" निसर्गरम्य खेड " चौदाला खेडला जाण्याचे नक्की केले..१४,१५,१६ अशि लागुन सुट्टी आल्यामुळे मुलीने आई कुठेतरी जाउया एकत्र असा प्रस्ताव ठेवला . मग इकडे तीकडे करता करता खेडला जायचे नक्की केले ... कुठे खास फिरण्याचा इरादा नव्हता .. कारण भयंकर उन्हाळा सुरु असल्याने उन्हातान्हात फिरणे त्रासदायकच ठरले असते . बस्स !!सकाळ संध्याकाळ आसपास नद्या, शेते, टेकड्या, मंदीरे असे फिरायचे, दुपारी आराम करायचा असा विचार होता ... चौदाला ठाण्याहुन सकाळी सव्वापाचला सुटणाऱ्या एसटीचे रिझर्वेशन केले होते त्याप्रमाणे गाडी ठिक सवापाचला ठाण्याहुन निघाली .. लवकर निघालो तर लवकर पोचु. आणि फार उन्हाचा त्रास होणार नाही असा प्लॅन होता . लवकर निघायचे म्हणुन पहाटेच उठुन सगळे अवरुन निघालो होतो. बस सुरु झाली. शहराबाहेर बस आली. बाहेर अजुन काळोख होता . उन्हाळा असला तरी पहाटेची वेळ असल्याने हवेत आल्हाददायक गारवा होता . खिडकितुन येणारे गार वाऱ्याचे झोत सुखद होते . सकाळी लवकर उठलेलो, त्यात बसच्या वेगाची लय, सकाळचा गारवा यामुळे लवकरच निद्रादेवीच्या स्वाधीन कधी झालो ते कळलेही नाही . एखाद्या स्टॉपला गाडी थांबली तर तेवढ्यापुरती जाग आली तर आली अन्यथा झोपेने पुरता ताबा घेतला होता . पनवेलला गाडी वेळेत पोचली. मधेच गाडी बराच वेळ थांबल्याने जाग आली . मागे पुढे नजर जाइल तीथपर्यंत जाणाऱ्या येणाऱ्या गाड्यांच्या रांगा असहायपणे उभ्या होत्या. थोड्यावेळानें कळले कि ॲक्सीडेंट झाला असल्यामुळे ट्रॅफिक जॅम झालाय. बराच वेळ मग गाड्या हलल्या नाहित मुंबई गोवा हायवे आधिच अरुंद त्यात ट्रॅफिक भरमसाठ. त्यामुळे ॲक्सीडेंट आणि ट्रॅफिकजॅम हि गोस्ट नेहमीचीच .सुमारे पाउणएक तासाने गाड्या हलल्या वडखळ नाक्यावर पोचेपर्यंत आम्ही तासभर वेळापत्रकानुसार मागे पडलो होतो .. पोलादपुरला जेवणासाठी गाडी थांबते . परंतू पोलादपुर येण्याअगोदरच पार्लेच्या जवळळपास गाडी परत एकदा थांबली .हळुहळु पुढची मंडळी उतरू लागली गाडी पंकचर झाली होती मग जोपर्यंत मास्तर दुरुस्तीचे काम करित होते तोपर्यंत सगळे सावली पाहुन उभे राहिले . समोरच अंब्याची झाडे होती आम्ही त्याच्या सावलीला गेलो ... एक चढता येइल असे झाड दिसले . त्यावर चढुन फोटो काढले ... इतक्यात पॅसेंजर बॅगा घेउन खाली उतरताना दिसले. म्हणुन आम्ही धावत गाडिपाशी आलो . तर समजले की दुरुस्तीसाठी लागाणारी पुरेशी सामग्री नसल्याने गाडी लवकर दुरुस्त होणार नाही. त्यामुळे लोक बॅग्स घेउन उतरत होते . '...याना बस चेक करायला काय झाले होते ? बसमधे पुरेशी हत्यारे ठेवायला काय झाले ? एस्टीचा प्रवास असाच त्रासदायक असतो..यांची कंप्लेंट केली पाहिजे ..' अशा प्रकारच्या कॉमेंट्स करुन .लोक आपला राग व्यक्त करत होते ..? आता आम्ही दुसरी एखादी खेडकडे जाणारी बस येते का म्हणुन वाट पाहु लागलो . बहुतेक बसेस रत्नांगीरीकडे जाणाऱ्या येत होत्या मास्तर हात करत होते तरीही थांबत नव्हत्या.. थोड्यावेळाने मास्तर परत दुरुस्तीकडे वळले . बसचे काम लवकर होण्याची तसेच दुसरी बस मिळण्याची चिन्हे दिसेनात, तेव्हा मी रोडवर उभी राहुन प्रायव्हेट गाड्याना हात दाखउ लागले . सुदैवाने थोड्याच वेळात एक गाडी आम्हाला मिळाली .अशाप्रकारे आमच्यापैकी चारजणांची सोय झाली ..मग मात्र गाडी वेगात खेडकडे निघाली. मधे एके ठीकाणी ड्रायव्हरचे आई बाबा गाडीत बसले . त्याना भरणानाक्याला एका डिस्पेंसरीत सोडुन आम्ही खेडला गेलो. पेठे यांच्या होटेलात जेउन मुक्कामी पोचलो .. संध्याकाळी सुसरी नदी सुसरी गाव असा फेरफटका मारला. नदीवर आसपास झाडांवर तारांवर विविध पक्षी संचार करीत होते त्याना डोळे भरुन पाहुन घेतले एक मुंगुसही दिसले .. वाटेत एका शेतात शिरलो. जंगलाचा सुगंध मनाला मोहवित होता . शेतात विविध तऱ्हेच्या पालेभाज्या कलिंगडे मुबलक प्रमाणात तायार होते. कणसे आनंदाने वाऱ्यावर डुलत होती वातावरणात त्यामुळे थोडा गारवा आल होता हळुहळु काळोख पडु लागला. आणी आम्ही नाइलाजाने गावात परतलो. गावातुन लाल रसदार कलिंगड, आंबे आणी द्राक्षे खरेदी केली . दुसऱ्या दिवशि सकाळी टेकडीवरिल एकविरादेवीच्या मंदीरात गेलो . येथुन गावचा परिसर खुप छान दिसत होता. .येथुन पुढे नारंगी नदीवर गेलो. तेथुन स्मशानभूमीपर्यंत जाउन आलो. येथेही नदीच्या परीसरात खुप पक्षी होते. भारद्वाजही दिसले . संध्याकाळी सुसरी गावातुन जाताना रस्त्याच्या दुतर्फा तांदुळाच्या पिठीने काढलेल्या रांगोळ्या दिसल्या . या रांगोळ्या बरेच दिवस छान टीकतात. दुतर्फा छान नक्षीकाम केलेली रांगोळी रस्त्यावर मधुन मधून पक्षी,झाड, फुले ,स्वस्तीक अशा मोठ्या रांगोळ्या, सुस्वागतम् अशी अक्षरे काढल्या होत्या. सुसरी गावातुन हायवेला लागल्यावरही या रांगोळ्या दिसत होत्या . शिमग्यात डोंगरावरुन गावात देवी भक्ताना दर्शन द्यायला येत असते, तीच्या स्वागतासाठी या रांगोळ्या काढल्याचे समजले.. या हंगामात कोंकणात गावोगावी देविदेवतांचे उत्चव साजरे होत असतात. नुकताच मी केळशिचा महालक्ष्मीचा उत्चव पाहुन आले . ऱथ, पालख्या, मिरवणुक, गोंधळ, भजन, किर्तन, जत्रा असे या उत्चवाचे स्वरुप असते ... . हायवेवरुन रोळेश्वर मंदीर अशी पाटी दिसेपर्यंत चालत गेलो .. तीथुन टेकडीवर चढुन गेल्यावर रोळेश्वराचे छोटेसे दगडी मंदिर आहे .भोवताली झाडे , वेली वेगवेगळी फुले वसंतोत्सव साजरा करीत होती ..अतीशय निसर्गरम्य परिसरात हे मंदीर आहे . समोर शिवाची पिंडी मागच्या खिडकीच्या झरोक्यातुन निरोप घेणारे सुर्यबिंब वातावरणात एकप्रकारचे भारवलेपण.. मनापासुन भोलेनाथला नमस्कार करुन भारावलेल्या अवस्थेतच परतीची वाटचाल केली .... तीसऱ्या दिवशी सकाळी बाजारपेठेला लागुन असलेल्या जगबुडी नदीकडे गेलो येथेही करकोचे, भारद्वाज, किंग फिशर , दयाळ ,कोतवाल, बुलबुल इत्यादे पक्षी दिसले . . आज घरी परतायचे म्हणुन येताना काजुबिया खरेदी केल्या.. आज रविवार असल्याने चढा भाव होता . जगबुडी सुसरी आणी नारंगी या नद्यानी खेड परिसर समृध्द केला आहे. वस्तुत: उर्वरित दोन्ही नद्या जगबुडी या नदीच्याच उपनद्या होत. . दोन दीवसाची सुट्टी अशाप्रकारे अतीशय निसर्गरम्य निसर्गसमृध्द वातावरणात मजेत घालउन अतीशय समाधानाने परतीचा रस्ता धरला .