क्रौर्याची परिसीमाः

;-) एकूण सगळेच कुलकर्णी लोक 'आऊट' असतात असं म्हणा की ! मी पण कुलकर्णीच ;-) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))

पण तळटिप टाकायची म्हटलं तर प्रतिसादात वापरलेल्या प्रत्येक शब्दासाठी तो कोणत्या अर्थानं वापरलाय हे सांगण्यासाठी, आणि तळटिपेतले शब्द कोणत्या अर्थानं वापरलेत हे सांगण्‍यासाठी पुन्हा तळटिपेला उप-तळटिप आणि मग उप-तळटिपेवर आणि उप-उप-तळटिप - खलास ! ;-) @ मनिषा: मला फक्त तो abortion चा सगळा किस्सा स्टार्ट टू एंड ऐकून रडू आलं होतं. आणि मी इथे तो पूर्ण लिहिला नाही, वर रेवतीताईंना त्या दोन ओळीत दिलेल्या प्रतिसादात सांगितलेल्या किश्श्यात आणखी मजेदार गोष्‍टी आहेत. जो बाप आहे त्या किश्श्यातला - तो व्यवसायानं वकील, कोट्यधीश. माझा बॉस-कम-मित्र. त्याची बायको पेशानं बीएएमएस डॉक्टर. त्या दोघांचं लव्ह मॅरेज, आणि बाईनं तर सगळं आयुष्यच मनोमन आमच्या बॉसच्या नावे करुन दिलेलं. कारण आमचा बॉस त्याच्या कॉलेजजीवनात स्कूटरमध्‍ये रॉकेल टाकून हिंडायचा, तेव्हा या मुलीची जी कॅन्सरग्रस्त आई होती तिनं हा आमचा बॉस परिस्‍थितीनं एक गरीब मुलगा असतानाही तिच्या लाडक्या मुलीसाठी (नंतरच्या आमच्या मॅडम) हा होनहार मुलगा जावई ठरवला, कारण त्या कॅन्सरग्रस्त बाईनं या आमच्या बॉसमधली चमक ओळखली होती, आणि आज ना उद्या हा काही करुन दाखवणारच असा विश्वास तिला होता, मग आमचा बॉस त्यांना आई म्हणणारच. तर पुढे आमच्या बॉसनं वकिलीत एक बडा हात मारला, आणि अगदी दोनच वर्षाच्या काळात कोट्यधीश झाला. प्रचंड पेपरबाजी, हाणामार्‍या, पोलीस, बदनाम्या वगैरे सगळं त्यात आहे. पण त्याचा वेगळा किस्सा आहे. असो. तर आता श्रीमंती आल्यानंतर हो-ना करीत कसंतरी या दोघांनी एकदाचं लग्न केलंच. एकदाचं अशासाठी की या श्रीमंत झालेल्या मुलासाठी अनेक चांगली स्‍थळं येत होती म्हणून त्याच्या घरच्यांचा या दोघांच्या लग्नासाठी विरोध होता, कारण त्याला आधीपासूनच साथीदार मानून बसलेल्या आमच्या मॅडमची कॅन्सरग्रस्त आई आता निघून गेली होती, आणि त्यांचं एकूण कुटुंबच कोसळलं होतं, कारण तिच्या वडीलांना नोकरी वगैरे असूनही त्या बाईंच्या कॅन्सरचा इलाज, विकत घेतलेल्या घराचं डोक्यावर कर्ज होतं. तर ही असल्या घरातली मुलगी करायची म्हटलं तर तिच्या घरंच स्वत:च्या हिंमतीवर श्रीमंती मिळवलेल्या मुलाला निस्तरावं लागणार हे ओघानं आलंच, म्हणून बॉसचे आईवडील या मुलीवर खार खाऊन असायचे. पण त्या दोघांनी सगळ्यांच्या विरोधात जाऊन लग्न केलं. तर पुढे त्यांना एक मुलगी. आधीची मुलगी असताना त्यांनी दुसर्‍यांदा चान्स घेतला, आणि यावेळी मुलगी नकोच असं ठरवलं आणि तंथे होऊन कितीतरी आधीच इकडेतिकडे गर्भलिंग तपासण्‍या करत हिंडू लागले. आता आमच्या मॅडम स्वत: बीएएमएस डॉक्टर असूनही स्वत:च्या गर्भलिंग तपासण्‍या का करतात तर श्रीमंत माणसाच्या बायकोला पोटी 'मुलगाच' हवा असतो. याची आणखीही वेगळीही कारणं आहेत, पण फार अवांतर होईल म्हणून सांगत नाही. तर त्यांचा जो नेहमीचा फॅमिली डॉक्टर होता त्याने सांगितलं की यावेळीही मुलगीच आहे. आम्ही ज्या कॉलनीत रहायचो (मी त्यांच्याकडचा जॉब सोडून येण्यापूर्वी त्यांच्याकडेच रहायचो ) त्याच कॉलनीत अगदी त्या घराच्या शेजारीच जिल्हा शल्यचिकित्सक पदावरचे आमच्या सरांचे मित्र रहायचे, रहातात. त्यांच्याकडूनही सरांनी मॅडमच्या तपासण्‍या करवून घेतल्या, 'मुलगी आहे' असं सांगणारे आधीच्या डॉक्टरांचे रिपोर्टही त्यांना दाखवले, आणि abortion चा विचारही बोलून दाखवला. तेव्हा या त्यांच्या जिल्हा शल्यचिकित्सक मित्राने त्याचं मत देताना सांगितलं 'ही जर मुलगी असेल तर मी माझी प्रॅक्टीस सोडून देईन! तेव्हा abortion वगैरेचा वेडेपणा करु नका.' पण या दोघांनी ऐकलं नाही आणि निमशहरी भागात रहाणारा नात्यातलाच एक डॉक्‍टर पकडून भाषा केली आणि काम उरकलं आणि तेव्हा त्यांना कळलं की मुलगाच होता , तेव्हा जोड्यानं मार खाल्ल्यासारखा चेहरा घेऊन परत आले. याच्यात्याच्या दिसेल त्याच्या गळ्यात पडून रडायला लागले, दारु प्यायला लागले (म्हणजे आधीही प्यायचेच, पण आता आणखी जास्त प्यायला लागले). या सगळ्या गोष्‍टी मला डिट्‍टेलवार माहित असायचं कारण म्हणजे मी स्वभावानं फकीर आहे हे त्यांना माहित होतं, आणि त्याकाळी रजनीशांचं साहित्य वाचत असल्याने मी त्यांना काही गोष्‍टी सांगायचो तेव्हा ते या टेन्शनमध्‍ये माझ्यासोबत गप्पा मारताना फार खुलायचे. मी त्यांच्याकडचा जॉब सोडून आल्यानंतरही ते मला फोन करुन बोलावून घ्‍यायचे आणि रात्र रात्र आमच्या गप्पा चालायच्या. अशात ते कसे आहेत मला माहित नाही.