Skip to main content

कट्टा - मुंबई २८ ते पुणे १३.

लेखक ५० फक्त यांनी गुरुवार, 24/11/2011 14:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
आंतरजालावर भेटणा-या आयडिंच्या मागचे चेहरे कसे असतात, ती बोटं कशी असतात जी आपल्या डोक्याला शॉट लावणारे प्रतिसाद लिहितात अन नंतर ह.घ्या असं लिहुन खरड टाकतात. आपल्या सगळ्यांना बरंच आकर्षण असेल, कोण असतात ती माणसं जी आपलं सुंदर अप्रतिम असं कौतुक करतात, प्रत्यक्ष भेटल्यावर सुद्धा ती आपल्याला त्याच अन तशाच शिव्या देतील का त्यांच्या चेह-यावर फक्त प्रकाटाआ लिहिलेलं दिसेल. आपले प्रतिसाद ओढत ओढत स्क्रिनच्या पार उजव्या कोप-यात घेउन जाणारे खरंच उजव्या विचारांचे असतात का डाव्या, या आणि अशा प्रश्नांचं उत्तर मिळण्याची जागा म्हणजे कट्टा.' या महिन्याचा कट्टा आयोजित केलेला होता १९ तारखेला, एकत्र जमायची जागा होती हॉटेल पुणे गेट, निगडी. पुणे-मुंबई दोन्हीकडच्या लोकांच्या सोयीनं हे ठिकाण निवडलेलं होतं. नेहमीचं यशस्वी कट्टाबाज वगळता एक दोन नविन आयडिंचे मालक या कट्ट्याला सामील झाले होते. (आता या मालकांचे किती आयडि आहेत हे आम्हाला माहित नाही.) मुंबई २८ हुन गवि, किसन, प्रास, गणेशा हे सगळ्यात आधी पोहोचले होते. त्यानंतर वल्ली, चतुर चाणक्य आले, नंतर धनाजीराव, विमे, सुधांशु, वपाडाव, प्यारे अन मी एकत्र पोहोचलो. जवळ्पास त्याचवेळी पुण्याच्या दुस-या टोकावरुन म्हणजे पुणे १३ वरुन सोकाजीराब व पिंगु सुद्धा पोहोचले. आज सकाळी काढलेल्या १९ जणांच्या यादीपैकी १४ जण पोहोचले होते, म्हणजे किमान कोरम पुर्ण झालेला होता, आयोजक खुष कट्टा सुरु. मग ओळखी अन ज्यांचे फोटो आधी पाहिलेले नाहीत त्यांच्या ओळखी झाल्यावर चेह-यावर येणारे आश्चर्याचे भाव हा कार्यक्रम झाला. खरंच मिपावरचे आयडि, त्यांचे अर्थ अन प्रत्यक्ष त्यांचे मालक यांचा किती कमी संबंध असतो याचा पुन्हा एकदा प्रत्यय आला. सगळ्यांनी आपल्याला सोयीच्या खुर्च्या पकडुन बसल्यावर कॅप्टननं एंट्री मारली. हा असला डिजिटल ऑर्डर बुक वाला कॅप्टन मी तरी पहिल्यांदाच पाहात होतो, मग गणेशानं प्रसिद्ध केलेली 'हातभर तवा फ्राय सुरमई,फ्रुट पंच, चिज मलई टोस्ट, मांचुरिअन,होडन सावर सुप अशा विविध प्रकारच्या ऑर्डर घेताना कॅप्टन अन त्याचं डिऑबु एवढं गोंधळलं होतं की, त्या डिऑबुकाचा प्रोसेसर बंद होउन त्यातुन धुर निघतो का काय अशी शंका यायला लागली. यातच हातभर तवा फ्राय सुरमई विदौट सौथ इंडियन मसाला , हे विदौट सौथ इंडियन मसाला हे प्रकरण कॅप्टनला समजावुन सांगण्यापेक्षा विमानाचा डॅशबोर्ड समजावुन सांगणं सोपं असं गविंना वाटत होतं, शेजारी बसलेल्या विमेंनं दुपारीच पुणेरी हॉटेलातिथ्याचा अनुभव घेतला होता त्यामुळं पुन्हा या लढाईत तो पडला नाही, पण ऑर्डर आली की लगेच आपल्याला फोन येवु नये अशी प्रार्थना तो करत होता. कट्टे हॉटेल मध्ये असले तरी ऑर्डरी सर्व्ह होईपर्यंत तोंड बंद राहणार नाहीत याची काळजी मिपाकर नेहमीच घेतात, आज पहिला नंबर लागला तो वल्लीनं हैदराबादहुन आणलेली अन प्रचंड संयमानं, न संपवता आमच्यासाठी जपुन ठेवलेली फ्रुट बिस्किटांचा आणि फोटो काढेपर्यंत ती संपली यावरुन ती किती चांगली होती हे लक्षात घ्या. मग नंतर नंबर लागला रमबॉलचा, पण यावेळी एक फोटो काढुन घेण्याचा चान्स मिळाला. मिपाकरांच्या कट्ट्यावर गप्पांचे मुख्य विषय असतात ते मिपा गाजवत असलेले धागे अन मिपाकर, आणि आता सुद्धा तेच सुरु झालं. आता हे लाईमलाईट मध्ये राहणारे धागे अन मिपाकर कोणते ते वाचकांच्या लक्षात आलेलंच असेलच. साधारण दहा मिनिटांनी पहिली ऑर्डर आली ' हातभर सुरमई तवा फ्राय विदौट सौथ इंडियन मसाला' , यावेळेपर्यंत आजुबाजुला फोटो काढ्ण्यासारखं फार कुणी नसल्यानं आम्ही प्रत्येक डिशचे फोटो घेणार आहोत याची कल्पना कॅप्टनला आलेली होती, त्यामुळं बहुतेक प्रत्येक डिश तो फोटोसाठी पेश करत होता. खाणं समोर आल्यावर गप्पा अजुनच रंगत गेल्या, आता गप्पा कोणत्याही विषयावर असल्या तरी त्या एकाच दिशेनं जात होत्या, ती म्हणजे विनोद, हसणं. एवढ्या लांबुन सगळे एकत्र जैतापुर प्रकल्पाच्या फायद्यातोट्यावर चर्चा करण्यासाठी थोडेच येतात. मग अतृप्त आत्माचं आगमन झालं, आयोजक अजुन खुष. पंधरा जण एकत्र आल्यानं साहजिकच दोन ग्रुप झाले होते अन दोन्ही ग्रुपचं टारगेट सेंटरला बसलेला गणेशा होता, त्याच्या निमित्तानं सगळ्याच बॅचलर लोकांना लग्न झालेल्या मिपाकरांनी काही सल्ले देउन घेतले. यावेळी सोकाजींनी काय पिल्यानं शरीराच्या कोणत्या भागाला कधी जळजळ होते यावर एक छोटा क्लास घेतला. यथावकाश एक दोन राउंड स्टार्टर होउन मेन कोर्सची ऑर्डर फायनल होईपर्यंत चेतन गुगळे आले, आणि टेबलच्या दुस-या टोकाला असलेली खुर्ची भरुन गेली, (आयोजक भरुन पावले) आणि अधांतरी होउ लागलेला कट्ट्याला एक जडता प्राप्त झाली. गप्पा अखंड चालुच होत्या. जेवणं संपत आली होती, शेवट पुन्हा एकदा सुरुवातीच्या गोंधळाप्रमाणे झाला, 'वन बाय टु फ्रुटपंच वुईथ लेयर्स' यावर गणेशानं कॅप्टनचा क्लास घेतला. सुरुवातीचा ' तवा फ्राय सुरमई विदौट सौथ इंडियन मसाला' आणि हे 'फ्रुटपंच वुईथ लेयर्स' खाण्याबाबतचं आणि प्रेझँटेशनचं एवढं ज्ञान वाढवण्यामध्ये मिपावरच्या सुगरणी, बल्लवाचार्यांचा अन खवय्यांचा खुप मोठा हात आहे. निघताना विमेंनं विचारलेल्या प्रश्नाचं उत्तर नव्हतं, ' हे असे कट्ट्रे व्यनि, फोन अन एसेमेस वरुन का करता, धागा का नाही काढत ?' याचं काही खास कारण निश्चीत नाही पण यापुढचे कट्टे जाहीर धागे काढुनच करायचं ठरलं. मुंबईकरांना परत जायचं असल्यानं लवकर निघायचं ठरलेलंच होतं, त्यानुसार साडेदहाच्या सुमारास हॉटेलच्या बाहेर फोटो काढुन आम्ही परत निघालो. कट्ट्याला आलेल्या सगळ्या मिपाकरांचे आभार, आणि न आलेल्यांना एवढंच सांगायचंय की तुम्ही एक छान संध्याकाळ मिस केलीत, अर्थात यामागं दुसरी मिस असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही, आणि या पुढचे कट्टे करु तेंव्हा धागा काढुच, खरडफळ्यावर सुचना येईल आणि एक विनंती आम्हां नेहमीच्या कट्टेकरांच्या खवमध्ये हे कट शिजताना दिसतीलच, तरी थोडं लक्ष ठेवा अन पुढच्या कट्ट्यांना नक्की या. अजुन मजा करु अजुन दंगा करु. यापुढचा कट्टा जास्त मोठा अन जास्त व्यवस्थित करायचं ठरलं आहे, तसंच एक ट्रिप काढायचं सुद्धा ठरलं आहे, कोकणात. याबद्दल सुद्धा सुचना तुमच्या सोयीच्या तारखा यावर चर्चा होउद्या इथंच. शक्यतो जानेवारीचा चवथा शनिवार / रविवार ठरवावा असा विचार आहे. बघताय काय जॉईन व्हा.

वाचने 12428
प्रतिक्रिया 79

प्रतिक्रिया

मी पण येउ का??? अजुन एकही लेख लिहिलेला नहिये :( पण सगळ्यांचे लेख नियमीत वाचतो :)

In reply to by टवाळ कार्टा

कट्ट्याचा अन लेखांचा काहीही संबंध नाही....

इतका मस्त कट्टा झाला आणि मी तो मिस केला आहे. जानेवारीत परत होउदे नक्की हजेरी असेल!!

कडक वृतांत मस्त धमाल केलीत लेको :) कट्टा मिस केला मी हे नक्की :(

पण कोण नक्की कोण आहे??? नावं टाका ना...

आता आयडी मागचे चेहरे माहीत झालेत. :) छान कट्टा वृतांत. पण पहिला पॅरा जबरदस्तच.

@ टवाळ कार्टा, अरे कट्टे का करतोय ते लिहिलंच आहे सुरुवातीलाच. कट्ट्याला यायला लिहिणं गरजेचं नाही. पुन्हा धागा काढतोच आहे, जानेवारीचा प्रोग्राम सांगितलाच आहे. तुझा फोन नंबर व्यनि कर म्हणजे तुला फोन पण करेन या पुढे. @ विलासराव - आम्ही चवथा शनिवार रविवार ठरवतो आहोत, अजुन बरंच लांब आहे. साधारण पहिल्या शनिवारी एक प्राथमिक धागा काढेन अन दुस-या शनिवारी आमंत्रणाचा जो तिस-या शनिवारी क्लोज लॉक केला जाईल, शेवटचा एक आठवडा आम्हाला सगळ्या व्यवस्था करायला बरं.

व्वा लै झाक व्रुत्तांत हो पन्नासराव... एकच अ-खंड टेबल असल्यानी बरेचसे फोटो लग्नाच्या पंगती सारखे दिसतायत ;-)

In reply to by शिल्पा नाईक

@-तुमच्या कट्ट्याला एकही स्त्री का नाही ? >>>अता यापुढचे कट्टे जाहीर धागे काढुन होणार असल्याचं पन्नासराव म्हणत आहेतच...तेंव्हा पुढच्यावेळी तुंम्ही पहिली हजेरी लाऊन ही ''भिषण'' ;-) परंपरा खंडीत करा

In reply to by शिल्पा नाईक

म्हणजे कधीच नाही :) कारण समस्त महीला वर्गांमधे एक्वाक्यता यायला कीती वेळ लागेल :?

In reply to by टवाळ कार्टा

@समस्त महीला वर्गांमधे एक्वाक्यता यायला कीती वेळ लागेल :?>>> :-D फाट फुट फट्याक.... ख ह प लो....

In reply to by शिल्पा नाईक

शिल्पातैंशी सहमत. स्त्रियांना सोयीस्कर वेळ ही रात्री १०.३० होवू शकत नाही. (बरेच जण / बर्‍याचजणी असतील तर एकवेळ ठीक.) (आजकाल मुली रात्री १२ वाजेपर्यत फिरत असतीलही.) रेस्टॉरंट मध्यवर्ती भागात असावे. उगीच गावाबाहेर असलेल्या हाटेलांमध्ये जायला भयंकर अवघडल्यासारखे वाटते. कट्टा कोरडा असावा ;) हे मात्र नक्की. आता लोकसंख्या अर्धी होते की नाही पहा.;)

In reply to by रेवती

बरोबर रेवतीताई, आणी मिपावरच्या बर्याच स्त्रीया विवाहीत आहेत. त्यामुळे मनात आलं आणी लगेच निघालं अस होत नाही नं.

In reply to by michmadhura

हे +१ कोणाला समजायचं? ;)

In reply to by रेवती

कट्टा कोरडा असावा Wink हे मात्र नक्की.
मग त्याला कट्टा न म्हणता 'हळदीकुंकू' म्हणावे असे सुचवतो :lol: *पळा आता, पाशवी शक्ती तुटून पडण्याआधी ;) - ( कोरडा नसलेला, ओला ) सोकाजी

In reply to by किसन शिंदे

धन्यवाद किसनमहाराज! तुम्ही सगळ्यांनी आपुलकीने केलेली थट्टा समजली आहे. भारतवारीला ही मी आलेच पण गविंचे एयर क्रॅशचे धागे घाबरवून सोडतायत.;) मी चेष्टा करत होते. तुम्ही सोयीस्कर कट्टे ठरवा. त्यावेळी तिथे असलो तर दोघेहे येऊ.

In reply to by किसन शिंदे

धन्यवाद किसनमहाराज! तुम्ही सगळ्यांनी आपुलकीने केलेली थट्टा समजली आहे. भारतवारीला ही मी आलेच पण गविंचे एयर क्रॅशचे धागे घाबरवून सोडतायत.;) मी चेष्टा करत होते. तुम्ही सोयीस्कर कट्टे ठरवा. त्यावेळी तिथे असलो तर दोघेहे येऊ.

In reply to by रेवती

>>स्त्रियांना सोयीस्कर वेळ ही रात्री १०.३० होवू शकत नाही. स्वाद च्या कट्ट्याला रात्री १० पर्यंत ३ महिला मिपाकर होत्या (त्यातल्या २ बॉडीगार्ड घेऊन आल्या होत्या ही गोष्ट वेगळी ;-) ) मस्करी अपार्ट, कट्टा लवकर ठेवता येईल की. किंवा महिला लवकर कलटी मारू शकतील. >>(बरेच जण / बर्‍याचजणी असतील तर एकवेळ ठीक.) आता सोळा जण होते, आणि किती पाहिजेत ? >>रेस्टॉरंट मध्यवर्ती भागात असावे. मान्य, चालेल. >>कट्टा कोरडा असावा हे मात्र नक्की. जुलै मध्ये कुठे होतात हो आज्जी. तेव्हा आम्हाला संपादकीय पाठींबा मिळाला असता तर कित्ती कित्ती मज्जा आली असती :-) (ह. घ्या) >>आता लोकसंख्या अर्धी होते की नाही पहा. गल्ली चुकलात. म्हणजे वाक्य कदाचित बरोबर असेल, पण चुकीच्या लोकांना उद्देशून आहे.

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

स्वाद च्या कट्ट्याला रात्री १० पर्यंत ३ महिला मिपाकर होत्या शिवाय पुरेपूर कोल्हापूरलाही लीमाऊजेट आणि खादाड अमिता (केकसह) अशा किमान दोन महिला असल्याचं आठवतं. खवय्यालाही काही महिला असाव्यात. शिवाय स्वाद, पुरेपूर, खवय्या, महेश लंच होम अशा ठाण्यातल्या अलीकडल्या एकाही कट्ट्याला "ओलावा" असल्याचे स्मरत नाही.. दोन्ही प्रकारचे कट्टे करता येतील.. :)

मस्त कट्टा झाल्याचे दिसत आहे. कट्ट्याची वेळ वैयक्तिक गडबडीमुळे अंमळ गैरसोईची झाल्याने जाणे न जमल्याची खंत आहे. :( जमवु कधीतरी पुढेमागे. - छोटा डॉन

In reply to by पिंगू

आपल्या त्या पिरायवेट कट्ट्यानंतर
डॉन्राव, आपल्याला हेही छंद आहेत हे कळून डॉळे अंमळ पाणावले हो.... ;) - (रूमाल शोधणारा) सोकाजी

कट्टा छानच झालेला दिसतोय. आम्ही हाच काय, सगळेच कट्टे मिस केलेले असल्याने इनोचा आणखी एक डोस घेतलाय. बाकी कट्टा होणार हे नेमक्या मंडळींतच कसं काय ठरतं? कट्ट्याला भरघोस उपस्थिती असावी असं वाटत असल्यास जाहिर धागा काढणेच उत्तम! आणि मोजक्या कंपूचाच कट्टा करायचा असेल तर नंतर इथे फोटू आणि वृत्तांत तरी कशाला?? (हे दोन शब्द बोलून मी माझी मुंबई-पुण्यातील समस्त कट्टेकरांबद्दलची जळजळ व्यक्त करून झालेली आहे ;) )

खाली बसलेले (पुढच्या रांगेतले) डावीकडून: सुधांशू देवरूखकर, विश्वनाथ मेहेंदळे, धनाजीराव वाकडे, किसन शिंदे खाली बसलेले (मागच्या रांगेतले) डावीकडून: वपाडाव , अतृप्त आत्मा, पिंगू (निळा फुल स्लीव्ह शर्ट) उभे असलेले डावीकडून: ५० फक्त, वल्ली, चतुर चाणक्य, प्रास, गणेशा, प्यारे१, गवि, सोकाजीरावत्रिलोकेकर, चेतन सुभाष गुगळे - (कट्टेकरी) सोकाजी

दौरा आधीच ठरला होता. त्यामुळे शक्य झाले नाही. कोकणात कुठे जायचे आहे??????

In reply to by चिंतामणी

''तसंच एक ट्रिप काढायचं सुद्धा ठरलं आहे, कोकणात. याबद्दल सुद्धा सुचना तुमच्या सोयीच्या तारखा यावर चर्चा होउद्या इथंच. शक्यतो जानेवारीचा चवथा शनिवार / रविवार ठरवावा असा विचार आहे. बघताय काय जॉईन व्हा.'' चिंतामणी सर, तुम्हाला काही सुचत असेल तर सांगा की, मी वरच्या टकाच्या प्रतिसादात साधारण आउट्लाईन दिली आहे, एकत्र बसुन ठरवु हाकानाका.

झक्कास वृत्तांत पन्नासराव. गणेशाने हातभर लांबीच्या सुरमईचे वर्णन केल्यापासून समस्त कट्टेकरी मंडळींचे डोळे ती पाहण्यासाठी आतुर झाले होते. अखेर तो क्षण आला. ताटामध्ये न मावणारी एक सुरमई येऊन पडली आणि गणेशाच्या चेहर्‍यावर निरागस हसू पसरले. इतका वेळ टेन्शन मध्ये असणारा गणेशा खुलला आणि कट्ट्याला रंग चढला. त्याने फ्रूट पंचेस किती रिचवले याची तर गणतीच नाही. चतुरचाणक्य हे सर्वात नविन सदस्य असल्याने बर्‍यापैकी शांतच होते. बाकी मंडळी दंगा करण्यात मग्न होती. मध्येच कट्ट्याला शुभेच्छा देण्यासाठी खास खरगपूरहून अन्याशेठ दातारांचा फोन आला व त्यांनी कट्ट्याची हकीकत जाणून घेतली. नंतर गुगळे साहेबांच्या आगमनानंतर कट्टा अधिकाधिकच रंगत गेला. कट्ट्याची सांगता नंतर मघई पानाने झाली.

In reply to by प्रचेतस

एकिकडे तुम्हा लोकांचा कट्टा चाललेला असताना, अचानक आमच्या वर्गातील लोकांचाही कट्टा ठरला. दोन्हिकडे कट्टे चालू झाल्याचे लक्षात येताच जरा चौकशी करावी अन दोन्ही कट्ट्यांना (म्हणजे एकिकडे प्रत्यक्ष व दुसरीकडे अप्रत्यक्षरित्या) हजेरी लावावी या हेतूने वल्लीशेठ यांना फोनवण्यात आले. याआधीचे काही कट्टे अटेंड केल्याने फारशी जळजळ झाली नाही (हे सांगून इनोचा स्टॉक संपला असल्याच्या कारणावर पांघरुण टाकण्यात आले आहे) ;)

In reply to by प्रचेतस

त्याने फ्रूट पंचेस किती रिचवले याची तर गणतीच नाही.
रिचवले? खपवले म्हणा. त्याने सर्वांना प्यायला लावले ते फ्रूट पंच (खरच चांगले होते). मला पण घ्यायची ईच्छा झाली तेही ३ पेग डाउन नंतर म्हणजे विचार करा. ज्या पद्धतीने त्याने ते खपवले त्यावरून बहुदा गणेशाला कमिशन असावे पर ग्लास अशी दाट शंका मला येतेय. (गणेशा, ह.घे.) ;) - (पंच्ड) सोकाजी

In reply to by प्रचेतस

@ नंतर गुगळे साहेबांच्या आगमनानंतर कट्टा अधिकाधिकच रंगत गेला. :-) वल्लीशेठ यांच्या या रंगतदार वाक्याशी आंमची भावपूर्ण सहमती......... :-)

In reply to by सोत्रि

च्यायला, आमच्या घराच्या शेजारी कट्टा होतो आणि आम्हाला आता कळावं???

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

आत्मांच्या या वाक्याशी सहमत. का म्हणून काय विचारता, मी शेजारीच बसलो होतो ना !! चाललेल्या मौलिक चर्चेतून जे काही ज्ञान कण टिपता आले ते टिपता झालो बापडा.

In reply to by सूड

चाललेल्या मौलिक चर्चेतून जे काही ज्ञान कण टिपता आले ते टिपता झालो बापडा.>>> :bigsmile: अहो ती मौ-लिक चर्चा नव्हती हो ... ते चर्चा करावी लागली याच मोल होत... ;-)

काही दिवस कामाच्या व्यापामुळे मिपावर नव्हतो . पण आज आलो तर हा चमचमीत सचित्र कट्टा आता चमचमीत जेवण की मिपाकरांच्या चर्चा हा एक प्रश्न आहे . बहुदा दोन्ही एकमेकांना पूरक असावेत. ह्या डिसेंबरला मोजून ४ दिवस मुंबईत आहे. तेव्हा मिपा कट्टा करता आला तर काय धमाल येईन असे तीव्रतेने वाटून गेले. इनो शिवाय पर्याय नाही.

एका महत्वाच्या कार्यात 'मग्न' असल्याने कट्ट्याला येउ शकलो नाही! ;) पुढच्या वेळेस नक्की जमवेन!

कट्टा तर जोरदार झालाच पण त्याच्यानंतरचा आळंदी दौराही एक अविस्मरणीय अनुभूती देऊन गेला. फक्त एका वेगळ्या कारणासाठी अजूनही डोक्याला झंडू बाम चोळतोय.

In reply to by किसन शिंदे

कट्टा तर जोरदार झालाच पण त्याच्यानंतरचा आळंदी दौराही एक अविस्मरणीय अनुभूती देऊन गेला.>>> सचित्र व्रुत्तांत टाका की मग...! :-) फक्त एका वेगळ्या कारणासाठी अजूनही डोक्याला झंडू बाम चोळतोय.>>> हे काय ते मात्र व्यनीतुन नक्की कळवा हं ;-)

शन्वार फुल्ल एंजॉय केला. बाकी मिपाकरांचा कट्टा = फुल टु धमाल. बहुत काय बोलणे. गप्पा, खाणं, हशा ......बरंच काही.

In reply to by सूड

सुड तु खरंतर त्या दिवशी फार फार मोठा प्रवास केलास , पार नथुरामापासुन ते .... असो.. आता एक नाटक लिही -- १. नगो ते ** प्रवास एका युगाचा.

निघताना विमेंनं विचारलेल्या ' हे असे कट्ट्रे व्यनि, फोन अन एसेमेस वरुन का करता, धागा का नाही काढत ?' या प्रश्नासाठी त्यांचे मनःपूर्वक आभार. यापुढचे कट्टे जाहीर धागे काढुनच करायचं ठरलं. ... यासाठीही आभार. वाट बघतो आहे. यायला नक्कीच आवडेल.

वरचे प्रतिसाद सवडीनं वाचेन. कट्ट्याचे फोटू आवडल्या गेले आहेत. एकही मुलगी सदस्य नसल्याचे लक्षात येत आहे. कट्टा जाहीर केला नसला तर काय उपयोग? सगळ्यांच्या खरडवह्यांवर सारखं लक्ष ठेवणं कसं जमेल?

कट्टा म्हणजे कट्टा असतो वाढलेल्या पोटात रुतला तरी त्याला सावरणारा पट्टा असतो

पन्नासराव, मस्त वृत्तांत. आता आमचं एक ठिगळ.... म्हण्टलं तर साधारण तीन आठवडे आधी कट्ट्याचं निमंत्रण मिळालेलं. पण तेव्हा ठरलेल्या तारखेला पुढे आणून तो १९ नोव्हेंबर २०११ रोजी करण्याचं ठरल्यावर खरं तर जाण्याबद्दल साशंकच होतो. तरीही गवि, विमें आणि विशेषतः (आमच्या दृष्टीने कट्टा ऑर्गनायझर) किसनद्येवाशी बोलल्यावर इरादा पक्का झाला. त्यानुसार शनिवारी दुपारी दीडला प्रवासाची सुरूवात करण्याचं ठरलेलं असताना गविंच्या विस्टातून तो साधारण ३च्या सुमारास सुरू झाला. मी, किसनद्येव, गणेशा नि स्वतः गवि असे चौघे मिपाकर त्यात स्थानापन्न होतो. विमें काका आधीच पहाटे पहाटे पुण्यनगरीस पोचते झाल्याचं तेव्हा मला कळलं. रस्त्यात किसनद्येवांनी माझं मिपा आणि मिपाकर यावर बौद्धिक घेतलं. आंजावरील मसंचा आढावा (रामदासकाकांच्या लेखाच्या माध्यमातून) त्यांच्यामुळेच मला घेता आला. गविंसोबत येता येता भारतीय नि पाश्चात्य संगीत या कॉमन आवडीच्या विषयावरही खूप साधक बाधक चर्चा झाली. (परिणामी मिपाकरांना याविषयावरचे आणखी लेख वाचावे लागण्याची शक्यता आहे ;-)) गणेशाच्या घरी एक स्टॉप घेऊन आम्ही त्यांच्याच दिशादर्शनाखाली 'पुणे गेट'कडे निघालो. आम्ही पोहोचेतो तिथे वल्ली नि चतुर चाणक्य आलेच होते. बर्‍यापैकी कोरम जमला असल्याने आम्ही गेटात जाऊन लांबलचक टेबल निवडून स्थानापन्न झालो. हळू हळू मिपाकर जमू लागले. धनाजी, वपाडाव, प्यारे, पिंगू, सोकाजी, अतृप्त आत्मा आणि दस्तुरखुद्द ५० फक्त यांचं आगमन होताच कट्ट्याला रंग चढू लागला. यांची पहिल्यांदाच भेट होत असल्याने नेहमीप्रमाणे ओळखपरेडचा कार्यक्रम होतंच होता. येवढ्यात विमेंकाका आणि सुड् पोहोचले आणि ऑर्डरी (खाद्याच्या) सुटू लागल्या. पन्नासरावांनी म्हण्टल्याप्रमाणे कॅप्टन नि गणेशांची हातभर लांब सुरमईबद्दलची जुगलबंदी आणि त्यावर उसळणारा बाकी मिपाकरांचा कल्लोळ यशस्वी कट्ट्याची नांदीच ठरला आणि पुढचे दोन - अडीच तास हास्य-विनोदात कसे गेले ते समजलंच नाही. खाबुगिरी करायला सुरूवात केलीच होती की गेटात चेतन सुभाष गुगळेंचं आगमन झालं. यामुळे पन्नासराव म्हणतात तसं कट्टा एकदम संतुलित झाला आणि आजपर्यंतचा सर्वात जास्त कोरम जमण्याचा रेकॉर्ड साधला गेला (असं मला सांगण्यात आलं) मग त्या आनंदात मी, धनाजी आणि पन्नासरावांनी गणेशांनी रेकमेंड केलेलं फ्रूटपंच मागवलं. माझं फ्रूट्पंच मी घेतोय तो पन्नासरावांचं वपांकडे गेलं आणि त्यानंतर सगळ्यांनीच फ्रूटपंच घेण्याचं ठरवलं. एकदम हिट्ट पेय होतं ते. याच्या ऑर्डरी दरम्यान झालेल्या गणेशा नि गेटाच्या कॅप्टन दरम्यानच्या 'वन बाय टू फ्रूटपंच विथ एक्सॅक्ट मल्टिपल लेयर्स इन एव्री हाफ ग्लास'च्या चर्चेने निर्माण झालेल्या हास्याने गेटचं ताडपत्री छप्पर उडतंय की काय असंच वाटू लागलं. गेटातलं शाकाहारी जेवण कोणत्याही ढाब्यासारखंच होतं पण मिपाकरांच्या विशेषतः पन्नासरावांच्या संगतीत खाण्याची मौज काही वेगळीच होती. एकूणच हा मुंबई २८ ते पुणे १३ दरम्यानचा कट्टा अगदी यशस्वी झाला. उपस्थित असलेल्यांपैकी आधी प्रत्यक्ष न भेटलेल्या मिपाकरांचा आयडी मागचा चेहरा बघायला मिळाला आणि या कट्ट्याच्या माध्यमातून एका नव्या मैत्रीच्या धाग्याची गुंफण करून गेला.

गप्पांचे मुख्य विषय असतात ते मिपा गाजवत असलेले धागे अन मिपाकर,आता हे लाईमलाईट मध्ये राहणारे धागे अन मिपाकर कोणते ते वाचकांच्या लक्षात आलेलंच असेलच.
वा वा वा , मग या मूख्य विषयांतील चर्चेत केवळ कट्यांला उपस्थीत राहीलेल्या मिपाकरांचाच फक्त उल्लेख होतो की अनूपस्थितही ?

In reply to by आत्मशून्य

अनुपस्थित मिपाकरांचे जास्त उल्लेख होतात. गॉसिप हे अनुपस्थित माणसाबद्दलच करतात इतकी साधी गोष्ट तुम्हाला माहित असू नये म्हणजे कमाल आहे. बाय द वे, आ.शु. रावान्बद्दल काय बोलणे झाले होते हो परवा ?? ;-)

ठरलेल्या वेळेच्या तासभर आधी घरातून निघूनही कोपर्‍याकोपर्‍याला जबरा ट्रॅफिक लागायला सुरुवात झाली, तेही शनिवारी दुपारी.. तेव्हा म्हटलं न कर्त्याचा वार होतोय की काय? पण वाटेत पिकअपची वाट पहात तासभर उभ्या असलेल्या किसनने आणि त्याहीपुढच्या टप्प्यावर उभ्या असलेल्या प्रास आणि गणेशाने खूप पेशन्स दाखवला. गणेशाची बहीण तिचा आणि छोटा बच्चू थांबलेले असल्याने मला अधिकच अपराधी भावना येत होती.. पण ट्रॅफिकपुढे इलाजही नव्हताच. सुदैवाने प्रासला स्टेशनवरुन पिकअप केल्यानंतर फार वाहतूक मुरंबा न होता आम्ही रबाळ्याला पोहोचलो आणि गणेशा, त्याची बहीण आणि भाच्याला सोबत घेतलं. बसताक्षणीच भाचेराव झोपी गेले आणि आमचा गप्पांचा ओघ सुरु झाला. किसनदेव ऊर्फ गॅजेट गुरु एकीकडे गप्प बसून आपल्या विविध मोबाईल्स आणि तत्सम उपकरणांसह जागतिक मित्रांशी माहितीची देवाणघेवाण करत होते. मागच्या सीटवर गणेशा आणि किसनदेवांच्या काहीबाही मैत्रीपूर्ण चकमकी उडत होत्या. मी आणि प्रास पुढच्या भागात आयुर्वेद, संगीत आणि मिपा या विषयांवर ज्ञानकण एक्सचेंज करत होतो. वाटेत फूडमॉलमधे खवळलेल्या पोटाने उतरलो तर "अमुक शिल्लक नाही","तमुक ठेवत नाही", "ढमुक संपले" अशा नकारघंटा ऐकून शेवटी "जे आहे ते अन्न वाढा" असं म्हणून खाल्लं. तुलनेत लवकरच पुण्याला पोहोचलो. गणेशाने आपल्या घरी नेऊन चापाणी केलं. भाचेराव एव्हाना जागे होऊन फ्रेश झाले होते. प्रचंड गोड आहे पोरगं.. गणेशाच्या घरी लग्नघाईचं वातावरण दिसत होतं. तिथे खूप छान वाटलं. तिथून मग गणेश यांच्या कन्फ्यूज्ड मार्गदर्शनाखाली पुणे गेटचा रस्ता अखेरीस पूर्ण केला. पुणे गेटच्या बाहेर वल्ली, चतुरचाणक्य उभे होते. सर्वांशी गाठभेट झाली.. आत गेलो आणि पाहतो तर प्लॅस्टिकच्या खुर्च्या.. पण यावेळी माझ्या साथीला प्रासभाऊ होते. आम्ही दोघांनी एकत्रितपणे संकोच झटकला आणि प्लॅस्टिकऐवजी लोखंडी किंवा लाकडी खुर्चीची विनंती केली. आमच्या आकारांकडे पाहताक्षणीच हॉटेल व्यवस्थापनाने ती मागणी तात्काळ मान्य केली.. पुढे आम्ही प्रचंड स्वाहाकार करुन बिल वाढवणार आहोत अशा आशेने आम्ही मागू ती सोय करायला हॉटेलवाले तयार होते. :) थोड्याच वेळात जवळजवळ सगळेजण आलेच. सोकाजीराव बरेच शांत होते. पण एखादं वाक्यच मधेच टाकायचे ते एकदम ठ्ठो असायचं. सोकाजीराव, प्यारे ही मंडळी आपल्या आराध्यदेवतेची उपासना एकाग्रचित्ताने करत होते. वपाडावने संपूर्णवेळ जोरदार धमाल केली.. मस्त्स्याहारी मंडळींनी एकत्र बसणे सोयीचे असा प्रस्ताव मी मांडल्यावर विमें माझ्या बाजूला आले. गणेशाने आधी सांगितलं होतं की पुणे गेटला हातभर लांबीची सुरमई मिळते. त्यामुळे मी मोठ्या अपेक्षेने आलो होतो. खरंच अखंड लांबलचक सुरमई चापायला मिळाल्या. नुकत्याच आलेल्या महेश लंच होमच्या "मेंगलोरी" अनुभवामुळे "मेंगलोरी किंवा साउथ इंडियन मसाला" नको असं पुन्हापुन्हा समजावून सांगितलं. मग कसला मसाला? म्हटल्यावर मी त्याला तिखट,मीठ, हिंग हळद वगैरे असं सर्व सांगायला लागलो. तेव्हा तो "समजलं" असं करुन गेला. नंतर भरपूर खोबर्‍याचे वाटण लावून तवा फ्राय केलेल्या, तंदूर केलेल्या आणि डीप फ्राय केलेल्या अशा तीन व्हरायटी सुरमई आणि पापलेटात मिळाल्या. गणेशाला हे ठिकाण सुचवल्याबद्दल असंख्य धन्यवाद. पापलेट अत्युत्कृष्ट होतं. सुरमईही एकदम खास. सर्व मासे मुंबईतही मिळत नाहीत इतके ताजे होते. इथे मासे पाण्याच्या टँकमधे जिवंत साठवले जातात असं कळलं. त्या खमंग चविष्ट मासळीसोबत चर्चाही खमंग झाली नसती तरच आश्चर्य.. सर्वजण नुसते धमाल हसण्या-हसवण्याच्या मूडमधे होते. मी त्यादिवशी "ड्रायव्हर" असल्याने पूर्ण सुके रहावे लागले, सोकाजी, वप्या, प्यारे वगैरेंच्या सोबत "बसणे" शक्य झाले नाही.. पण पुन्हा कधीतरी जुळून येईलच. चेसुगुंना पाहून आनंद झाला. खर्‍या अर्थाने मोठा कट्टा झाल्याचं समाधान मिळालं. सर्वांचा निरोप घेऊन मी विमें प्रास आणि गणेशा परत निघालो. मध्यरात्रीचा तो एक्सप्रेसवे आणि तो अंधारात रुद्रभीषण की काय म्हणतात तसा दिसणारा पर्वताळ परिसर आमच्या परतीच्या गप्पांना जबरदस्त बॅकड्रॉप देऊन गेला. मला ड्रायव्हिंग करत सोडून कोणीही झोपले नाही. इनफॅक्ट अगदी ठाण्यात पोहोचेपर्यंत श्वासही न लांबवता अखंड गप्पा चालू होत्या. महिन्याला एकदातरी पुण्याला ड्राईव्ह होतो.. पण इतका लगेच संपलेला ड्राईव्ह यापूर्वी मिळाला नाही. प्रास आदिंच्या मनातही हीच भावना आहे का माहीत नाही, पण दीडशे किलोमीटर कधी संपून गेले आणि परत कधी पोचलो हे मला कळलंच नाही. मला वाटतं कॉलेजच्या दिवसांनंतर आज इतक्या वर्षांनी मध्यरात्रीपर्यंत मित्रांशी अड्डा जमवून पहाटे तीनला घरी परत पोचणं हे पहिल्यांदाच घडलं. ते सुंदर दिवस परत आणल्याबद्दल सर्व कट्टेकर्‍यांचे शतशः आभार..

In reply to by गवि

आपला प्रतिसाद अन अन्नावरची निष्ठा दोन्हीही वाखाणण्याजोगे आहे मालक !!! आपण इतक्या सर्व जणांना जुळवुन यशस्वीरित्या ने-आण केल्याबद्दल शतशः आभार..... धनाजीरावांचे विशेष.... कारण त्यांनी आम्हाला रात्री ३ वाजता माउलीचे दर्शन करविले.... सर्व कट्टेकर्‍यांचे मनपुर्वक अभिनंदन व धन्यवाद..... प्रासजींशी नाळ जोडण्यास आलेली असमर्थता पाहता पुढील वेळी आम्ही त्यांच्याच बाजुची खुर्ची बळकावणार आहोत हे ही आत्ताच सांगुन ठेवतोय..... असो..... येतो...

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

असेच म्हणतो. ५० फक्तचा वृत्तांत, आणि त्यात प्रास व गविंचा खास प्रतिसाद म्हणजे सोने पे सुहागा. मुख्य वृत्तांत आला असला तरी मी कालपासून या प्रतिसादांची वाट पहात होतो.

फुल्ल धमाल कट्टा झालेला दिसतोय. पण च्यायला, मी कुटं होतो बे या सगळ्यात........?????????? ;) ;) ;) (वि. सू.: आता 'बारीक सारीक मुलेबाळे'- 'तुझे विमान उडत होते' वगैरे बोलल्यास फाट्यावर 'नेऊन' मारण्यात येईल. (सोकाजींनी शांत राहून सहकार्य करावे . ;) ) हे म्हणण्याचं खरं कारण म्हणजे सदस्य संख्या अम्मळ जास्त झाल्याने कम्पार्ट्मेंट्स झाल्यासारखे झाले हे बरीक खरे. वरती कुणीतरी म्हटल्याप्रमाणं नाळ जुळायला 'अडचणी' आल्या. ;) नुसत्या आयडींची ओळख आणि नंतर मा. ना. गुगळे साहेब आल्यानंतर ची नावांची ओळखपरेड हाच विषय जास्त झाला. हा तक्रारीचा सूर फक्त आणि फक्त पुन्हा एकदा 'निवांत' भेटण्याची आणि गप्पा मारण्याची अत्यंत निकड यांतून आलेला आहे हे चाणाक्ष मिपाकरांनी ओळखले असेलच. ;) काय लोकहो. बरोबर ना???????? :)