कडं

बँकेत ती "कुठे आहे तो" हेच शोधत होती.

"तो कोण?" ते तिला माहीतही नव्ह्ते. रोज लोकलच्या डब्यातील मधल्या जाळीतून एकमेकांकडे पहात नयनमटक्का खेळायचे. एकदम रुबाबदार, नीटनेटके कपडे, थोडासा सावळा असा तो तिच्या मनात पहिल्यांदा पहाताक्षणीच भरला होता. तिच्याकडे हळूच बघताना तो केसांवरून हात फिरवायचा, त्यावेळी त्याचे हातातले कडं तिच्या डोळ्यात मस्त चमकायचे.

तो बॅकेत काम करतो हे कळल्यावर मुद्याम काम घेऊन ती आली होती. वाटेत त्याच्याशी लग्न झाले तर रोज त्याचे कडं पुसेन असली स्वप्ने रंगवतच ती आली होती.

"शिपाई.... पाणी आणा मॅडमसाठी..."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

दुसरे दिवशीपासून तिने लोकलची वेळ बदलली. तिच्या मनातले भरलेले त्याचं कडं त्या शिपायाच्या हातात अजिबात शोभत नव्हतं.