जाहिरातीच्या --चा घोव....

कधी स्वतःचे घर बांधायला काढण्याची औकात आलीच तर मी जेपी सिमेंट चुकूनही आणणार नाही. कोणतीही गोष्ट भाताने किंवा खळ बनवून चिकटवीन पण फेविकॉल आणणार नाही. लाकडी फर्निचरला फेविकॉल अनिवार्य असेल तर रॉट आयर्नचे फर्निचर आणेन. झेनिथचा मोबाईल असाही घेतला नसताच, आता मात्र हातात बघायलाही घेणार नाही. आणि बरेच काही... असो.

जाहिराती म्हटले की वपुंची 'तारतम्य' कथा आठवते. (बाकी असतो एक 'ठराविक' काळ वपु वाचण्याचा) म्हणून तर आम्हाला 'येम्म येल्ल येम्म' कुम्पण्या आडवतात. ;) णो जाहिराती. ( आम्बवे सोडून )

अगदी अगदी!! आपल्या सार्‍या एन्थुचा चुथडा करतात ऐनवेळी . बर्‍याचदा मी शेवटचा बॉल हा रिप्ले तच बघितलाय, कारण? माणस जेव्हढी टी.व्ही ला चिकटतील तसा जाहिरातीच्या मधला वेळ कमी कमी होत जातो. कधी कधी अगदी कपाळाला हात मारुन घेण्या इतका वीट येतो त्या जाहिरातींचा.

डॉळे पाणावले. नाडी व्यतिरिक्त लिखाण वाचुन.

'पेप्सी' पीत 'लावा(लावी)' केल्याने मला 'हरो-हुंडा' चे 'अ‍ॅडिक्शन' झाले... :) -सूर्यपुत्र.

ओक साहेब या एकदा आमच्या गरीबांच्या आफ्रिकेत, स्टार्ट टु फिनिश आख्खी मॅच विदाअट अ‍ॅड बघायला. :)

नाय नाय असा नाय काय ह्यो वपाडारुद्दिन/वपाडावषेक-वपाडाविवेक/वपाडावकुमार असा पायजेल. इरमान सान

त्यांना पण पोट असते.. वाहिन्या चालणार कश्या? झु झु ग्रेट

कदाचित नाडीच्या जाहिराती टाकल्यास विरोध कमी होईल असे वाटते... ह.घे.

शशिकांत ओक सायेब आणी नाडी यांचा काय संबंध ? बरं, नाडी मंजे काय ?

अलिकडेच आम्ही एम्बेडेड नि इन्डायरेक्ट मार्केटिंग बद्दल वाचले. चांगली कॉन्सेप्ट आहे. ती हेवर्डस ५००० सोडाची जाहिरात पाहिली का? जाणकारांना त्यातून आवश्यक त्या उत्पादनाची आठवण होते. नि पुन्हा जाहिरात करणारा आपण त्या उत्पादनाची जाहिरात केलीच नाही असे म्हणू शकतो (आणि ते तांत्रिकदृष्ट्या खरेच असते). पण ती जाहीरात पाहणार्‍याच्या डोक्यात जाहिरात न केलेले उत्पादनच कायम राहते (हा जाहिरात पाहणार्‍याचा दोष!). यालाच साहित्यिक भाषेत 'प्लेईंग इन द हॅन्ड्स ऑफ...' असे म्हणतात.