पाऊसवेड म्हणजे मज्जा असते. हे म्हणजे त्या गुलाबी का कसल्या थंडीसारखं नाही हं... काय तर, बाहेर जग धुक्याच्या रजईत आणि आपण आत लोकरीच्या!
पावसात खिडक्या उघडून ओली चिंब थंडी आत घ्यायची. चेहऱ्यावर ओला वारा झेलत बाहेरची गम्मत बघायची. बाहेर झाडं, घरं, रस्ते, गाड्या, सगळ्यावर पाणीच पाणी. आणि पाऊस ना, त्या सगळ्यांच्या कडा विरघळल्या सारख्या पुसट करून टाकतो. नीट नेटकं असं राहत नाही काही. आपला आकार विसरून गेल्यासारखी पानं, चिमण्या, झाडं, सगळेच!
थरथरणारे. खिडकीवरच्या थेंबात उलटे दिसणारे.
एकमेकात मिसळून जातायत कि काय असं वाटतं एक क्षण.
पावसाचं हे कडा आणि टोकं विरघळून टाकणं आवडतं मला.
सहज स्वाभाविकपणे मिसळायला लावणारा पाऊस... उगीच नाही रोमँटिक वाटत!
वाचने
1906
प्रतिक्रिया
2
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
अहो मग 'अमलताश' ह्या आयडीऐवजी
मस्त लिहिलंय!! आवडलं!!