Skip to main content

पूजेची पथ्ये

लेखक राजेश घासकडवी यांनी शनिवार, 27/02/2010 06:47 या दिवशी प्रकाशित केले.
नुकतेच नाडीपरीक्षेवरील एका अनमोल लेखात खालील चमत्काराविषयी वाचले. खालील विधानांकडे टारझन यांच्या एका टिप्पणीमुळे आम्हाला नवीन दृष्टीकोनातून बघता येऊन त्याचा गर्भित अर्थ जाणून घ्यायला मदत झाली. त्याबद्दल मी त्यांचा आभारी आहे.
एका जोडप्याला मुल नव्हते, तेंव्हा महर्षींनी सांगितलेले उपाय केले संतती झाली. पण त्याआधी दैवीउपाय करूनही संततीचा लाभ का झाला नाही याची काही कारणे सांगताना महर्षी म्हणाले, ‘१) पूर्वी केलेल्या पूजा विधीपुर्वक व त्याच क्रमाने केल्या गेल्या नव्हत्या. २) पुजाकरताना पैशाचे गणित मांडून फारच कोतेपणा केला तो नडला. ३) ज्या पुजाऱ्याने मंत्र म्हणून पूजा सांगितली त्याने गडबडगुंडा करून काम आटपले. ४) पुजा करते वेळी स्वच्छता व पावित्र्य पाळले गेले नाही. ’
त्यावरून पूजेची काही पथ्ये ध्यानात आली. ही पथ्ये पाळली नाहीतर अनेक पूजा करूनही संतती होत नाही. मग पुन्हा महर्षींकडे जावे लागते. - पूजा विधीपूर्वक व योग्य क्रमाने कराव्यात - पूजा ठरवताना पैशाच्या गणितात कोतेपणा असू नये - पूजेत गडबडगुंडा करून काम आटपू नये - पूजेत स्वच्छता पाळावी त्यावरून साग्रसंगीत पूजेचे माहात्म्य पटले. एरवी आम्ही आम्हाला जमेल तशी, जमेल तेव्हा पूजा करत आलेलो आहोत पण आता आम्ही खबरदारी घेऊ. अधिक विचार करता मला काही इतर पथ्ये सुचली - पत्नी नसताना एकट्यानेच पूजा करू नये. - पूजा करताना एकमेकांचा विचार न करता आपल्या प्रिय देवदेवता डोळ्यासमोर आणाव्यात - पवित्र आचमनांनी पूजाविधी सुकर होतो - पूजा करताना योग्य आसन वापरणे अनिवार्य आहे. आपल्या पूर्वजांनी अशा आसनांचे वर्णन केलेले आहे. पूजेत पाळायची अशीच आणखी काही पथ्ये कोणी सांगेल काय?
वाचने 116609
प्रतिक्रिया 147

प्रतिक्रिया

Nile शनिवार, 27/02/2010 13:01
विजुभाउ हे गाद्यांचे व्यापारी असल्याने त्यांना पुजा वगैरेत पवित्र काहीही कळत नाही, त्यांना फक्त व्यापार कळतो असे कुठेसे वाचल्याचे स्मरते.

विसोबा खेचर शनिवार, 27/02/2010 13:17
झाली का रे पूजा फोकलिच्यांनो? :) तात्या.

सुनील शनिवार, 27/02/2010 13:40
अत्यंत मनोरंजक चर्चा सुरू आहे. चालू द्या. (महामहोपाध्याय) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

गुपचुप शनिवार, 27/02/2010 14:50
चांगलीच रंगात आलीये चर्चा... चालू दे.... चालू दे. आज पूजा होऊंनच जाऊ दे..... मिळेल तितकं घेत रहा, जमेल तितकं देत रहा दिलं घेतलं सरेल तेव्हा.. पुन्हा मागून घेत रहा..

प्रकाश घाटपांडे शनिवार, 27/02/2010 16:32
पुजा करण्यापुर्वी पवित्रजल सिंचन हे पंचमहाभुतांना तृप्त करण्यासाठी केले पाहिजे. अन्यथा ते अतृप्त आत्मे हे पुजा विधीत काही दुरिते आणतात. कधी कधी ते आत्मे आपल्या आप्त स्वकीयांच्या शरीरात प्रवेश करतात. अशा वेळी त्यांच्या उदरात पवित्र जल जाण्यासाठी त्यांना विधिवत बोलावुन सामुहिक आचमन करणे सोयीचे ठरते असा संकेत आहे प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

शैलेन्द्र शनिवार, 27/02/2010 16:44
कुलदेवतेच्या पुजेस इतके सायास केल्यास पुजेची वारंवारता धोक्यात येवु शकते, विशिष्ट व दुश्प्राप्य देवतेस प्रसन्न करण्याचा हा योग्य मार्ग आहे. कुलदेवतेच्या पुजेस शांत व घट्ट दरवाजाचे पुजाघर व मंत्रोच्चाराची संयमीत लय इतके पुरेसे आहे...

प्रकाश घाटपांडे शनिवार, 27/02/2010 17:02
कुलदेवतेच्या पुजेस शांत व घट्ट दरवाजाचे पुजाघर व मंत्रोच्चाराची संयमीत लय इतके पुरेसे आहे...
आम्हाला एक शंका आहे.लष्करात सैनिक जेव्हा मार्च करित जातात व वाटेत जेव्हा एखादा तकलादु पुल येतो त्यावेळी कदमताल लयीमुळे निर्माण झालेला रेझोनन्स हा तो पुल कोसळवु शकतो , त्यामुळे पुलाचे वेळी ते विस्कळीत होतात व मार्गक्रमणा करतात. मंत्रोच्चाराची संयमित लय ही जर अशाच प्रकारची आपत्ती आणणार असेल तर? विशिष्ट ध्वनी उच्चार करण्यापेक्षा त्यात दडलेल्या अर्थाची कृती अधिक पुजनीय ठरणार नाही का? प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

शैलेन्द्र शनिवार, 27/02/2010 17:15
खरेतर कुलदेवतेची पुजा ही देवतेशी असलेल्या जवळीकीमुळे, तांत्रिक न होता भावीक होत असते असे अनुभवी पुजारी म्हणतात. राहीला मंत्रोच्चाराचा भाग, तर तो फक्त अत्रुप्त आत्मे आसपास असताना टाळावा अथवा संयमीत करावा. आणी घट्ट दरवाजाचे पुजाघर हा ध्वनी आतच ठेवते.

शैलेन्द्र शनिवार, 27/02/2010 16:45
कुलदेवतेच्या पुजेस इतके सायास केल्यास पुजेची वारंवारता धोक्यात येवु शकते, विशिष्ट व दुश्प्राप्य देवतेस प्रसन्न करण्याचा हा योग्य मार्ग आहे. कुलदेवतेच्या पुजेस शांत व घट्ट दरवाजाचे पुजाघर व मंत्रोच्चाराची संयमीत लय इतके पुरेसे आहे...

सुनील शनिवार, 27/02/2010 18:22
पूजेसमयी यजमान दक्षिणाभिमुखी तर इष्टदेवता उत्तराभिमुखी असल्यासच अपेक्षित फलप्राप्ती होते, असे शास्त्र सांगते. (महामहोपाध्याय) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

राजेश घासकडवी रविवार, 28/02/2010 00:16
पाठीला पाठ लावून पूजा कसे करतात याचं साधारण चित्र आमच्यासमोर उभे करू शकाल का? मंत्रोच्चारासाठी ते दुष्कर नाही का होणार? राजेश

सुनील रविवार, 28/02/2010 06:44
दोघेही दक्षिणाभिमुखी असल्याचे चित्र डोळ्यासमोर आणा. ते अधिक कष्टप्रद असावे, असे वाटत नाही काय? अवांतर - दक्षिण ऐवजी अधर आणि उत्तर ऐवजी उर्ध्व असा शब्दप्रयोग अधिक उचित ठरेल काय? Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

राजेश घासकडवी रविवार, 28/02/2010 07:09
अवांतर - दक्षिण ऐवजी अधर आणि उत्तर ऐवजी उर्ध्व असा शब्दप्रयोग अधिक उचित ठरेल काय?
यातूनही पाठीला पाठ कशी टळते. आपण अधिकाधिक कठीण सूचना करत आहात असं वाटत नाही का...

नंदू रविवार, 28/02/2010 07:16
दक्षिण ऐवजी अधर आणि उत्तर ऐवजी उर्ध्व अशा अवस्थेत पाठीला पाठ टाळता येईल.

राजेश घासकडवी रविवार, 28/02/2010 07:27
प्रथम कोणी अधर तोंड करून आडवे पडल्यास दुसऱ्याला उर्ध्व तोंड करण्यासाठी पाठीला पाठ नाही लागणार?

Nile रविवार, 28/02/2010 07:16
श्री सुनील आणि श्री राजेश, आंतरजालावर शोध केला असता तुम्ही बोलत असलेल्यापैकी काही आसनांची थोडीफार माहिती मिळाली. ज्यांना कठोर आराधना करायची आहे ते अशा प्रकारच्या आसनांचा आधार घेतात असे कळते. या अवस्थेत पुजा अवघड नाही पण आहुती देणे दुरापास्त होते असे काहींचे म्हणणे पडल्याचे वाचनात आले.

चिंतातुर जंतू रविवार, 28/02/2010 00:12
आमच्या पवित्र श्रध्दास्थानांविषयीची ही वक्तव्ये वाचवाचून एव्हाना आमच्या भावना भडकून भडकून त्यांचा अगदी अहिताग्नी झाला आहे. या धाग्यावरच्या दुष्कर्मी इसमांची एक यादी करून ती कतारच्या राणीकडे धाडत आहे. - (भडकलेला) चिं. जंतू X(

अप्पा जोगळेकर रविवार, 28/02/2010 10:48
आम्ही लहान आहोत व स्लो लर्नर आहोत. त्यामुळे तुम्हा ज्येष्ठ मंडळीची चर्चा चटकन कळली नाही. असो बेटर लेट दॅन नेव्हर. इथे अनेक अनुभवी पुजारी आहेत असं दिसतंय. तरी आमच्यासारख्या होतकरुंना मार्गदर्शन करावे. आम्ही कायमच 'आपला हात जगन्नाथ' या तत्त्वास अनुसरुन पूजापाठ केले आहेत. परंतु आता त्याचा वीट आला आहे. तरी विवाहितांनी आणि जे पूजा सांगण्यासाठी बाहेर जातात त्यांनी आमच्यासारख्या 'लिंबूटिंबूंना' मोलाचे मार्गदर्शन करावे.

सुनील रविवार, 28/02/2010 11:27
आत्तापर्यंतच्या चर्चेत घंटामाहात्याबद्दल कोणीच कसे बोलले नाही? घंटेचे माहात्य फार! प्रत्यक्ष पूजा सुरू करण्यापूर्वी घंटेला गंध-पुष्प वहावे लागते! आत गाभार्‍यात पूजेत रममाण झालेल्यास, बाहेर दुसरा इच्छूक दर्शनार्थी आल्याची सुचना घंटाच देते! याउप्परही तिचे काही माहात्म्य असल्यास सांगणे. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

राजेश घासकडवी रविवार, 28/02/2010 12:26
सुनीलजी, तुम्ही आत्तापर्यंत पूजेच्या चर्चेत न आलेल्या दोन अत्यंत महत्त्वाच्या शब्दांना, संकल्पनांना इथे स्थान दिलंत याबद्दल धन्यवाद. आपण म्हटल्याप्रमाणे घंटेचे पूजाकर्मात दोन भिन्न उपयोग आहेत. एक गाभाऱ्यात वाजणारी घंटा व एक बाहेर ठणाणा बोंब मारणारी. पैकी गाभाऱ्यातली ही आवर्तनांत वाजते, व मंत्रोच्चरणाचा ध्वनी व लय यांच्याशी एकरूप होते. व योग्य आचमनांनंतर थांबते. बाहेर वाजणारी, ही प्रसंगानुरूप बदलते. सार्वजनिक प्रार्थनामंदिरात ती नव्या पूजेच्या वेळेची सूचना असू शकते. तर वैयक्तिक पूजेत ती केवळ गाभाऱ्यात प्रवेश नाही म्हणून मानसपूजेचं प्रतीक म्हणून येते. राजेश

प्रकाश घाटपांडे रविवार, 28/02/2010 15:20
बाहेर दुसरा इच्छूक दर्शनार्थी आल्याची सुचना घंटाच देते! याउप्परही तिचे काही माहात्म्य असल्यास सांगणे.
अशावेळी पुजेत रममाण असलेला नकारघंटा वाजवतो. प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

सुधीर काळे रविवार, 28/02/2010 15:38
ही चर्चा श्री घासकडवी व अक्षय यांच्यातली "जुगलबंदी" असून बाकीचे लोक मुख्य कलाकार दमले म्हणजे मागे बसून एकादी तान मारणारे वाटताहेत. (उदा. "मधुबनमें राधिका नाचे रे" या 'कोहिनूर'मधल्या गाण्यात मुक्रीवर चित्रित करण्यात आलेल्या दोन ताना!) ------------------------ सुधीर काळे (कृपया वाचा: http://tinyurl.com/ybwvk7j)

पाषाणभेद रविवार, 28/02/2010 18:22
या ठिकाणी सामुदायीक रित्या केल्या जाणार्‍या पुजेचा उल्लेख न आल्याने खटकले. सामुदायीक केली जाणारी पुजा ही यजमान समुहाने असतांना करायची की ईष्टदेवता सामुदायीक असतांना करायची किंवा दोन्ही समुहाने असले तर चालते हे काही मला नेहमी एकट्याने पुजाविधी करणार्‍याला समजले नाही. मला वाटते आदिवासी समुहात अजुनही या प्रथेचे पालन केले जाते. टारझन हा आफ्रिकेत राहून आलेला असल्याने त्याला जे अनुभव आले, ते महत्वपुर्ण असतील. तसेच काही पुजाविधी हिरव्या देशात अगदी सर्रास चालतात हेही ऐकून आहे. हिरवट देशात हिरवा१, हिरवा२ इ. परवाना घेतलेल्या सदस्यांचा (त्या गाभार्‍यातील सदस्यांचा नव्हे हो येथील सदस्यांचा) काय अनुभव आहे ते देखील समजले तर अत्यंत आनंद होईल. The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

शैलेन्द्र सोमवार, 01/03/2010 12:58
सामुदायीक पुजा ही केवल आनंदासाठी केली जात असल्याने व घट कण चुकीचे आहेत असे शास्त्रात सांगितलेले असल्याने ती सर्वमान्य नाही, तसेच, सामुदायीक पुजा करताना फलप्राप्ती झाल्यास ते श्रेयस कोणाचे हे ठरवने कठीण जाते. काही जाणकार सामुदायीक पुजेस जाताना कुलदेवतेस न नेता ग्रामदेवतेस नेतात व इतरांच्या कुलदेवतेच्या पुजनाचे लाभ घेतात.

प्रकाश घाटपांडे सोमवार, 01/03/2010 13:34
घट कण चुकीचे असल्याने कुलदेवतेची वस्त्रे ग्रामदेवतेला घातली जातात . चंदनाची वस्त्रगाळ उटी लावताना थंडपणा महत्वाचा असतो. कुलदेवता महिषासुर मर्दिनी असल्यास पुजा बाधित होते. पुजेचे सामुदायिक महत्व लक्षात घेता ग्रामदेवतेचा तो मान आहे. त्यामुळे फलप्राप्ती ही ग्रामदेवता पुजनाचीच होती प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

जे.पी.मॉर्गन सोमवार, 01/03/2010 16:30
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) धन्य आहे बुवा तुम्हा लोकांची ! मी इथे भर दुपारी हापिसात (स्वतःचंच) पोट धरून खो खो हसतोय.... गाल दुखायला लागलेत.... माझा स्पॅनिश सहकारी डॉक्टरला बोलवायच्या तयारीत आहे... आमच्या जवळपासच्या काही इष्ट आणि काही अनिष्ट देवता माझ्याकडे "जेवणापर्यंत तर बरा होता" अश्या नजरेनी बघताहेत........ वाट लावलीत राव ! इयत्ता ९वी नंतर "अश्या" चर्चा विशेष झाल्या नव्हत्या. (आम्ही विचार 'मंथनापेक्षा' कृतीवर भर देणारे !)..... राजेश पासून सगळ्यांनीच जी काही कल्पनाशक्ती लढवली आहे.... मान गये ! वैयक्तिक मत असं की फलप्राप्तीसाठी पूजा हा पूजेमागचा हेतू असू नये ! मनोभावे षोडशोपचारे पूजा करावी आणि पूजा झाल्यावर हातावरून पाणी सोडून "इदं न मम" म्हणून पुढच्या इष्टदेवतेच्या आराधनेला लागावे ! सुदैवानी आपल्याकडे इष्टदेवतांची वाण नाही. असो.. मला ह्या विषयावर लिहायला इतकाच वेळ आहे ! तुमची पूजा अर्चा चालूदे ! ;)

सुनील मंगळवार, 02/03/2010 15:19
संपूर्ण चर्चेत, पूजा ठरवताना पैशाच्या गणितात कोतेपणा असू नये ह्या पथ्याबाबत फारसा उहापोह झालेला आढळला नाही. हेही पथ्य फार महत्वाचे आहे. अर्थात, नित्यनेमानी होणार्‍या घरगुती स्नान-संध्येला हे जरी फारसे लागू होत नसले तरी, तीर्थक्षेत्री जाऊन काही अभिषेक्-अनुष्ठाने करायची झाल्यास, ह्याकडे फार लक्ष पुरवावे लागते. अन्यथा मनाजोगते कार्य झाल्याचे समाधान मिळत नाही. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

पाषाणभेद बुधवार, 03/03/2010 08:26
>>>>"तीर्थक्षेत्री जाऊन काही अभिषेक्-अनुष्ठाने करायची झाल्यास" तसेच या वेळी सोवळे नेसून, पितांबर घालून पुजा करावी असा शासकीय नियमाच्या जाहीरातीही आजकाल बर्‍याच वेळा दिसू लागलेल्या आहेत. त्या मागची कारणे काय आहेत? की आताच्या विज्ञानयुगातही आपण सोवळे ओवळे, अस्पृष्य स्पर्श अशा प्रतिगामी चालीरीती पाळतच आहोत? असल्या पुजेच्या वेळी खरे तर अंग(वरची)वस्त्रे काढून ठेवण्याची प्रथा पुराणकालापासून चालत आलेली आहे. त्याचप्रमाणे असल्या सार्वजनिक ठिकाणी पुजाविधी करण्याच्या जाहिरातीदेखील आजकाल पुजारी व्यवसायातील व्यक्ती करीत असतात. एकुणच हा व्यवसाय फारच मोठ्याप्रमाणात फोफावला आहे. The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

राजेश घासकडवी बुधवार, 03/03/2010 09:33
शासनाने या पवित्र कार्याच्या आचारसंहितेत दखल घ्यावा हे आम्हांस बिलकुल पटलेले नाही. संततीप्राप्ती हा जो मूळ उद्देश होता तो नाहीसा होऊन सोवळे नेसा व गंमत म्हणून पूजा करा अशी नव्या पिढीत धारणा होत चाललेली आहे. असो. काळ बदलला आहे, दुसरे काय. सोवळे नेसल्याने अनिष्ट असुरांच्या 'मदतीं'ची बाधा टळते यात तथ्य आहे हे आम्हास नाईलाजाने का होईना मान्य करावे लागते. तेव्हा जनहितासाठी आम्ही ते स्वीकारतो, व लोकांनाही स्वीकारावे सांगतो - विशेषत: ग्रामदेवतांची पूजा करताना. यात पूजापाठ वाढल्याने आम्हा आचारसंहिता-रक्षकांचा स्वार्थच आहे असे कोणी म्हणाल्यास दुर्लक्ष करावे. आमच्या मते जितक्या पूजा अधिक होतील तितका मनुष्यजमातीचा पुण्यसंचय वाढेलच. त्यामुळे आम्ही सार्वजनिक, वैयक्तिक असा भेद करत नाही. केवळ कुलदेवतेचा कोप होऊ नये अशी काळजी घेतली की झालं. राजेश

शैलेन्द्र बुधवार, 03/03/2010 14:43
खरंतरं आपण केवळ कुलदेवतेचाच ऊल्लेख करुन वस्तुस्थीतिची एकच बाजु समोर ठेवतोय असे नाही का वाटत? काही भिन्नलींगि पुजारी कुलदैवताचीही तसेच वागतात जसे आपण कुलदेवतेशी वागतो. किंबहुना ग्रामदेवतांपेक्षा ग्रामदेवांची संख्या फार जास्त आहे. तसेच हे ग्रामदेव स्वःताच आशिर्वाद देण्यास तत्पर असल्याने त्यांच्या पुजार्‍यांस विनासायास पुण्य प्राप्त होते.

नितिन थत्ते बुधवार, 03/03/2010 12:37
१०० प्रतिसाद झाले. कोण म्हणतो आजकालच्या तरुणांत पूजाअर्चा या विषयात अनास्था आहे? नितिन थत्ते

प्रकाश घाटपांडे बुधवार, 03/03/2010 16:28
अनास्था कशी असेल त्यात तथ्येच आहेत ना! असो! पुजा असो वा जीवण; सार्वजणिक झाले कि काही पथ्ये पाळावीच लागतात. प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

बॅटमॅन मंगळवार, 05/03/2013 19:50
हे साले जुणेजाणते मिपाकर महाचालू आहेत!!!! मुद्दाम धागा वर काहाडत हाये =)) आहिताग्नी वाघुळवाडे.

होबासराव बुधवार, 28/08/2013 18:28
हा हा हा

बॅटमॅन बुधवार, 28/08/2013 18:54
या पूजापथ्यांबद्दल प्रा.गळतग्यांचे मत न सांगितल्याबद्दल श्री. घासकडवी यांना संमंतर्फे समज दिली जावी. तदुपरि वरती पोर्नोग्राफी या शब्दाच्या मराठी प्रतिशब्दाबद्दल खल पाहिला आणि मिपाकरांच्या अज्ञानाने अं.ह. झालो. अहो, तो शब्दच मुळात आपल्याकडून (सर्व भाषांची जननी संस्कृतकडून) घेतलेला आहे. झाडांआड, पानांआड जे केले जायचे ते पर्णग्रासी. पुढे पानांच्या सळसळीआड फकारी शब्द ऐकू आल्याने त्याचे पर्णग्राफी झाले. हा शब्द बंगाली अ‍ॅक्सेंटमध्ये उचारल्यावर त्याचे "पोर्णोग्राफी" झाले आणि ब्रिटिशांचे राज्य पहिल्यांदा बंगालवर झाल्याने त्याचे पुढे "पोर्नोग्राफी" झाले. दुसरी व्युत्पत्तीही सांगितली जाते त्यातही भारताचाच मुख्य वाटा आहे.. ज्या प्रकारची चित्रे आपल्या पुण्यभू भारतातील पोरे काढीत नसत त्याला म्हणत पोर-न-ग्राफी, त्यावरून शब्द रूढ झाला.

राजेश घासकडवी बुधवार, 28/08/2013 22:52
पूजेसारख्या पवित्र विषयावर पॉर्नोग्राफीसारख्या विषयावर चर्चा व्हावी हे काही आवडलं नाही. मात्र चर्चा शब्दाच्या व्युत्पत्तीबाबतच असल्यामुळे बॅटमॅन यांचा केवळ निषेध करून थांबतो. अवांतरच करायचं तर, पर्ण या शब्दाचा पॉर्न शी लावलेला संबंध फारच गहन सत्य सांगून जातो. मात्र त्याची व्युत्पत्ती कदाचित पाश्चात्त्य इतिहासातच सापडू शकेल. अनेक चित्रांमध्ये चित्र काढतानाच अंजीराचं पान गळून नेमकं काही विशिष्ट गोष्टी झाकण्याचं काम करतं. त्यामुळे पान किंवा पर्ण हे महत्त्वाचं ठरलं असावं. बाकी संस्कृतातूनच सगळ्या भाषा निर्माण झाल्या असल्यामुळे तो शब्द पर्णवरूनच आला असावा याबाबत शंका नाही.

आशु जोग गुरुवार, 29/08/2013 00:13
वा छान अर्थ सांगितलात. याचा प्रसार केल्या जाइल

राजेश घासकडवी गुरुवार, 29/08/2013 07:02
तुम्ही हा एक नवीनच मुद्दा उपस्थित केला आहे. 'यतो धूम्रस्ततो वन्हि' अशी म्हणच आहे. पण हा नियम सरसकट लावण्याबद्दल किंचित काळजीपूर्वक असण्याची गरज आहे. 'वन्ही तो चेतवावा रे' असं म्हणत सतत वन्हीचेतन करत राहिलं तर सरपण लवकर संपून जाण्याचा धोका असतो. लाकडं जळून राख होऊन ती मऊ पडतात असंही ऐकिवात आहे. तसंच आपल्या पूज्य संस्कृतीत धूम्राचे व धू्म्रपानाचे विविध प्रकार सांगितले आहेत. काही विशिष्ट वल्लींच्या धूम्राचं सेवन केल्यास ब्रह्मानंदाची प्राप्ती होते, आणि त्या धूपदीपनातून पूजाविधीचं पुण्य शतगुणित होतं असं काही साधकांचं म्हणणं आहे. मात्र हा मार्ग नवख्यांसाठी नव्हे, इतकीच सूचना देऊन तुमच्या पूजासिद्धीला सुयश चिंतितो.

अनुप ढेरे गुरुवार, 29/08/2013 09:50
विशिष्ट वल्लींच्या धूम्राचं सेवन केल्यास ब्रह्मानंदाची प्राप्ती होते
जरा नावं सांगाल का? म्हणजे आम्ही विल्सच्या उदबत्त्या वापरणं सोडून या नव्या हर्बल उदबत्त्या वापरू...

राजेश घासकडवी गुरुवार, 29/08/2013 22:25
पूजेच्या वातावरणनिर्मितीसाठी पवित्र धूम्राच्या उदबत्त्या कामी येतात. मात्र त्या बाजारात जशाच्या तशा मिळत नाहीत. अशा मंगल धुरकामाविषयी बरंच लिहिता येईल पण ते या धाग्यावर प्रस्तुत ठरणार नाही.

दादा कोंडके गुरुवार, 29/08/2013 10:18
घासकडवी, पुर्णपात्रे आणि शैलेंद्र यांचे प्रतिसाद वाचून हहपुवा झाली!

होबासराव मंगळवार, 19/01/2016 21:27
लोक्स उदया पासुन पुढिल काहि दिवस मिपा वर येणे बहुधा जमणार नाहि. पेश-ए-खिदमत है घासुगुर्जि का धांसु धागा =))

मारवा मंगळवार, 19/01/2016 23:46
धागा ज्या सेन्सॉर नियमांच्या चौकटीच्या कक्षेत खेळवलेला आहे ते ग्रेटच एक किस्सा आठवला एक नाटक तेंडुलकरांच गिधाडे बहुधा ( चुकभुल देणे घेणे ) त्यात एक सीन होता त्यात रक्ताचा डाग दिसत असे त्यावर आक्षेप घेण्यात आला होता. त्यावर यांनी अशी शक्कल लढवली होती. लाल डागा ऐवजी निळा रंग डागाचा कपड्यावर द्यायचा आणि एक घोषणा नाटकापुर्वी करायची. की तो रंग लाल आहे असे प्रेक्षकांनी समजुन पाहावे. व्हायच अस की मुळ रंगापेक्षाही अधिक तीव्रतेने प्रेक्षकांच लक्ष त्या प्रसंगाकडे त्या बाबी कडे वेधल जायच आणि तेही नियमांच्या चौकटीतच. ही पण एक मजा आहे एक केशव पंडित नावाच कॅरेक्टर इंटरेस्टींग पात्र वेद प्रकाश शर्मा च्या हिन्दी उपन्यास मध्ये एकेकाळी गाजवल होत जो केवळ कायद्याचा आधार घेऊन कुठलीही हिंसा न करता अस काहीस मोठ मोठी कामगिरी पार पाडत असतो त्यावर एक चित्रपटही बनला होता बहुधा. आठवत नाही नीट पण वेद प्रकाश शर्मा म्हणजे त्या ए एक व्हीलर च्या हिंदी क्राइम मेरठ मेड उपन्यासांमधल एक त्यातल्या त्यात दर्जेदार नाव होत त्यांची एक गाजलेली म्हणजे वर्दी वाला गुंडा

पक्षी बुधवार, 20/01/2016 11:48
आता सगळा प्रकार लक्ष्यात आला. मिपाकरांच्या talent चा जवाब नाही... _____/\________

ज्ञानोबाचे पैजार सोमवार, 25/04/2016 16:23
मिपाकर एवढे देवभोळे असतील असे वाटले नव्हते. नुसते वर्णन वाचून त्या प्रकारे आसन घालुन पूजा करणार्या साधकांच्या कधीकधी ते आसन अंगलट येऊ शकते. अर्धवट माहितीच्या आधारे अंदाजपंचे आसने करुन केलेल्या पूजाविधी मुळे क्वचित प्रसंगी देवता प्रसन्न होण्या ऐवजी तिचा कोपही होऊ शकतो. या कारणास्तव नुसती वर्णने करण्या पेक्षा पूजेच्या वेळी करायच्या आसनांचे जर काही फोटो दिले असते तर नवोदित साधकांची चांगली सोय झाली असती. या शिवाय मुख्य पूजा सुरु करण्याआधी स्थल देवता, ग्राम देवता, कुलदेवता, नवग्रह इत्यादिंना आवाहान केले जाते त्या वेळी कोणती पथ्ये पाळावी, कोणत्या देवतेला काय अर्पण केले की ती लवकर प्रसन्न होते, या विषयी सुध्दा मिपा महर्षी मार्गदर्शन करतील का? गुरु वीण नाही दूजा आधार पैजारबुवा,

राजेश घासकडवी मंगळवार, 26/04/2016 08:12
मिपाकर एवढे देवभोळे असतील असे वाटले नव्हते.
हे पाहा पैजारबुवा, मिपाकरांच्या धार्मिकतेबद्दल आणि पूजाप्रेमाबद्दल असे वावगे बोल काढण्याची गरज नाही. असे प्रश्न विचारण्याबद्दल मी तुम्हाला या संदर्भात उलट प्रश्न विचारू इच्छितो 'तुम्ही नास्तिक तर नाही ना?' किंवा 'हाय कंबख्त, तूने पूजा कीही नही' असं म्हणावं का?
अर्धवट माहितीच्या आधारे अंदाजपंचे आसने करुन केलेल्या पूजाविधी मुळे क्वचित प्रसंगी देवता प्रसन्न होण्या ऐवजी तिचा कोपही होऊ शकतो.
हे आपण अगदी खरे बोललात. आसने ही तपस्येनेच साध्य होतात. त्यासाठी सुरूवात सोप्या आसनांनी करून मगच पुढची कठीण आसने करावीत एवढेच आम्ही म्हणू शकतो.
या कारणास्तव नुसती वर्णने करण्या पेक्षा पूजेच्या वेळी करायच्या आसनांचे जर काही फोटो दिले असते तर नवोदित साधकांची चांगली सोय झाली असती.
आधुनिक पिढी ही चित्रांवर फार अवलंबून राहायला लागली आहे हे आमचे स्पष्ट मत आहे. मनश्चक्षुंसमोर प्रतिमा उभी करता यायची पूर्वीच्या जमान्यातल्या लोकांना. आता काय, आधी प्रतिमा असल्याशिवाय प्रत्यक्ष काही उभंच राहात नाही...

ज्ञानोबाचे पैजार मंगळवार, 26/04/2016 09:46
गुर्जी अबोध बालकाचा एखादा शब्द चुकला तर त्याला मोठ्या मनाने माफ करा. मी माझे वाक्य सुधारतो.
इथे मिपावर, माझ्यासारखेच देवभोळे, इतके जण भेटतील असे वाटले नव्हते.
माझ्या त्या दुसर्या प्रश्नाचे उत्तर पण जमले तर द्या ना. स्थल देवता, ग्राम देवता, नवग्रह यांची पूजा न करता मुख्य पूजा केली तर तशी पूजा ही चटावरच्या श्राध्दा सारखी पटकन उरकल्यासारखी वाटते. पण इतर देवतांकडे जास्त लक्ष पुरवले तरी मुख्य देवता नाराज व्हायची शक्यता असते. या सर्व पूजांमधे समन्वय कसा साधावा? पैजारबुवा

राजेश घासकडवी मंगळवार, 26/04/2016 17:32
तुम्ही चांगला मुद्दा मांडला आहे. पूजा हे आयुष्यभर चालणाऱ्या तपस्येचे एक अंग आहे. या तपस्येसाठी सर्वच देव-देवतांचे पूजन करण्याचा योग येऊ शकतो. मात्र इतरांनाही पूजल्यास एका देवीचा - विशेषतः कुलदैवताचा कोप होऊ शकतो. त्यामुळे तपस्या परिपूर्ण करण्यात अडचणी येतात. 'माझी भक्ती फक्त तुझ्याठायी आहे' असं प्रत्येक दैवताला समजावून देता आलं तर तुम्हाला पुण्य महत्कृत म्हणजे आधुनिक मराठीत ज्याला मॅक्सिमाइझ असे म्हणतात, तसे करता येईल. यासाठी देवळं लांबच असलेली बरी.

बॅटमॅन मंगळवार, 26/04/2016 10:51
आता काय, आधी प्रतिमा असल्याशिवाय प्रत्यक्ष काही उभंच राहात नाही...
अगदी असेच नाही. अजूनही कल्पनाशक्तीची धार बोथट न झालेले अनेक साधक आहेत. मूकं करोति वाचालं तसे ते साधनेनेच झोपलेल्यास उभे करू शकतात.

सूड मंगळवार, 26/04/2016 17:59
फोटो सुद्धा चालू शकेल, किंवा पूजेची यथासाग माहीती सांगणारी चलचित्रे हल्ली ऑनलाईन उपलब्ध असतात. त्याआधारे पूजा उरकता येऊ शकते. मूर्तीपूजेचा घाट घालायचा की नाही हा व्यक्तिगत प्रश्न आहे.

वैभव जाधव मंगळवार, 26/04/2016 18:10
अरे पूजेची पथ्ये सूक्ष्म च असू दे. स्थूलत्वाने निर्देश केल्याने मजा निघून जाते. 'सटल' ठेवा, 'ग्रोस' करु नका!

बाळ सप्रे बुधवार, 27/04/2016 11:51
अंनिस म्हणते पूजेत समर्पणभाव हा केवळ पूजकाकडून असून चालत नाही तर देवतेकडूनही हवा, अन्यथा पूजा फलदायी होउ शकेल पण आनंददायी होउ शकणार नाही.. म्हणजे पूजा करून देवतेला प्रसन्न करणे हे अर्ध सत्य आहे. देवता प्रसन्न असेल तरच पूजेला पाचारण करता येइल व पूजा आनंददायी होइल..

गामा पैलवान शनिवार, 30/04/2016 02:10
बाळ सप्रे, या विधानाशी लाखवेळा सहमत. ही अक्कल जर धागालेखकाला असती तर हा धागा काढायची वेळच आली नसती. साधनांमध्ये गुंतून पडल्याने ध्येयाचा विसर पडला आहे. आ.न., -गा.पै.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 30/04/2016 05:43
पूजेचा विषय असल्यामुळे का काय, हा धागा सतत तुकोबाच्या गाथेसारखा वर येतो. वर येण्याच्या तुलनेसाठी इतरही काही कल्पनाचित्रं सुचली होती, पण पूजेची वेळ झाल्यामुळे आवरतं घेते.