बर्‍याच महिन्यांपासून ठरत असलेला सायकल कट्टा आज पुण्यात पार पडला. प्रत्येक वीकांताला कोणी ना कोणी कोणत्या ना कोणत्या राईडमध्ये बिझी असल्याने एकत्र भेटीचा योग येत नव्हता. घमासान चर्चा आणि फोनाफोनी होवून शेवटी पुण्याचा कट्टा शनिवारी सकाळी ठरलाच.. ग्रूपवर ठरल्याप्रमाणे ज्यांना जमणार आहे ते सायकलवीर सायकल चालवत चांदणी चौकात जमणार.. आनंदराव बुलेट आणि कपिलमुनी कारमधून येणार असेही ठरले. पुपेंसाठी (पुण्याचे पेशवे) ठिकाण जवळच असल्याने ते डायरेक्ट मल्टीस्पाईसला भेटणार होते. मी सकाळी सकाळी स्वच्छ उजेडात बाहेर पडलो आणि अर्धा पाऊण तासात चांदणी चौकात पोहोचलो. तेथे सागर, अभिजीत आणि प्रशांत मालक भेटले. (विशेष म्हणजे सगळेजण अगदी वेळेवर पोहोचले. माझ्यासह..!!) चांदणी चौक नेहमीप्रमाणे वाहनांनी ओसंडून वाहत होता. चांदणी चौकातच जाज्वल्य अभिमानाचा एक ठसठशीत लिखीत पुरावा दिसला. एकत्र भेटून आरामात गप्पा मारत मारत सगळेजण कर्वेनगरकडे सायकल हाणू लागले. प्रशांत चिंचवडहून, मी आणि अभिजीत सिंहगड रोड वरून तर सागर सकाळी कोंढव्यातून निघून प्रभात रोडला १ तास पोहणे आवरून आंम्हाला भेटायला चांदणी चौकात आला होता. कर्वेनगरात सायकलवर सागर.. मागे प्रशांत आणि अभिजीत. वरच्या फोटोत अस्पष्ट दिसणारे प्रशांत आणि अभिजीत.. मल्टीस्पाईसला पोहोचलो.. तेथे सायकली कुठे पार्क करायच्या यावर तिथले वेटर साहेब आणि आमच्यात चर्चेच्या फेर्‍या पार पडू लागल्या. आंम्हाला सायकली आमच्या समोरच हव्या होत्या.. आणि वेटर साहेब नकार देत होते. शेवटी आंम्ही सुचवलेली बरीच ठिकाणे हाणून पाडून त्यांनी आंम्हाला टू व्हीलर एरीयामध्येच सायकल पार्क करायला लावली. मग आम्हीच सायकल नजरेआड होणार नाहीत अशी टेबले बघितली. बसल्या बसल्या सहज सागरची खेचण्यासाठी मी त्याला सांगितले की "आंम्ही, सायकली आणि तू येशील असा सेल्फी काढ" सागरने खरंच सेल्फी काढला.. "इतक्या उंच माणसाला काय सेल्फी स्टिकची गरज नाही" असा शेरा जाता जाता प्रशांतने मारला यावर सागरने त्याच्या साईजची सायकल शोधायला किती त्रास झाला ते वर्णन करून सांगितले. आंम्ही एकंदर मेन्यू पाहून खादाडी सुरू केली.. टोंमॅटो आम्लेट, त्यावर पराठा, वाटीत व्हेज खिमा, ब्रेड कटलेट, पालक चीज चिली टोस्ट, पपई, चहा आणि फोटोत न आलेले मँगो मूस असा जंगी बेत होता. तितक्यात पुपेंचे आगमन झाले. त्यांचा रणगाडा आणि त्याला येणार्‍या समस्या यावर त्यांनी माहिती द्यायला सुरूवात केली. आसपासच्या केलेल्या राईड्स, औरंगाबादचे उत्साही सायकलवीर मिपाकर, लातूरहून एकटेच खिंड लढवणारे मानस चंद्रात्रे असे वेगवेगळे विषय सुरू होते. मध्येच मी मानस साहेबांना फोन लावला.. त्यांच्याशी गप्पा झाल्या. कपिलमुनी रस्ता चुकून डेक्कनच्या मार्गाला लागले होते. त्यांना योग्य रस्त्यावर आणण्यात थोडा वेळ गेला. कपिलमुनी एकदाचे पोहोचले. त्याच दरम्यान आनंदरावही येवून पोहोचले. नकुल आला होताच. कोरम पूर्ण झाला. मग खादाडी आणि चर्चांना ऊत आला.. एकाच वेळी वेगवेगळे विषय, एकच विषय, दोघा चौघांमध्ये सुरू असलेले असे चर्चांचे अनेक प्रकार सुरू होते. सायकल, बुलेट, लेह लदाख, कपिलमुनींची जुनी थंडरबर्ड, कोकणयात्रा, आगामी कोकणयात्रा असे अनेक विषय सुरू होते. अधून मधून फोटोग्राफी सुरू होतीच.. ओळखपरेड डावीकडून : प्रशांत, अभिजीत, पुपे, आनंदराव, कपिलमुनी, नकुल, मोदक आणि सागर. १० च्या दरम्यान वेटर साहेब आता शेवटची ऑर्डर आहे असे सांगून गेले. पालक चीजचिली टोस्टवर विशेष उड्या पडत होत्या. गप्पा रंगल्या आहेत हे बघून आणखी एक एक कप चहा ऑर्डर न देता मिळाला... पुन्हा गप्पांचा फड रंगला. काम असल्याने नकुल थोडा लवकर निघाला. त्यानंतर बराच वेळ आणखी गप्पा हाणून सायकलच्या माहीतीची देवाणघेवाण करण्यासाठी आंम्ही टेबले सोडली व पार्किंग लॉटकडे मोर्चा वळवला. येथे प्रशांतने ग्रूप फोटो काढण्यासाठी गार्डला तयार केले तोच त्याच्या कामाची गाडी आल्याने तो पसार झाला मग एक काका बराच वेळ फोनवर बोलत होते त्यांचे झाल्यावर फोटो घेण्यासाठी आंम्ही त्यांना विनंती केल्यावर "एक का.. दोन फोटो घेतो की" असे सौजन्याने सांगून काकांनी सुखद धक्का दिला. शेवटी उभ्याउभ्याच बरेच वेगवेगळे विषय चघळून आणि पुढील राईडचे प्लॅनींग करून १२ वाजता नाईलाजाने कट्टा आवरता घेतला.