८-एप्रिल-२००४ आयुष्यातल्या पहिल्या वहिल्या परदेश प्रवासाचे मोजून ८५ दिवस संपलेले. मी आणि कल्याण (माझा बॉस जो कधी बॉस सारखा वाग्लाच नाही) सगळे काम कष्टपूर्वक अतिशय निगुतीने संपवलेले त्यामुळे अतिशय समाधानाने आम्ही मोरेपा ह्या paris जवळच्या एका लहानश्या गावात कामाची आवरा आवर करत होतो .. आज आणि उद्या क्लायंट ऑफिस मध्ये बसून काही फुटकळ मिटींग्स आणि काय करावे असे बोलत असतांना अचानक गाणी ऐकायला लागलो, माझी आणि कल्याणची कुंडली पुल, लता, आशा, भीमसेन सगळ्याच बाबतीत जुळलेली .. एका मागोमाग एक गाणी ऐकत असतांना दुपारी ४ च्या सुमारास कॅरोलीन आमच्या खोलीत आली... कॅरोलीन म्हणजे आमची क्लायंट ची प्रतिनिधी अतिशय आतिथ्यशील आणि मूर्तिमंत फ्रेंच सौंदर्यवती...तिचेही दिवसाचे काम झालेले आणि गप्पा मारायला म्हणून ती आली ... सो ? ऑल सेट टू गो होम ?..म्हणून बसली आणि आमच्या laptop वर एक गाणे सुरु झाले ... हनुवटी खाली मुठ ठेऊन कॅरोलीन गाणे ऐकू लागली ... स्वीट व्हौइस नो ?? मधेच म्हणाली ...yes ...आम्ही .. कॅन यु प्लीज प्ले अगेन ? .. ती म्हणाली शुअर ... गाणे संपले ... तिला गाणे आवडले म्हणावे तर न भाषा ओळखीची ना सुरावट नेहेमीची ...तरीपण तिला आम्ही विचारले आ : कसे वाटले गाणे कॅ : चांगले वाटले, गोड आवाज आ : तुला गाण्यात काही जाणवले का ? कॅ : हो म्हणजे हे गाणे चांगले आहे पण जरा sad वाटते .. आ : sad म्हणजे ? कशाबद्दल sad ? कॅ : काहीतरी मिसिंग असल्याची फिलिंग वाटते .. कुणाची तरी आठवण येते आ : कोणाची ? कॅ : खर तर आठवण प्रियकराची, मित्र मैत्रिणी ह्यांची येते ते लांब गेल्यावर ...पण हे तसे नाही हि त्यांची आठवण नाही .. आ : ..... कॅ : मला माझ्या आई ची आठवण येते आहे ...ती इथून खूप लांब राहते अंतर्बाह्य फ्रेंच २५-२६ वर्षांची मुलगी आमच्याशी बोलतांना एकदम गहिवरली आणि डोळ्यात पाणी तरळले ...नाकाचा शेंडा लाल ...एक्स्क्यूज मी म्हणून मुसमुसत ती बाहेर गेली आणि २ मिनिटांनी चेहेरा धुवून परत आली ... प्लीज हे गाणे पुन्हा लावा पण त्याआधी मला त्याचे शब्द आणि भाषांतर समजावून सांगा ... मी सांगू लागलो “घाल घाल पिंगा वाऱ्या”