Skip to main content

(अंमळ)

लेखक केशवसुमार यांनी बुधवार, 25/02/2009 15:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमची प्रेरणा अदितीताईंची सुरेख कविता अंमळ तुझ्या बुटांच्या वासाने ही होते मळमळ इथे अता मज उभे राहणे अशक्य केवळ पुन्हा पाहिले, कोष्टकात , हुकली तारीख घरी सांगणे, लक्ष लागणे, कठीण अंमळ... विग लावला वरून जरी हा खोटाखोटा कथा समजली तुझे कुणी हे केले जावळ अवचित आले तात तिचे ते दारावरती दार उघडता माझी झाली किती धावपळ क्षणाक्षणाला पडते आहे काव्य इथे बघ 'केश्या" मेल्या तुझी अता मग आहे चंगळ --केशवसुमार ( २५ फेब्रू. २००९, माघ अमावास्या, शके १९३०)
लेखनविषय:
वाचने 2179
प्रतिक्रिया 5

प्रतिक्रिया

अनिल हटेला बुधवार, 25/02/2009 15:35
लगे रहो !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

चतुरंग बुधवार, 25/02/2009 20:19
पुन्हा पाहिले, कोष्टकात , हुकली तारीख घरी सांगणे, लक्ष लागणे, कठीण अंमळ... विग लावला वरून जरी हा खोटाखोटा कथा समजली तुझे कुणी हे केले जावळ हे एकदमच खास!! =)) =)) चतुरंग

प्राजु बुधवार, 25/02/2009 23:09
एकदम ठोकलाच की हो! सह्हीच जावळ, तारीख... मस्तच. भरपेट हसले.. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

केशवसुमार गुरुवार, 26/02/2009 11:59
प्रतिसाद दिलेल्या आणी प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! (आभारी)केशवसुमार.