मिसळपाव’ हा काही रूढार्थाने ‘अनुदिनी’सारखा ब्लॉग (एकेकटय़ाचा असतो तसा) नव्हे. तो चर्चा-कट्टा आहे. त्या ‘चर्चा’मध्ये भाग घेणं आणि चर्चा सुरू करणं, ही दोन्ही कामं जो करतो, तो केवळ ब्लॉगलेखक या अर्थानं ब्लॉगर नसतो तर संघटितपणावर विश्वास असणारा तो ‘नेटवर्क-ब्लॉगर’ असतो. नितीन थत्ते हे असे एक नेटवर्क ब्लॉगर आहेत. इतरांनी सुरू केलेल्या अनेक चर्चा पुढे नेण्यासाठी त्यांनी मांडलेले अनेक मुद्दे महत्त्वाचे ठरले, असं त्या-त्या चर्चातल्या पुढल्या प्रतिक्रिया सांगतात! तर, नितीन थत्ते यांनी 2009च्या 25 जानेवारीला एक चर्चा सुरूच करून दिली. ‘प्रजासत्ताक दिन’. बुद्धिप्रामाण्यवादी आणि लोकशाहीवादी थत्ते यांचे शब्द असे : ..कैक वेळा माणूस चांगला आहे म्हणून आपण आपल्याला धोरणे मान्य नसलेल्या पक्षाला मत देतो. कधी धोरण चांगले म्हणून वाईट माणूस निवडतो. कधी माणूस चांगला म्हणून वाईट पक्ष निवडतो. जे काही करतो ते आपणच करतो. हीच तर लोकशाही. (येथे कोणी गठ्ठय़ाने मतदान करतात म्हणून शोक करायचे कारण नाही. ठाण्याच्या मतमोजणीत डोंबिवलीची मते मोजणीस येतात तेव्हा चित्र पालटते. गठ्ठय़ाने मते सगळेच देतात) लोकशाहीत आपल्याला आपली चूक सुधारण्याची संधी असते. एकदा हुकूमशाही स्वीकारली (?) की ती संधी केव्हा मिळेल हे सांगता यायचे नाही. इतके स्वच्छ आणि स्पष्ट विचार ब्लॉगस्फिअरमध्ये कुठल्याही भाषेत आढळतात, तेव्हा आपण वाचतो आहोत याचं बरं वाटतं. पण प्रत्येकदा तसं होईलच असं नाही. मग वाचक म्हणून आपल्याला वेगळा मार्ग शोधावा लागतो, बरं वाटण्याचा..