला खूपच महत्व दिले होते आणि वारांगना, गणिका, इत्यादी विविध प्रकारच्या सेवा उपलब्ध होत्या. अश्या सेवांचा लाभ घेणे हे समृद्धीचे आणि पुरुषत्वाचे द्योतक होते. अश्या नगरवधूंना कमी लेखले जात नसे आणि त्यांना समाजांत प्रतिष्ठा होती. मृस्च्छकटिक मध्ये वसंतसेना आणि चारुदत्त शेवटी एकत्र राहतात. चारुदत्ताची पत्नी सुद्धा त्यांचा सोबत राहते. गिरीश कर्नाड ह्यांनी ह्या विषयावर चित्रपट बनवला तेंव्हा त्यांनी हा शेवट बदलला. त्यांना काही लोकांनी विचारले तेंव्हा एका वारांगनेला सुखांत देणे त्यांना म्हणे नैतिक दृष्ट्या बरोबर वाटले नाही. म्हणजे ह्या तथाकथित पुरोगाम्यांच्या हृदयांत वसंतसेनेविषयी आदरभाव नव्हता तो भवभूतीने त्या काली दाखविला होता. शिवलीलामृत हे एक चांगले उदाहरण आहे. ह्यांतील ११व अध्याय आहे त्यांत "पत्रीव्रता वेश्या" आहे. हा अध्याय सर्वांत अधिक वाचला जाणारा अध्याय आहे आणि अनेक स्त्रिया ह्याचे पारायण दररोज करतात. वेश्या, गणिका, वारांगना, नगरवधू असे साधारण ७ प्रकार अश्या स्त्रियांचे होते आणि प्रत्येकाला समाजात वेगळ्या प्रकारचा मान सन्मान होता. हे प्रकार समाजमान्यतेने साधारण इस्लाम येई पर्यंत चालले. तो पर्यंत हे पाश्चात्यांचे अंधानुकरण नव्हते. आणि असे म्हणू शकते कि ह्या क्षेत्रांत भारत आघाडीवर होता. चाणक्याच्या अर्थशास्त्र पुस्तकांतून २३०० वर्षे मागे भारतांत गणिका संबंधी काय कायदे होते आणि तिथे काय चालत असे ह्यांची भरपूर माहिती मिळते. बरे ते सोडून द्या. धार्मिक आणि अध्यात्मिक साहित्याचे उदाहरण घ्या. १८४० साली सर एडविन अरनॉल्ड नावाच्या इंग्रजाने ह्या पुस्तकाचे भाषांतर सुरु केले पण काही प्रकरणे त्याने घाबरून भाषांतरित केली नाही कारण त्याच्या मते पाश्चात्य लोकांना ते पचले नसते. त्याच्या मते भारतीय लोक अत्यंत घाणेरडे आणि असुंस्कृत असल्याने अश्या प्रकारच्या गोष्टी त्यांच्या काव्यांत अंतर्भूत होतात. पण भारतीयांचा दृष्टिकोनातून गीत गोविंद काव्याचा सर्वोत्तम नमुना आहे. साधारण १८३० ते १९४० ह्या दरम्यान विविध इंग्रज अभ्यासकांनी भारतीय कला, धर्म, संस्कार आणि प्रथांवर प्रचंड टीका केली. त्यांच्या मते लैगिंगकते वर भारतीयांनी दिलेला भर हा त्यांच्या विकृत पणाचा पुरावा होता. एका इंग्रज अभ्यासिकेने तर भारतीय स्त्रियांना लाज आणि शरम नाही आणि म्हणून कुणासोबतही शय्यासोबत करायला त्यांना लाज वाटत नाही असे लिहून ठेवले होते आणि ह्याचे खापर तिने "विकृत" अश्या भगवान कृष्णावर फोडले होते. एके ठिकाणी तिने असेही लिहिले होते भारतांत स्त्रिया कोवळ्या वयांत लग्न करतातं आणि त्यांच्या पुत्रांनाच तिच्या विषयी आसक्ती निर्माण होते आणि त्याचेच परिणाम म्हणून भारतीय कलेंत लैगिंगकते विषयी शरम वाटत नाही. इस्लामिक आक्रमणे सुरु झाली तेंव्हा ह्या गोष्टी बदलल्या. स्त्री म्हणजे उपभोग्य जनावर इतकाच काय तो इस्लामिक दृष्टिकोन असल्याने त्यांना हि जटिल सिस्टम काही समजली नाही त्यामुळे ह्या संस्था बंद होऊन त्याच्या जागी फक्त साधे कुंटणखाने निर्माण झाले. इस्लामिक शासकांनी स्वतःची भूक प्रचंड असल्याने बहुतेक स्त्रिया त्यांच्या जनानखान्यात रखेल म्हणून बंदिस्त झाल्या. १८५७ च्या युद्धांत ह्या वेश्यांची महत्वाची भूमिका होती आणि त्याचे निमित्त करून इंग्रजांनी आपली नैतिकता भारतीयांवर लादली. लैगिंगता विषयी गंड बाळगणे हे एक ख्रिस्ती आणि त्या दृष्टिकोनातून एक पाशात्य संस्कार आहे. ह्याला विविध कारणे आहेत पण इथे वेळे अभावी लिहीत नाही. चर्च आणि ख्रिस्ती धर्माच्या बंधनातून सुटण्याची युरोप मध्ये जी धडपड झाली त्यांतून लैगिक मुक्ती हे पाश्चात्य समाजाचे के ध्येय होते. त्या काली भारतांत आधीपासूनच लैगिक विविधता होती आणि भारतीयांना असल्या मुक्तीची काहीही गरज नव्हती. मागील १०० वर्षांत भारतीय लोक खऱ्या अर्थाने ख्रिस्ती नैतिकता आत्मसात करते झाले आणि पाश्चात्य समाज त्यांतून मुक्त झाला. आज काही हिंदुत्वादी संघटना अजंता एलोरा हे एक ब्रिटिशांचे षडयंत्र आहे किंवा, रास लीला म्हणजे काही तरी उद्दात उच्चकोटीची तांत्रिक क्रिया आहे किंवा कालिदासाचे कुमारसंभव हे इस्लामिक लोकांनी बदलले असल्या मूर्खपणाच्या गोष्टी बोलतात तेंव्हा ह्यांचे किती ख्रिस्तीकरण झाले आहे हे समजते ! माझ्या मते लैगिंगकता आणि तिथे पैश्यांची अदलाबदल होत असेल तरी सुद्धा ते आपोपाप अनैतिक होत नाही. ज्याप्रमाणे कुणाला शाकाहारी अन्न आवडते आणि काहींना मास मच्छी त्याच प्रमाणे लैगिंगता सुद्धा तशीच वैविध्याने नटलेली आहे. शाकाहारी माणसाला मांसाहाराची किळस येणे शक्य आहे आणि फक्त चहा पिणार्याला दारू आवडणार नाही. पण त्यामुळे एकाचे ते नैतिक आणि दुसऱ्याचे ते अनैतिक असे ठरत नाही. फक्त लैगिक सुखासाठी जगणे किंवा क्षणिक सुखासाठी खूपच अपव्यय करणे आणि दारू पिऊन यकृत खराब करून घेण्यासारखे आहे. ते चुकीचे वर्तन ठरते पण अनैतिक ठरत नाही. लैगिक संबंधांना अत्यंत खाजगी मानून त्याबद्दल ठरविक तत्वे ठेवून जगणारे लोक संकुचित विचारांचे किंवा बुरसटलेले आहेत असेही नाही. पाश्चात्य संस्कृतीत जेंव्हा लोकांना ख्रिस्ती प्रभावावर हल्ला करायचा होता तेंव्हा सर्वच ख्रिस्ती विचारांवर त्यांनी अश्या प्रकारचा हल्ला करून टोकाची भूमिका घेतली. त्यातून अनेक स्त्री मुक्ती लोकांनी अगदीच नग्न होऊन फिरणे, मुद्दाम हुन गर्भपात करवून घेणे आणि कसे आपण एका अर्भकाला मारले ह्याचे उद्दातीकरण करणे इत्यादी गोष्टी केल्या. कालच एक व्हिडीओ वायरल झाला ज्यां ६ अमेरिकन मुली आपण भविष्यांत कधी गरोदर राहिलो तर मुद्दाम आपल्या गर्भांना मुद्दामहून ठार मारू अशी शपथ घेताना दिसल्या. हि टोकाची भूमिका आहे. सुदैवाने भारतीय स्त्रियांनी ह्याला अजून तरी देशांत स्थान दिले नाही. ह्या उलट बाबा रामदेव किंवा अग्निवीर सारखी मंडळी लैगिंगते विषयी ख्रिस्ती सदृश्य भूमिका घेतात तेंव्हा मात्र ते जुन्या पाश्चात्य संस्कृतीचे अनुकरण आहे असे मला तरी वाटते. ओबी वन कानोबी ने म्हटल्या प्रमाणे "Only a sith deals in absolutes" टीप: हिंदू लोक गाय खात नाहीत हे समजते पण डुक्कर का खात नाहीत ? बुद्धांचा मृत्यू डुक्कर खाताना झाला. अर्जुन किरात युद्ध हे वराहाला कोणी मारले ह्यावरून झाले मग हिंदू अन्नातून वराह गायब कसा ? आसाम आणि पूर्वेकडे मात्र हिंदू वराह खातात. ह्याचे कारण म्हणजे इस्लामिक नैतिकता हिंदू लोकांनी आत्मसात केली. आज तो हिंदू धर्माचा भाग आहे. डुककर खाणे हे गे खाण्याप्रमाणेच धार्मिक पाप मानले जाते.

"दूरस्थ उत्तेजना" सारखे शब्द प्रयोग करून मराठी भाषेच्या शब्दभांडारांत मोलाची भर घातल्याबद्दल धन्यवाद. ह्या विविध टेक बद्दल मला माहिती आहे. मागील अनेक वर्षांपासून मी LA मधील AVN शो मध्ये भाग घेत आहे आणि त्यांतील एका मोठ्या कंपनीसाठी मी काम सुद्धा केले आहे (ऍड टेक विभागांत). ह्यांत २-३ प्रोडक्ट्स सोडले तर कुठलाच विशेष लोकप्रिय झाला नाही. पुरुषांचा प्रोडक्ट तर नाहीच नाही (गे मंडळी सोडली तर). लॉवेसेन्स कि लावलेंस असा जो प्रोडकट आहे तो सध्या मार्केट लीडर आहे. त्याशिवाय अनेक प्रोडक्ट्स हे खाजगी वापरासाठी आहेत त्यात सॅमसंग, हिताची इत्यादी कंपन्यांनी गुप्त रूपाने गुंतवणूक करून ठेवली आहे. मी आधी लिहिले होते ज्यांत प्लॅटफॉर्म विषयी माहिती नव्हते असे लिहिले होते, ह्याचा अर्थ रिना ला कुठल्या प्लॅटफॉर्म ने ऑफर दिली होती ते मला ठाऊक नव्हते असा त्याचा अर्थ होता. हे क्षेत्र आणि त्याचे अर्थकारण ह्याचा मला भरपूर अनुभव व्यावसायिक दृष्टिकोनातून (ऍड टेक) आहे. रिना च्या मते तिला हे लाईव्ह प्रकरण आवडले नाही कारण त्यांत जास्त पैसा नव्हता. (ह्याचे ग्राहक बहुतेक करून मिडल एज विवाहित पुरुष असतात) . सध्या OnlyFans ची चालती आहे. हजारो भारतीय मुली ह्यांत गुंतलेल्या आहेत. माझ्या माहिती प्रमाणे अश्विथा हि मुलगी (जी मलेशिया आणि तिथून आता UAE मध्ये स्थायिक झाली आहे) हिस सर्वाधिक पैसे कमावणार्या मुलींपैकी एक आहे. पण ह्या व्यासपीठावर लाईव्ह काही होत नाही. हा सब्स्क्रिप्शन मॉडेल आहे. शेवटी काय लैगिक चाळे आणि लैगिक दृष्ट्या विचलित (deviant) लोकांची कमतरता आज नाही आणि पूर्वीही नव्हती. मनुष्याच्या जीवनाचा हा अविभाज्य भाग आहे आणि जितक्या व्यक्ती तितक्या लैगिक प्रवृत्ती. आधुनिक तंत्रज्ञानाने ह्यांत अनेक बदल घडवून आणले आहेत म्हणून थोडे विचित्र वाटते आणखीन काही नाही. नाहीतर एक महान आत्मा ह्या देशांत होऊन गेले त्यांनी आपल्या चाळ्या विषयी भरपूर लिहून ठेवले आहे. त्यांचे नाव इथे लिहिल्यास संपादक मंडळी पोस्टच उडवून लावतात म्हणून लिहीत नाही. आपले मराठी तथाकथित इतिहासकार रजवाडे ह्यांनी एक भला मोठा कोश लिहिला होता जो फक्त लैगिकता ह्या विषयावर होता. राजवाडे साहेब इंटरनेट च्या काळांत नव्हते नाहीतर त्यांनी साक्षांत आपली wikipedia सारखी वेबसाईट उघडली असती. काकोडकर नावाचे आमचे गोव्यांतील एक लेखक नातलग होते, ते विशेष करून एरोटिका लिहायचे. महिला वर्गांत त्यांचे लेखन विशेष प्रिय होते. त्यांचा दिवाळी अंक यायचा खूप वर्षे मागे मी लहान असताना तो मी वाचला होता त्यांत इतिहासकार राजवाडे ह्यांनी निर्माण केलेल्या लैगिकतेचा विश्वकोश अश्या एका पुस्तकावर विस्तृत लेख आला होता. मी नंतर ते पुस्तक शोधयायचा प्रयत्न केला पण कुठेच मिळाले नाही.

आम्हास पॉर्न वगैरेचा नीट परिचय आहे असे वाटत असे

काय सांगताय, तुमचा नेमस्त, साधासरळ मिपावावर बघता तुम्ही यातले असाल असे वाटले नव्हते.

तुम्ही नक्की काय लिहिताय ते तुम्हाला तरी कळतं का?

> गिरिश कर्नाड यांच कुठला पिक्चर आहे काय नाव आहे? उत्सव रेखा आणि शेखर सुमन लीड रोल मध्ये आहेत. > आता हे कोणत्या पुस्तकाचे ? गीत गोविंद पुस्तक : Sexuality, Obscenity and Community: Women, Muslims, and the Hindu Public in शिवलीलाअमृत तील ११व अध्याय आहे त्यांत "पत्रीव्रता वेश्या" आहे.>>>> हे ओनलाईन वाचायला मिळेल काय? https://web.bookstruck.in/book/chapter/50166 जिच्या नृत्याचे कौशल्य देखोन ॥ सकळ नृप डोलविती मान ॥ तिचा भोगकाम इच्छून ॥ भूप सभाग्य येती घरा ॥४५॥ वेश्या असोन पतिव्रता ॥ नेमिला जो पुरुष तत्त्वता ॥ त्याचा दिवस न सरता ॥ इंद्रासही वश्य नव्हे ॥४६॥ धन्यवाद. निव्वळ कमेंट वरील प्रतिक्रिया असल्याने मी जास्त संदर्भ वगैरे देण्याच्या नादात मुद्दाम पडले नाही. लोकांना ह्यावर जास्त वाचायला आवडेल असे आहे तर कदाचित भविष्यांत जास्त खोलांत जाऊन लिहीन.

करणाऱ्या सुर संगम सारख्या आयडी ना किंमत देण्याची गरज नाही असे मला वाटत. नंतर त्या आयडी नी गैर भाषा वापरली तरी त्याची दखल घेवून स्वतःची किंमत मी कमी करून घेणार नाहीं