घन नीळ आर्त दु:खाचा उगवला जीर्ण आभाळी
डोहात कालिया डोले जल गर्द दाट शेवाळी
क्षण दीर्घ खोल विवरातिल अंधारयुगाचा साक्षी
निस्तेज होत नक्षत्रे स्वर मंद्र मारवा पक्षी
रंध्रात काळीमा झरता आळवी अनामिक कोणी
मृगतृष्णा अंतर्यामी जरतारी चिरविरहीणी
उन्मुक्त विषातिल गहिरे ते शीतल मंद उखाणे
मुरलीने भुलता कान्हा अश्वत्थ गातसे गाणे
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1834
प्रतिक्रिया
6
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वा!
धन्यवाद!
In reply to वा! by पैसा
क्या बात!
ग्रेस यांची कविता वाचतोय की काय असे वाटले.
सुंदर! आवडली.
कविता आवडली, पण समजली नाही.