अत्रे, इच्छाशक्ती मजबूत असेल तर उतारवयात प्रोग्रामिंग देखील शिकता येतं. पुरेसा वेळ दिल्यास कुठलंही कौशल्य कितीही कठीण वाटलं तरी कुठल्याही वयात आत्मसात होतं. शिकायची इच्छा हवी. आ.न., -गा.पै.

छापील माध्यमातून इलेक्ट्रॅानिक/डिजिटल माध्यमात जाणे ही मोठी उडी होती. आताची पिढी डिजिटलमधून डिजिटलमध्येच जात आहे अथवा जाणार आहे. फरक काही नाही. पुढचे तंत्रज्ञान बोलणे ऐकणे यावर असेल. हातात धरायचे फोन जातील. पण एकवेळ अशी येईल लोक परत मातीच्या घरात जायला तयार होतील डिजिटलपासून दूर॥

मी जेव्हा २२ वर्षांचा होतो तेव्हा माझे वडील ५3 वर्षांचे होते. आमच्याकडे त्यावेळी स्वयंपाक करायला स्टोव्ह वापरात. मी इंजिनियरिंगच्या स्कॉलरशीपचे पैसे वापरून आईला गॅस आणून दिला. तेव्हाची आठवण- वडील "नवीन चोचल्यांसाठी पैशाचा अपव्यय" म्हणून खूप सांतापले. त्यांनी तीन चार महिने गॅसवर शिजविलेले खाल्ले नव्हते. आईलाच त्यांच्यासाठी स्टोव्हवर वेगळा स्वयंपाक करावा लागायचा. मात्र लवकरच त्यांना गॅसचे महत्व कळले आणि ते स्वतःच सगळ्यांकडे गॅसची तरफदारी करू लागले. याउलट अनुभव म्हणजे माझे आजोबा (वडिलांचे वडील) त्यांच्याकडे तबकडीवाला ग्रामोफोन ते तरुण असतानापासून होता. तसेच माझ्या वडिलांनी रेडिओ अगदी तरुणपणी विकत घेतला होता. फिलिप्सचा लाकडी खोकेवला व्हॉल्व्ह रेडिओ दुरुस्त करायला देखील ते स्वतःच प्रयोग करून शिकले. त्याची काटा फिरविणारी तुटलेली दोरी, किंवा खराब झालेला व्हॉल्व्ह बदलत ते तास न तास त्याच्याशी खेळात बसत. मला टेकनॉलॉजिची आवड वडीलांमुळेच लागली असे म्हणायला हरकत नाही. गॅसचे उदाहरण हा त्यांच्या टेकनॉलॉजि द्वेषाचा नव्हे, तर काटकसरी वृतीचा नमुना होता.

आमचे वडील आज स्मार्ट फोन वापरत आहेत आणि त्यांचा व्हॉट्स ऍप्प अकाउंट सुद्धा आहे. फोन वर ते आपल्या वरिष्ठ नागरिकांच्या सहलीचे किंवा कार्यक्रमांचे फोटो व्यवस्थित काढतात. त्यामुळे मोठ्या हौसेने दिलेला पॉईंट अँड शूट कॅमेरा धूळ खात पडला आहे. पे टी एम चा वापर करून विजेचे वय वर्षे ८१ पूर्ण. शिक्षण बी ए एल एल बी डी बी एम. आमची आई सुद्धा स्मार्ट फोन व्हॉट्स ऍप्प वापरते. वय वर्षे ७७. शिक्षण एम ए बी एड त्यांच्या बायकांचा ग्रुप आहे वय वर्षे ६५ + ग्रुपचे नाव गॅंग ऑफ गर्ल्स ( होय वस्तुस्थिती आहे). व्हॉट्स ऍप वर फोटो काढते. शिकायला थोडा वेळ लागतो पण प्रयत्न सतत चालू असतात. जे जमत नाही ते नातवंडांकडून जाणून घेतात. आई आणि वडील हे शास्त्र शाखेचे विद्यार्थी नाहीत परंतु नवीन तंत्रज्ञान शिकण्याची जिद्द असली कि काहीही साध्य होऊ शकते

एकदा स्कील सेट अवगत झाला की अपडेट होत राहाणं मात्र आवश्यक आहे. तो काही विषेश प्रश्न नाही. खरा प्रश्न वैचारिक गॅपचा आहे. उदा. नव्या पिढीला लिव-इनमधे रस आहे आणि वैवाहिक कमीटमेंट नको वाटते आहे. युवक-युवतींचे संबंध मुक्त झाल्यामुळे सेक्स ही व्यक्तिगत बाब न राहाता, एक अनुभव म्हणून पाहायची फॅशन आली आहे. मनोरंजन आणि व्यसनं याकडे पाहायचा दृष्टीकोन संपूर्ण बदलला आहे. पैसा मुबलक उपलब्ध झाल्यामुळे राहाणीमानात उधळेपणा आला आहे. लहान वयात कार किंवा बाईक्स उपलब्ध झाल्यानं शारीरिक कष्ट आणि व्यायाम याकडे पाहाण्याचा दोन पिढ्यातला दृष्टीकोन कमालीचा बदलला आहे. बहुतेक तरुणाई दीड-दोन किलोमीटर चालायला राजी नसते. माझ्या मते टेक्निकल गॅपपेक्षा ही वैचारिक गॅप फार मोठी आणि सांधता न येणारी बाब आहे.

काही सदस्यांना सेक्स या गोष्टीचे इतके आकर्षण आहे कि जिथे जाईल तिथे तीच गोष्ट दिसत आहे. धाग्याचा इशय काय आपण बोलतोय काय कूच टोटलीच नय लग्रेला हय ... साला काही दिवसांनी पाककृती धाग्यावर पण हे लोक सेक्स बद्दल ज्ञान पाजळू लागतील काय सांगता येत नाय.

पिढींमधला टेक्निकल गॅप - वाढत आहे काय ? होय नक्कीच. विशेषकरुन पुण्यात ! बर्‍याच माणसांना अजुनही हेल्मेट घालायला शिकायला जमत नाहिये ! :)