धागालेखकाकडून खुलाशाची अपेक्षा आहे. स्वत: न वाचलेले संदर्भ असतील तर तसं स्पष्टपणे लिहायला हवं. आणि ते खोटे निघाले तर क्षमा मागायला पाहिजे.
-गा.पै.

हारून शेख, संपूर्ण सहमत.
इस्लाम धर्माची शिकवण आणि भारतिय मुसलमानांची शतकानुशतकांपासून चालत आलेली मुसलमान संस्कृती यात भेद करणे आवश्यक आहे. धर्माची शिकवण जशीच्या तशी स्विकारायची हे कधीही व्यवहार्य नसते. म्हणून तर भारतीय मुस्लिम वेगळे ठरतात कट्टर अरबी मुस्लिमांपेक्षा.

इस्लाममध्ये संगीतविषयक कडवी/ कट्टर मते असतील. मी सरसकटपणे असं काही नाहीच असं म्हणणार नाही पण त्याचा किती परिणाम मुस्लिम जनमानसाच्या संगीतप्रियतेवर झाला आहे ? तेही पहा ना. पोथ्यांमधे असलेली मते आणि प्रत्यक्षातील लोकांचे वागणे यात जमिन-अस्मानाचा फरक आहे.

हे अगदी पटलं. शास्त्रीय संगीत , त्यातली घराणी ई बद्दल मला फारसे ज्ञान नाही . पण जर मुस्लिमांचा संगीताला विरोध अगदी कडवा असता अगदी अलिकडच्या काळातील अत्यंत लोकप्रिय मुस्लिम गायक (रफी, नूरजहापासून अतिफ अस्लम पर्यंत), संगीतकार (नौशादपासून रहमान, साजिद-वाजिद) , वादक (झाकीर हुसेन , बिस्मिल्ला खा) ई कलाकार कायम भितीखाली वावरले असते, कदाचित त्यांना कलाकार म्हणून जगणे कठीण होवून या क्षेत्रातून माघार घ्यावी लागली असती. पण कुणाच्याही बाबतीत असे काही झाल्याचे (धमकी, हल्ले ई) ऐकण्यात नाही.

इस्लाममध्ये संगीतविषयक कडवी/ कट्टर मते असतील. मी सरसकटपणे असं काही नाहीच असं म्हणणार नाही पण त्याचा किती परिणाम मुस्लिम जनमानसाच्या संगीतप्रियतेवर झाला आहे ? तेही पहा ना. पोथ्यांमधे असलेली मते आणि प्रत्यक्षातील लोकांचे वागणे यात जमिन-अस्मानाचा फरक आहे.

एकूणात हे मत एकदम सुभानल्ला आहे, पण "असतील" शब्दामधे बर्‍याच लोकांना बिझनेस पोटेंशियल दिसते.
================
लेखकावर जास्त हेत्वारोप करणं अयोग्य आहे. लेखकानं मुस्लिम संगीतकारांचं योगदान मान्य केलं आहे. सामान्य मुसलमान श्रोता याबद्दल त्यानं काही लिहिलेलं नाही, पण त्याचं मत उलटं असावं असं मानायचं कारण नाही. कुराणाचे संदर्भ, भाषा, संस्कृती, आवृत्त्या, कुराणाच्या पश्चात विकसित झालेले ग्रंथज्ञान, त्याचे महत्त्व, लोकमान्यता, त्यांचा इतिहास आणि त्याचा गैर-इस्लामिक संस्कृतींवर झालेला परिणाम ही बाब संगीताच्या बाबतीत तितकी थेट नाही असं प्राथमिक चौकशीतून कळतं.
=================
तसा गीतेचा संदर्भ देऊन तिच्यात "भावांना मारून टाक" असं लिहिलंय असं सांगता येतं. कोणी कोणत्या मानसिकतेने कोणत्या उद्देशाने कशाचे काय इंटरप्रिटेशन केले आणि ते कोणाच्या हाती लागले नि त्याने त्याचा वापर कोणत्या संदर्भात गुंफवून टाकला याचा भरोसा देता येत नाही. लेखक जर हॅबिच्यूअल इस्लाम हेटर नसेल तर त्याच्यावर टिका अस्थानी असेल. कारण मूळात त्याच्या चुंबकाची सुई कुराणाकडे नाही, ती देशविरोधी तत्त्वांकडे आहे.

इतक्या पराकोटीचा तिरस्कार असणारा प्रतिसाद आणि लेख मिपावर असणेच शरमेचे आहे

.

तुम्ही लिहिलेला लेख हा कुठल्यातरी वेबसाईटवरच्या खोडसाळ मजकूराचं भाषांतर आहे हे वाचून आश्चर्य वाटलं नाही. ती अहमदिया मुसलमानांची वेबसाईट आहे म्हणजे त्यातलं म्हणणं जगातल्या सगळ्या मुसलमानांचं अधिकृत म्हणणं आहे असंही नाही पण ते एक असो. मला पंथापंथांच्या वादात रस नाही.

या वेबसाईटवरचा एक लेख घेऊन सर्वच्या सर्व मुसलमानांना झोडपणे हे काही भडकाऊ कंटेट लिहिणाऱ्या सनातनी वेबसाईट्सवरचे लेख घेऊन सगळ्या हिंदूंना झोडपण्यासारखेच आहे. अतिशय अयोग्य अॅप्रोच आहे तुमचा.

तुम्ही कुरानातली जी तीन उद्धरणं दिली ती खाली देत आहे. तुम्ही वर जी उद्धरणं दिली आहे ती किती वेगळी आहे आणि मूळ आयत काय सांगतेय ते तुमच्या लक्ष्यात येईलच अशी अपेक्षा आहे.

'एखाद्या अशा गोष्टीमागे लागू नका जिचे तुम्हाला ज्ञान नसेल. निश्चितच डोळे, कान आणि ह्रदय या सर्वांच्याकडे जाब विचारला जाईल.' (सूराह १७: आयत ३६)

'(सैतानाला उद्देशून) तू ज्याला ज्याला आपल्या आमंत्रणाने फूस लावू शकतो, लाव. त्यांच्यावर आपले स्वार आणि प्यादे चालून आण. संपत्ती आणि संततीमध्ये त्यांच्याबरोबर भागीदारी कर. आणि त्यांना आश्वासनाच्या जाळ्यात अडकव.पण लक्ष्यात असू दे की तुझे ( सैतानाचे) आश्वासन एका फसवणुकीशिवाय दुसरं काहीही नाही.' (सूराह १७: आयत ६४)

'आणि माणसांपैकी काहीजण असेही असतात की जे मनमोहक कहाण्या खरेदी करुन आणतात जेणेकरुन (त्या कहाण्यांचा उपयोग करुन) इतर लोकांना अल्लाहच्या मार्गापासून ज्ञानावाचून भटकवावे आणि या मार्गावरुन चालण्याचे आवाहन चेष्टा मस्करीत उडवून लावावे. अशा लोकांसाठी भयंकर अपमानजनक शिक्षा ( आम्ही राखून ठेवली) आहे.' (सूराह ३१: आयत ६)

कुरानात संगीतविरोधी मत आढळत नाही.मुसलमानांच्या इतर काही पुस्तकांत संगीतविषयक कट्टर मते असतीलही. मी ते नाकारत नाहीये पण ती मतं बऱ्यापैकी 'पुराणातली वांगी पुराणात' अशीच राहिली आहेत. संगीताच्या बाबतीत फार थोडे मुसलमान पोथीनिष्ठ वागतात किंवा वागत आले आहेत. तसं नसल्यास मुसलमानांच्या संगीतातल्या इतक्या मोठ्या योगदानाचं मूल्यमापन तुम्ही कसं कराल ? तुमच्या एकूण लिखाणातून मुसलमान बघा किती संगीतविरोधी आहेत असा प्रचारकी सूर लागलाआहे तो वस्तुस्थितीशी अतिशय विसंगत आहे. ब्रिगेडबद्दल तुमच्या मनात राग असल्यास तो तर्कसंगत पद्धतीने मांडा त्यासाठी मुसलमानांची संगीतविषयक मते लिहून ब्रिगेड जिहादी विचारसरणीची संस्था आहे हे सिद्ध करायला जाणे हा 'अव्यापारेषु व्यापार' आहे. कशाचाही कशाशीही आणि कसाही संबंध जोडून, काहीतरी उथळ लिखाण करुन तुम्ही स्वत:चे ( त्यासोबतच दासबोध.काॅम आणि समर्थ रामदासांच्या वारश्याचे) हसे करुन घेत आहात.

लेखात कसा म्हणे त्यांनी कुणाचा विवेकभंग केला?

हे असले बाटगे पुढे करून याला खरा विरोध कट्टर मुसलमानच करत आहेत याबाबत आम्हाला शंकाच नाही.

मूळ लेखातील कट्टर हा शब्द बहुतेकांच्या नजरेतून सुटलाय बहुतेक.

सवाई'विरुद्ध आरडाओरडा करणार्‍यांचा संगीतविरोधी अजेंडा काय असेल तो असो - आणि त्याचा तुम्ही जरूर प्रतिवाद करावा

हाच लेखाचा गाभा आहे असं वाटतं.

त्यावरून इस्लाम = 'सवाई'विरुद्ध आरडाओरडा करणारे असा शोध लावायचा आणि ते सूत पकडून आपली इस्लामविरोधी गरळ येथे ओतायची हे योग्य वाटत नाही.

संभाजी ब्रिगेड पंढरपूरची वारी पण बंद करा असं म्हणू शकते. ट्रॅफिकच्या दृष्टीने वारकर्‍यांचा ताप या महोत्सवापेक्षा खूप जास्त होतं. हा महोत्सव कधी झाला म्हटलं तर अर्धे पुणेकर माहित नाही म्हणतील. तेच वारी ९५% लोकांना माहित होते आणि त्रास देते.
तर कट्टर मुसलमान कोणाच्या विरोधात आहेत आणि ब्रिगेडी कोणाच्या विरोधात आहेत ते लोक एकच आहेत. त्यामुळं आपण ज्याला सुत म्हणताय तो चांगला दोरखंड आहे.
---------------
बाय द वे, या लेखाच्या निमित्ताने अनेक लोकांनी लेखकाची भूमिका किंचितही न समजून घेता आपल्या उजव्या विचारसरणी विरोधातली गरळ ओकून घेतली आहे असे वाटते.
===========================

येथेच अलीकडे झालेला 'न स्त्री: स्वातन्त्र्यमर्हति' ह्याचा वाद आठवा. घरच्या पूजा सांगणार्‍या भटभिक्षुकांपासून तथाकथित संतमहंतांपर्यंत बहुतेकांना आपले प्राचीन ग्रंथ मुळातून वाचता येत नाहीत तरी ते सनातन धर्माची व्याख्याने देत फिरत असतात आणि सर्वसामान्यांची दिशाभूल करत असतात.

जग म्हणजे विद्वत्ता गाजवायची लागलेली स्पर्धा नाही. अशा स्पर्धेतच सगळा रस असलेल्या लोकांचं एक छोटं जग असतं. तिथं बसून ते सार्‍या जगावर पिंका टाकत असतात. बाकीचे लोक सद्भावनेने आपल्या परिने सहभागी होतात. त्यात सगळा मूर्खपणा बघणं हा एक विद्वज्जनांचा मूर्खपणा आहे. ज्या लोकांनी कमी अभ्यास केला वा ज्यांना करायला मिळाला नाही वा ज्यांची क्षमता नाही अशा लोकांच्या सत्सहभागाचा आदर झाला पाहिजे.
-------------------------------
अतिरेक्यांना कुराण वाचता येत नाही. पण त्यांना कुराणातल्या जिहादचा हवाला देऊन अतिरेकी बनवलं जातं, जीव द्यायला सांगीतलं जातं. अशावेळी कोणी "कट्टर मुसलमान कुराणतल्या जिहादच्या संकल्पनेनं अतिरेकी बनत आहेत" असं म्हटलं त्यालाच झोडपणार कि काय? कुराणात काय म्हटलं आहे हे कुठं महत्त्वाचं आहे? त्याचं पॉप्यूलर इंटरप्रिटेशन काय आहे, समाजमान्यता काय आहे हे कोण पाहणार?
--------------------
संभाजी ब्रिगेड चालवायला असे किती पैसे लागणार आहेत? पण तिचे प्रणेते निर्माण करायला गडगंज पैसाच लागेल ना? देशातल्या सर्वात प्रभावशाली ४% लोकांचा द्वेष करणारी संघटना टिकवून ठेवायची मंजे हुशार लोक कसे पटवायचे? आता पोटेंशियल फायनान्शियर्सची लिस्ट बनवा मंजे सूत आणि दोरखंडामधले फरक कळतील.

लेखात आपापसात संबंध नसलेले दोन वेगवेगळे काँटेक्स्ट वडाची साल पिंपळाला लावले आहेत. दोन्ह विषय वेगवेगळ्या चर्चेस टाकले तर प्रशस्त राहीले असते. आणि या प्रतिसादाने धागा लेखा पेक्षा तिसराच विषय चर्चेस घेऊन स्वतःच विषयांतर करू इच्छित आहात. ?

हे वाचा
इब्राहिमी धर्म -लोक कथा, घटना व श्रद्धा (मध्यपूर्व, ज्यू-क्श्रिश्चन- इस्लाम आणि जग )

हिंदु, ख्रिश्चन वगैरे धर्मांमध्येहि असे कडकडीत वैराग्याचे समर्थक असतातच

हिंदुंमधील वैराग्य व्यक्तिगत आहे ते इतरांच्या कलागुणांवर लादण्याची प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्ष व्यवस्था नाही . कलांमध्ये हरवून गेलेल्या व्यक्तीच्या वैराग्यावरही हिंदू धर्मात साशंकता फारशी नसते. तपस्व्याच्या तपस्या-भंगासाठी कलागुणांचा वापर डिस्टर्ब करण्यासाठी केला तर फारतर तपस्वी शाप देऊ शकतो पण वस्तुत क्रोधीत होणे आणि शाप देणे हेही तपस्व्याने संयम गमावणे ठरते म्हणजे कुणी तपस्या-भंगाचा उद्देश ठेवला तरी तपस्व्याने संयम ठेवणे अभिप्रेत असते अभिव्यक्तीला दडपणे अपेक्षीत नसते. त्यामुळे हिंदू धर्मातील अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याची तुलना ख्रिश्चन आणि इस्लाम मधील अभिव्यक्ती वरील बंधनांसोबत होऊ शकते का या बद्दल साशंकता वाटते.

इस्लामलाहि तोच न्याय लावायला हवा.

धागा लेखकाने सवाई गंधर्व महोत्सवाच्या बाहेर होणार्‍या ट्रॅफीक आणि ध्वनीक्षेपक बद्दलच्या चर्चेत इस्लाम कुठून ओढून आणला ते माहित नाही.

बाकी इंग्रजी विकिपीडिया Islamic_music#Permissibility_of_music तील संदर्भ बरोबर असतील तर बंधन टाकणारे अर्थ काढण्यास जागा असावी त्या शिवाय नैसर्गीक कलात्मक अभिव्यक्तीवर बंधने टाकणारी त्यांची समाज व्यवस्था सहज आकार घेऊ शकत नसावी.
; शब्द आणि ग्रंथ प्रामाण्य किती नाकारता अथवा टाळता अथवा अर्थांचा खीस किती पाडता यावर बरेच काही अवलंबून असते पण संस्कृती म्हणून अमुर्त कलेचे काही मर्यादीत प्रकार सोडले तर संस्कृती म्हणून इस्लामिक संस्कृती आणि काही प्रमाणात ख्रिश्चन संस्कृतीने काही अपवाद सोडले तर बर्‍याच नैसर्गीक मानवी कला अभिव्यक्तींना बर्‍यापैकी काळ दूर ठेवणे भाग पाडले असावे असे वाटते. व्यक्तीगत अभिव्यक्ती स्वांतत्र्य जोपासण्यासाठी हिंदू संस्कृतीतही व्यक्तीला संघर्ष करावा लागू शकतो त्या पेक्षा कदाचित इस्लामी संस्कृतीत व्यक्तीला अभिव्यक्ती स्वातंत्र्यासाठी अधिक संघर्षाला सामोरे जावे लागते का ?

https://en.wikipedia.org/wiki/Violence_in_the_Quran
इस्लाममधे हिंसा नाही असं आम्ही क पार्टिकडून ऐकतो. मग ग पार्टी त्याच्या विपरित मत सांगते. वरचा विकिपिडीयावरचा लेख वाचलात तर लक्षात येईल कि प्रकरण दिसतं तितकं सरळ नाही. तुम्ही कुराणाला निर्दोष सोडायच्या मानसिकतेनेच बसले आहेत (कारण तुम्हाला सहिष्णू मुस्लिमांना काय वाटेल याची चिंता आहे.) म्हणून तुम्ही सोपा अर्थ लावत आहात.
उदा. कुराणाच्या काळात कंस नव्हते का? शब्द कंसात आहेत म्हणजे मूळ लेखनात नाहीत, अभिप्रेत नव्हते? हे कायय?
===============================
https://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_music#Permissibility_of_music
अगदी विकिपेडिया पण म्हणतो कि प्रकरण तितकं सरळ नाही. मग धागालेखकाला अंध द्वेष्टा ठरवायची इतकी काय घाई?

Permissibility of music[edit]
The question of permissibility of music in Islamic jurisprudence is historically disputed.[2] Imam al-Ghazzali, one of the most famous Muslim scholars, writing almost a thousand years ago, reported several hadith and came to the conclusion that music is permitted, saying: “All these Ahadith are reported by al-Bukhari and singing and playing are not haram.”[3] Despite this, some Salafist groups interpret the chapters of Luqman and Al-Isra in the Quran as evidence that music is haram,[4] although this is disputed by others who disagree.[5]

Those who do not allow music believe that Muhammad censured the use of musical instruments when he said: "There will be among my Ummah people who will regard as permissible adultery, silk, alcohol and musical instruments".[6] Islamic scholars of the past who agreed upon this include Abu Hanifa, Al-Shafi'i, Malik, Ahmad bin Hanbal, Al-Tabari, Al-Hasan Al-Basri, Al-Bukhari, Al-Tirmidhi, Al-Nawawi, Al-Bayhaqi, Al-Tahawi, and Al-Qurtubi.[citation needed] However, those who argue that music is halal (permitted) state that this hadith relates to usage—at the time the polytheists used music and musical instruments as part of their worship- and does not apply to all music.[3] They also point out that in the Quran, it is stated that Hazrat Dawud was given the Psalms.[7] (an-Nisa, 4/163; al-Isra, 17/55). In other Islamic resources, it is stated that the Psalms given to Hazrat Dawud were sent down in the month of Ramadan, that it contained sermons and words of wisdom and that Hazrat Dawud usually recited it accompanied by a melody and a musical instrument;[8] therefore music is permitted. Supporters of this view also point out that in classical Islamic jurisprudence and Sharia, the Quran is the higher authority on correct Islamic practice; the hadith, while important, are secondary to the Quran.[9]

Those who saw the permissibility of music include some of the most famous Muslim scholars, jurists, philosophers and Sufi poets of the Muslim world, including Abu Bakr ibn al-Arabi, Ibn al-Qaisarani, Ibn Sina, Abu Hamid al-Ghazali, Rumi, Ibn Rushd, and Ibn Hazm. Al-Ghazali also reports a narration from al-Khidr, where he expressed a favorable opinion of music, provided it be within the usage limitation of virtuous areas.[citation needed][10][11] Al-Ghazali has been referred to by some historians as the single most influential Muslim after the Islamic prophet Muhammad.[12]

Certain schools of Sunnis as well as some Shiites hold that music is forbidden with the sole exception being that women can play the Daf, a traditional one sided drum, at celebrations and festivals.[13] However some Islamic groups and denominations deem music permissible including many Sufi orders who use music as part of their worship.[14]

According to some authorities Islam does allow singing without musical accompaniment within prescribed circumstances—namely that the performer be of the same gender as the audience,[15] although this contradicts a well-known hadith in which two girls sang a song to the Prophet Muhammad and he instructed Abu Bakr to let them, stating, "Leave them Abu Bakr, for every nation has an 'Id (i.e. festival) and this day is our 'Id.".[16] Others hold that music is permitted in Islam provided that the lyrics are not obscene or vulgar.[15]

Based upon the Shia ahadith, Grand Ayatollah Sadiq Hussaini Shirazi (an opponent of the current theocratic regime in Iran) ruled that all music and instrument playing is haram, no matter the purpose.[17] However, this is not the official position of the Islamic Republic of Iran. Grand Ayatollah Ali Khamenei, the current supreme leader of Iran, has stated his admiration of western music,[18] and music is permitted in Iran as long as it is either Iranian folk music, Iranian Classical music, or Iranian pop music.[19]

=====================================
आता मी हे सिनेमात पाहिलेलं, पण प्रकरण अगदी हिंदूंत देखील इतकं सोज्वळ नाही. नवरंग चित्रपटात मी हिरोला "एके काळी संगीत केवळ धार्मिकच असायला हवे असा दंडक होता" असे म्हणतो असे आठवते. अगदी माझी निरिक्षणे देखील तशी आहेत, कि एका काळामागे साध्या माणसांवरची रचना कोणती याचं उत्तर "नाही " असं येतं.

आणि ब्रिगेडशी?

एकमेव अबकड वाद्य चालत पण उर्वरीत ह,ळ, क्ष, ज्ञ वाद्ये स्वर्ग प्राप्तीसाठी चालत नाहीत हे श्रद्धेच्या नावावर खपवता येऊ शकते पण तर्कांवर बसवणे कठीण जाते मग संगिताचा व्यासंग किंवा हव्यासाची तुलना दारूच्या व्यसनाशी करणे हा दिशाभूल करणारा मार्ग पत्करला जातो. जर संगिताचा हव्यास , व्यासंग आणि छंद असणे पाप असेल तर हाच नियम इतर अनेक ह्व्यास/ व्यासंग/ छंदांना लावता येतो तेवढे करुन माणसातली बहुतेक कलात्मक प्रेरणा मारल्या नंतर माणूस केवळ वस्तुंचे उत्पादन करण्या सोबत प्रजोत्पादन करणारे यंत्र म्हणून शिल्लक रहातो. असो.

या समज गैरसमजां मागच्या मुद्यात धर्म आणि संस्कृती यांची गल्लत हा ही एक सहज लक्षात न येणारा मुद्दा असावा जसे वर 'कुंकू लावणे' याचा उल्लेख आला आहे. कुंकू लावणे, रांगोळी काढणे इत्यादी शब्द रहीत भारतीय शास्त्रीय गायन या सांस्कृतीक बाबी आहेत कुंकू लावण्या बद्दल हिंदूंमध्ये आणि न लावण्या बद्दल इस्लाम मध्ये धार्मीक आधार मिळण्याची शक्यता कमी असावी . तिच गोष्ट अमुर्त रांगोळी अथवा शब्द आणि वाद्य नसलेले शास्त्रीय गायन यांना विरोध करण्यासारखे इस्लाम मध्ये काही नसावे. योगासनाती विशीष्ट उचारणे काढून टाकली केवळ खेळ म्हणून पाहीले तर योगासनात अ-इस्लामिक फारसे नसावे तरीही गैरसमज चालत रहातात. त्याच वेळी मेंदी, बांगड्या अशा सांस्कृतीक गोष्टी धार्मिक हस्तक्षेपा शिवाय शेअर पण होताना दिसतात.

हारून शेख यांनी अतिशय अभ्यासू व समर्पक प्रतिक्रिया देऊन,
इथे एकप्रकारे,
विखार पसरवू पाहणाऱ्या एकाच्या, सणसणीत कानाखाली चपराक दिलीये...

हारुनजींनी "लेखकाने दिलेले" कुराणाचे संदर्भ कसे चूक/अपुरे आहेत नि सामान्य भारतीय मुस्लिम कसा संगितप्रेमी आहे हे सांगीतले आहे.
=====================================
बाकी उरलेल्या विषयात लेखकाचीच चपराक खणखणीत आहे.
=================================================

इथे पण शब्द माझ्या सारख्या माणसाला खुपतो, मनुवादी लोकांना हा 'पण' खुपणार नाही....

तो हिंदुस्थानी शब्द शास्त्रीय संगीतातला आहे का पासपोर्टवरचा आहे हे एकदा विचारून पहा.
====================

बेगम परवीन सुल्ताना (या तर चक्क कुंकू लावतात!),

भारतीय पद्धतीने लग्न करणारे फॉरेनर, दिवाळी साजरी करणारे अहिंदू अधिकारी, अर्थातच विशेष जवळचे वाटतात.
---------------
या कुंकू लावतात हे लेखकाला आवडतं हे तुम्हाला किळसव्वाणं वाटतं हे बघून मला तुमची कीव येते. माझी किव बघून पुढे तुम्हाला तिच्याबद्दल काय वाटेल, गेस करतोय.
============================

एकही अस्सल रक्ताचा मराठा नाही. हा सर्व बाटग्यांचा भरणा असून

वंशशुद्धी अर्थहिन आहे हे एक (अर्धवट) शास्त्रीय, पुरोगामी मत असू शकतं. अस्सल मराठा ही संकल्पना महाराष्ट्राच्या संस्कृतीशी निगडीत आहे. लोकांनी स्वतःला अस्सल मराठा मानण्यात काही गैर नाही.
--------------
बाटगे शब्द टाळता आला असता. धर्मांतर आपल्या देशात, धर्मात मान्य आहे.

हारून शेख यांनी अतिशय अभ्यासू व समर्पक प्रतिक्रिया देऊन,
इथे एकप्रकारे,
विखार पसरवू पाहणाऱ्या एकाच्या, सणसणीत कानाखाली चपराक दिलीये...

हारुनजींनी "लेखकाने दिलेले" कुराणाचे संदर्भ कसे चूक/अपुरे आहेत नि सामान्य भारतीय मुस्लिम कसा संगितप्रेमी आहे हे सांगीतले आहे.
=====================================
बाकी उरलेल्या विषयात लेखकाचीच चपराक खणखणीत आहे.
=================================================

इथे पण शब्द माझ्या सारख्या माणसाला खुपतो, मनुवादी लोकांना हा 'पण' खुपणार नाही....

तो हिंदुस्थानी शब्द शास्त्रीय संगीतातला आहे का पासपोर्टवरचा आहे हे एकदा विचारून पहा.
====================

बेगम परवीन सुल्ताना (या तर चक्क कुंकू लावतात!),

भारतीय पद्धतीने लग्न करणारे फॉरेनर, दिवाळी साजरी करणारे अहिंदू अधिकारी, अर्थातच विशेष जवळचे वाटतात.
---------------
या कुंकू लावतात हे लेखकाला आवडतं हे तुम्हाला किळसव्वाणं वाटतं हे बघून मला तुमची कीव येते. माझी किव बघून पुढे तुम्हाला तिच्याबद्दल काय वाटेल, गेस करतोय.
============================

एकही अस्सल रक्ताचा मराठा नाही. हा सर्व बाटग्यांचा भरणा असून

वंशशुद्धी अर्थहिन आहे हे एक (अर्धवट) शास्त्रीय, पुरोगामी मत असू शकतं. अस्सल मराठा ही संकल्पना महाराष्ट्राच्या संस्कृतीशी निगडीत आहे. लोकांनी स्वतःला अस्सल मराठा मानण्यात काही गैर नाही.
--------------
बाटगे शब्द टाळता आला असता. धर्मांतर आपल्या देशात, धर्मात मान्य आहे.

अभ्यासपूर्णतेची कमतरता , तर्कसुसंगततेचा अभाव आणि मुख्य विषयावरून भरकटणे या लेखाच्या मांडणीतील उणिवा सर्वसाधारणपणे बहुतेक प्रतिसादातून मान्य झाल्या आहेत. वस्तुतः अशा प्रकारच्या वेगवेगळ्या उणिवा मानवाची सर्वसाधारण बाब असावी नाही तर आता झालेली प्रगती काही हजार वर्षांपूर्वीच मानवाला साधता आली असती. मिपावर असे बरेच लेख येत असतात, आणि केवळ लेखांमुळे नव्हे तर सोबत झालेल्या उलट सुलट चर्चेने मिपाची उंची वाढत असावी असे वाटते.

एखादा अभ्यासपूर्णतेची कमतरता , तर्कसुसंगततेचा अभाव असलेला विचार खंडनाची पुरेशी संधी न मिळू न शकणार्‍या इतर सोशल मिडीयातून पडद्या मागून चर्चेत रहाण्या पेक्षा मिपा माबो सारख्या संवादी संकेतस्थळांवर उलट सुलट चर्चेतून बाहेर पडणे हे अधिक सयूक्तीक ठरत असावे किंवा कसे.

एखादा अभ्यासपूर्णतेची कमतरता , तर्कसुसंगततेचा अभाव नकारात्मक संकुचित दृष्टीकोण या मुळे फारतर एखादा विचार सडका असू शकतो, मेंदूंना सडके म्हणणे आपणही पुन्हा त्याच तराजूत जाण्यासारखे ठरते किंवा कसे

....संधान बांधले आहे त्यावर त्यांचे भारतीय संगीताबद्दलचे विचार अवलंबून आहेत.

मतपेटीची राजकीय गणिते आप आपल्या जागू असू शकतत, पण येथे चर्चित ब्रिगेडला शहाजी राजे, छ. शिवाजी महाराज आणि छ. संभाजी महाराज आदर्श पुरुष आहेत तो पर्यंत यांना संधान साधायचे असले तरी त्यांच्यातील कट्टरांना ते कितपत शक्य होईल ह्या बद्दल शंका शिल्लक रहाते, तिन्ही राजे बाकी संगित माहित नाही पण काव्य आणि पोवाड्याचे भोक्ते असवेत, शिव धर्मा बद्दल आदर असावा आणि संगित वाद्यांच्या बाबतीत तुतारी सारखे वाद्य वापरात असावे . बुक गंगा डॉट कॉमवर दिसत असलेला प्रभाकर ताकवले सरांनी केलेला बुधभूषण ग्रंथाच्या अनुवाद बरोबर असेल तर १५ क्रमांकाच्या टिपेत छ. संभाजी महाराजांनी ६४ कला अवगत किमान रस तरी असावा आणि 'तिकडच्या' कट्टरांना ६४ मधील किती कला आणि बुधभूषण किती चालेल आणि किती नाही या बद्दल प्रथम दर्शनी शंका वाटते.

ह्यांनी तुर्त तुतारी वाजवण्यास सांस्कृतीक दहशतवादात मोजले नाही म्हणजे मिळवले.

हारुन शेखांची प्रमाणपत्रे सर्वत्र चालत नसावीत ते असो, आणि खासकरून यनावाला समितीत दाखल झाल्या नंतर आपली महापापातून सुटका अशीही होत नाही आणि तशीही होत नाही :))

पापधूण्यासाठी आपल्या कडे पंचगव्य आणि गंगास्नानाची सोय आहे तिकडे ती पण नाही :(

अन्यत्र अश्रद्ध यनावालांची फॅन असलेली मंडळी अचानक कुराणास पवित्र मानू लागतात तेव्हा त्यात सर्व काही समजून यावं. उदा. प्रा. डॉ. दिलीप बिरुटे.

>> चर्च प्रस्ताव वाचून थांबलो असतो तर

संगीत, हिंदू, मुस्लिम, मराठा, ब्राम्हण, ब्रिगेड इ. कमी होते त्यात तुम्ही चर्च ची भर घातलीत प्राडॉसर.

सवाई गंधर्वांचे - त्यांच्या जाती बद्दल कल्पना नाही- एक गुरू आणि किमान एक शिष्य मुस्लिम होते, त्यामुळे जात-धर्म आणि राजकारण याची गल्लत करण्यासाठी त्यांचे नाव किती वापरता येईल या बद्दल शंका आहे.

नाव ब्रिगेडचे आले असले तरी त्यांचे आक्षेप प्रथम दर्शनी तरी ट्रॅफिक समस्या आणि ध्वनी प्रदुषण असे मर्यादीत दिसतात. त्यामुळे धागा लेखक धर्माचा विषय ओढून ताणून आणत असल्याचे येथिल बहुतेक प्रतिसादकांचे मत झालेले दिसते.

नशीब एक तरी माणूस असे बोलणारा सापडला.

हारून शेख यांनी हा विषय स्वतःवर का ओढवून घेतला कळले नाही. संभाजी ब्रिगेडला बाहेरून मदत मिळते आणि त्याच्या आधारावरच ते असला मूर्ख प्रचार करताय असे मानण्यास हरकत नसावी.
त्याचबरोबर सवाईसारख्या कार्यक्रमांना हजेरी लावणारा बहुसंख्य वर्ग ब्राह्मण आहे असे माझे निरीक्षण आहे, त्यामुळे बिग्रेडच्या तत्वानुसार ते इथे अपशकुन करायला येत असतील असे सहज म्हणू शकतो.

मी मनुची मुळापासून वाचलेला नाही, पण इथे लिहिलेले खरे असेल तर भारतीय मुस्लिमांना देखील संगीताचे वावडे होते असे म्हणावे लागेल, कारण मनुची हा बऱ्यापैकी विश्वासार्ह स्रोत आहे. औरंगजेब हा स्वतःला इस्लामचा खरा पाईक समजत असे.
https://www.telegraph.co.uk/comment/letters/7873098/When-a-Muslim-emper…
तेव्हा लेख काही अगदी हवेत गोळीबार नाही, त्यात तथ्यांश नक्की आहे.

असो,
सवाईचे समालोचन असेल म्हणून हा धागा 4 दिवस उघडला नव्हता, आज उघडला तर काहीतरी वेगळेच.

अजो आणि आनन्दा

मी काही अंगावर ओढवून घेतलं नाही. संदर्भ चुकीचे होते ते दाखवले, त्या चुकीच्या संदर्भांवरून त्यावरून लेखातला इस्लामच्या एकूण टोकाचं संगीतविरोधी असण्याबद्दलचा निष्कर्ष खटकला तोही लक्ष्यात आणून दिला. ( कोल्हटकर सर आणि माहितगार यांनीही तो तसाच लक्ष्यात आणून दिला आहे त्याचा अर्थ त्यांनीही काही अंगावर ओढवून घेतलं असा होत नाही.) तुम्हाला मराठी कुरानाची लिंक हवी होती ती इथे आहे.

तुम्ही सौदीबद्दल उल्लेख केला आहे पण इथे विषय भारतीय मुसलमानांचा चाललेला. ( अवांतर : सौदीमध्ये तिथलं संगीत रूढ आहेच. अरबी संगीत नावाचा प्रकार अस्तित्वात आहे. तो तुम्ही गुगलला विचारू शकता. )

भारतीय मुसलमानांच्या संगीतप्रेमाबद्दल तुम्हालाही शंका नाही असेच एकूण तुमच्या प्रतिसादावरून दिसते पण मग शेवटी तुम्ही अगदी निःशंकपणे हिंदूंना मुसलमानांविषयी वाटणाऱ्या विखाराचं कारण मुसलमानांत असलेली धर्माधारित देशविरोधी किंवा हिंदूविरोधी भावना आहे असं मुसलमानांबद्दलचं सरसकटीकरण करून मोकळे होता यात तुमचं खरं मत काय मानायचं. ( मुसलमानांनासाठी तुम्ही सरसकट वापरलेला 'देशविरोधी' हा शब्द तर अतिशय अपमानास्पद आहे. तुमच्याकडून अपेक्षित नव्हता.)

तुम्हाला वरचा लेख विसंगत वाटत नाही. ठीकच आहे. मला वाटला. आपण असहमतीवर सहमत होऊया.

दुसरा धागा काढा न सर तुम्ही,
तुम्ही धागा सवाईवर काढलाय न ?
मग आता फाटे नका फोडू....