सहमत !

मग केशरी ऐवजी जुन्या कागदपत्रांचा रंग वापरला तरी चालला असता. सेपिया...... !

लाल रंग :O घाबरले....मला लाल आणि त्याच्या आसपासच्या रंगांचे रंगांचे फारच वावडे आहे! तो केशरी-पिवळापण त्यामुळेच आवडला नाही. पण कदाचित तुमच्याकडे हे साठवून ठेवले असेल तर एक प्रयोग म्हणून इथे प्रतिसादात टाकून प्रतिक्रिया आजमावून बघा ! >> यालामात्र +१ वरच्या प्रतिसादात लिहिल्याप्रमाणे मला राखाडी किंवा टॅन रंग पायजे :D

धर्मराजा मी भगवा उजवा किंवा लाल डावा दोन्ही नाही रे, किंबहुना कुठल्याच रंगाचे वावडे मला नाही. नवजात पानाचा चकाकता हिरवा पोपटी जेवढा सुरेख तितकाच झेंडूचा मखमली पिवळा, भगवा. यंदाचा विषय होता व्यक्तिचित्रे. व्यक्ती म्हणले की वल्ली जोडून येते. व्यक्ती जन्मजात वल्ली नसते. जन्मजात असतो एखादा पिंड, बाकी परिस्थिती, अनुभव, आवड, संस्कार त्याला वल्ली बनवते. असे म्हणतात की व्यक्तीच्या चेहर्‍यावरच्या प्रत्येक सुरकुती म्हणजे एक कहाणी असते. अशा कहाण्या रचत रचत माणूस चेहर्‍याचा रंग बदलवून घेतो. रापतो. रापलेला रंग पक्का लाल गुलाबी नसतो. आयुष्याचा मावळतीचे रंग त्याला अजून भगवी पिवळी छटा देतात. नुसती छटा नाहीतर चेहर्‍याचा कॉन्ट्रास्ट अजून वाढवतात. डोळे दिसतात न दिसतात इतक्या अंधारात जिवंतपणा झळकून जातो. पांढर्‍या शुभ्र दाढीमिशा पण सर्फएक्सेलची कळा नाही आणत. तो विषेषाधिकार संपन्नतेचा. तशी शुभ्रता इथे नाही. आयुष्याची लढाई त्या पिकलेल्या दाढीमिशांना अजून जून बनवते. पिवळट करडी छटा देऊन जाते. मला ह्या चित्रात इतकेच साधायचे होते. माझ्या परीने प्रयत्न केला. कितपत उतरलेय ते ठरवणार तुम्ही सारे. धन्यवाद

+१११ अगदी, अगदी. आणि पणत्या, फटाके, बॉर्डरी चा क्लिशे मोह ( तुला झालाच नसेल म्हणा) टाळल्याबद्दल खास अभिनंदन !